Voetbal Nederland-Estland

Oranje leeft zich uit tegen Estland

Georginio Wijnaldum zet Oranje al in de zesde minuut koppend op voorsprong. Hij zou in totaal drie goals maken. Beeld Getty Images

Bondscoach Koeman was wat kribbig geweest vanwege kritiek, na de jubel, op Oranje. Tegen Estland konden hij en de spelers het jaar in een ontspannen sfeer afsluiten.

Het was iets van al wat langer geleden, van voor de crisis: een laatste kwalificatiewedstrijd die er niet meer toe deed. Oranje bood het volk dinsdagavond het feestje waarvoor het naar de Arena was gekomen. Nou ja, er werd gewonnen van de zwakste ploeg in de poule, Estland. Het volk kon vijf keer juichen (5-0) en daarna deed het Oranje uitgeleide naar 2020, het jaar van het EK.

Hoe gaat dat op zo’n avond? Vooraf was een groot doek over het veld uitgerold: ‘Euro 2020, the new wave is coming’. De new wave is de uiteraard Engelse marketingvondst voor het nieuwe elan van het Oranje van bondscoach Ronald Koeman. Op de schermen werden bij dreunende muziek en flikkerende lichten beelden uit de kwalificatiereeks getoond. Een van de kleinst denkbare tegenstanders wachtte.

De vraag kon nog zijn of Nederland, of specifieker: de bondscoach, klaar zou zijn voor een feestje. Koeman was wat kribbig geweest, de afgelopen dagen. Er was kritiek geweest op het spel in de laatste wedstrijden, die tegen mindere landen als Noord-Ierland (twee keer) en Wit-Rusland. Er was gejubeld na zeges op Duitsland en Frankrijk en nu al deugde er weinig tot niets meer van, mokte Koeman vrij en chargerend vertaald.

Er viel met hem mee te voelen. Wat verwacht je van die andere wedstrijden, die meestal ondankbare wedstrijden? Noord-Ieren kunnen er weinig van, willen Nederlanders gauw zeggen, maar lastig te bespelen kunnen ze met hun overgave wel zijn. Voetbal is geen optelsom. Het is te simpel gesteld dat als je van Duitsland en Frankrijk kunt winnen, dat je dan het grut altijd maar moet oprollen.

Niet gemotiveerd

Bovendien, dat wordt gemakshalve gauw vergeten: Oranje verlóór ook van Duitsland, in maart met 2-3 in de Arena, in al de derde onderlinge wedstrijd op rij waarin de Duitsers objectief beschouwd beter waren geweest. Frankrijk was eind vorig jaar in De Kuip (2-0) niet op en top gemotiveerd geweest, niet tot in de tenen gebrand op het bereiken van de finaleronde van de Nations League in juni, met de vakantie (eindelijk) voor de deur.

Nog iets: de finale van die Nations League, hoe kort is dat nog maar geleden? Oranje verloor daarin van Portugal (1-0). Kansloos – maar je hoort er niemand meer over. Zo vreemd was het niet, Portugal kan een goede, geslepen ploeg zijn. Het was wel een teken te meer dat Oranje zó goed niet is, met doelmannen, backs, enkele middenvelders en aanvallers van nu eenmaal niet de hoogste categorie.

Nogmaals, moet zo’n ploeg dan Noord-Ieren en Wit-Russen zomaar even oprollen? Dat doen grote landen ook vaak niet. Nederland miste twee eindtoernooien op rij, en nu was het één speelronde voor het einde al zeker van kwalificatie, twee ronden ervoor bijna zeker. Dat riep cijfermatig zelfs enige herinneringen op aan vloeiende (en voortijdig besliste) kwalificaties als die voor de WK’s van 2010 en 2014 en ook die van het later mislukte EK 2012.

Ruim voor de finish klaar – en dat voor een ploeg nog altijd in opbouw. Daar kan weinig mis mee zijn. Koeman deed dinsdagavond iets anders, maar niet vanwege de kritiek natuurlijk. Andere spelers moeten ook eens spelen. Aké en Van Aanholt verschenen in de defensie, Promes speelde daar ook, aanvaller Stengs debuteerde en Luuk de Jong stond in de spits. De wedstrijd kon al geen graadmeter zijn, en zo helemaal niet: zo kan Oranje er op het EK niet uitzien.

Tegen racisme

Maar tegen Estland kon het natuurlijk wel. Spelers konden leuke dingen doen, dankbaar met oh’s en ah’s dan begeleid. Ze konden ook foutjes maken, de bal verspelen op het middenveld, en zo stringent hoefde de dekking ook niet zijn.

Wijnaldum, aanvoerder van de avond, kopte al vroeg in (1-0). Zo konden de spelers onmiddellijk iets opvoeren tegen racisme in het voetbal. Wijnaldum en Frenkie de Jong toonden naast elkaar hun onderarm in de camera, de verschillende kleuren, zwart en wit. Voor rust scoorde Aké nog, ook met het hoofd (2-0).

Halverwege verscheen ook de tweede debutant, Boadu. Wijnaldum kon pardoes scoren, en nog een keer (4-0). En ja, ook Boadu trof doel (5-0) – dat was leuk, dat hoorde bij de avond.

Niemand hoefde Koeman te vertellen hoe weinig het waard was. Hij kan zich opmaken voor een jaar, waarin weer veel van Oranje zal worden gevraagd, nog meer dan tot dusverre al waarschijnlijk – onredelijk veel meer, zo kan nu al worden gevreesd.

Lees ook:

Oranje plaatst zich in de geest van Koeman voor het EK

Oranje plaatste zich zaterdagavond voor het EK 2020, maar mooi kon het niet gaan. De laatste stap tegen Noord-Ierland was een passende in het tijdvak van bondscoach Koeman, de pragmaticus.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden