Triatleet Mohamad Maso woont bij Vincent Meurs en Jolanda Gooijer in Limmen. Zij steunen hem in zijn olympische ambities.

InterviewMohamad Maso

Ondanks kogelregens, azc's en tegenslagen is de Syrische vluchteling Mohamad Maso dichtbij zijn olympische droom

Triatleet Mohamad Maso woont bij Vincent Meurs en Jolanda Gooijer in Limmen. Zij steunen hem in zijn olympische ambities.Beeld Olaf Kraak

Het leven van Mohamad Maso tot nu toe was een reeks tegenslagen. Vanuit oorlogsgebied in Syrië vluchtte de triatleet vijf jaar geleden naar Europa. Hij verloor alles wat hij bezat, maar met hulp van een Nederlands gezin is hij dicht bij zijn grootste doel: de Olympische Spelen.

Het is inmiddels een alledaags gezicht bij de familie Meurs in het Noord-Hollandse Limmen. Tijdens de lunch werkt Mohamad Maso (27) aan tafel niet alleen een groot aantal boterhammen met pindakaas weg, de Syrische vluchteling verorbert vervolgens ook nog de restanten van het avondeten van de dag ervoor. Vandaag is dat een bult pasta met bolognesesaus en kaas.

De maag is hongerig na een ochtend, waarin hij 4,5 kilometer heeft gezwommen en 16 kilometer hardgelopen. Vincent Meurs (52) en zijn vrouw Jolanda Gooijer (51) kijken er niet van op, ze weten dat hij eet als een mijnwerker. Vanwege de zwemmogelijkheden in de buurt is Maso sinds de corona-uitbraak al een jaar lang het vierde kind in huis, naast twee volwassen dochters en een zoon. Boven heeft hij een eigen slaapkamer, in de avond speelt hij mee met kaarten en in de keuken is een voedselplank voor de triatleet ingericht.

Soms, als het buiten ijzig koud is en Maso in de schuur uren trapt op de Tacx-fietstrainer, appt hij Gooijer. Of ze toevallig in de keuken is en hem van sportdrank en reepjes kan voorzien. Dat doet ze met alle liefde.

“Hij hoort echt bij ons gezin”, zegt Gooijer, die wekelijks zo’n dertig bananen in de mond van Maso ziet verdwijnen. Horecaondernemer Meurs vindt het fantastisch om de Syriër van dichtbij met topsport bezig te zien. “Met een vol huis moeten we alleen voor de badkamer wat langer op elkaar wachten. Het mooie is dat ik hem dit jaar zie opbloeien. Die jongen heeft meer meegemaakt dan het hele gezin bij elkaar, misschien wel meer dan het hele dorp bij elkaar. Toch brengt hij vrolijkheid.”

Zijn enige ambitie

Maso is een van de ruim tienduizend vluchtelingen die eind 2015 uit oorlogsgebied naar ons land reizen. De Syriër begint net aan zijn laatste jaar van de sportopleiding als hij voor een noodzakelijke keuze staat. In Syrië blijven studeren en dan verplicht het leger dienen of vluchten voor de enige ambitie die hij al zijn hele leven koestert: zich als triatleet plaatsen voor de Olympische Spelen. Hij doet dat laatste en probeert op aanraden van zijn vader Ibrahim naar Nederland te komen.

Op de website van Maso staat een kaartje met zijn vluchtroute. Vanuit Syrië steekt de dan begin twintiger met zijn broertje Alaa de grens met Libanon over. Daarna vliegen ze samen naar Turkije, steken in een rubberbootje over naar het Griekse eiland Samos, bereiken via Athene het vasteland in Kroatië en gaan dan mee in de stroom die per bus, trein en voet noordwaarts beweegt. Elf dagen lang slaapt en eet hij niet of nauwelijks. Volgens Maso is het zwaarder dan elke triatlon ter wereld.

“Ik heb veel verloren toen ik naar hier kwam”, zegt Maso, die van geluk spreekt dat pas later de grenzen werden gesloten en enorme vluchtelingenkampen ontstonden op de Griekse eilanden. “Vrienden, familie, mijn leven, mijn thuis, mijn studeren, alles is weg. Ik begon weer op nul.”

Van de laatste maanden in zijn thuisland schetst Maso, die Nederlands spreekt, een surrealistisch beeld. “Tijdens het fietsen sloegen de granaten links en rechts van mij in, waardoor ik dekking moest zoeken in greppels. De situatie was afgrijselijk. Het atletiekstadion waar ik vaak trainde, was doelwit van een bombardement terwijl ik er nog liep.”

Triatleet Mohamad Maso traint in de buurt van Limmen.  Beeld Olaf Kraak
Triatleet Mohamad Maso traint in de buurt van Limmen.Beeld Olaf Kraak

Zeker vijf keer aan de dood ontsnapt

Maso denkt zeker vijf keer aan de dood te zijn ontsnapt in het land waar de terroristen van IS en anderen steeds meer ellende aanrichtten. Omdat hij na bijna een jaar zijn ouders weer wilde zien, probeerde hij van studentenstad Latakia naar Aleppo te reizen. Maso kwam terecht in een kogelregen. “Ik ben uit de bus gesprongen om dekking te zoeken in een spookstad. Alle inwoners waren gevlucht, de kapotte huizen stonden amper overeind. Vier uur lang lag ik stil te wachten tot het schieten minder werd. Ik was zo bang, ik vergeet dat nooit meer. Ons land werd vernield door rebellerende groeperingen gesteund door buitenlandse mogendheden, alleen vanwege onze voorraad fossiele brandstoffen. Alleen als die op raakt, stopt het geweld.”

In de eerste drie maanden in Nederland verbleef Maso, bij wie geen greintje woede of agressie te bespeuren is, op twaalf verschillende plekken. In het asielzoekerscentrum van Enschede keken ze vreemd op toen hij zijn schoenen aantrok voor een hardlooprondje, terwijl andere vluchtelingen uitgeput op bed lagen. “Ze vroegen wat ik ging doen, maar ik wilde mijn sport beoefenen en trainen. Ik had twee weken niets gedaan.”

Samen met zijn broertje kwam Maso daarna terecht bij een opvanggezin in Zandvoort. Later bleek dat het gezin financieel voordeel probeerde te halen uit de opvang van de twee Syrische jongens. In die periode, voorjaar 2016, kwamen de broers in contact met Patrick Kingma, bestuurslid van de Nederlandse Triathlon Bond. Kingma besloot Maso te helpen zijn olympische droom waar te maken. Eerst door samen te trainen, later met fietsen, schoenen en kleding. Als vriend werd ook Meurs erbij betrokken.

Na acht maanden kregen de gebroeders Maso de definitieve afwijzing van hun asielaanvraag, die gezinshereniging met hun ouders onmogelijk maakte. “Ik durfde het mijn ouders niet te vertellen. Mijn ouders zouden breken. Het betekende dat we elkaar in ieder geval jaren niet zouden zien.”

Uitgezet naar Duitsland

De jongens werden uitgezet naar Duitsland, maar hielden contact met Kingma en Meurs, die meubels regelden voor het nieuwe appartement in Hannover. Ook financieel hielpen de twee vrienden Maso in zijn levensonderhoud, zodat hij kon meedoen aan buitenlandse wedstrijden om rankingpunten te verzamelen voor olympische kwalificatie. Als de gelegenheid zich voordeed, verbleef Maso een paar nachten in Limmen. Ook kerst en andere speciale gelegenheden vierden ze altijd met elkaar.

Het grootste verdriet volgde in 2018. Een oudere broer van Maso, uit een eerder huwelijk van zijn vader, werd in Damascus gegijzeld door terroristen. Ze eisten geld. Toen dat niet kwam, werd de broer vermoord. “Het was voor mij lastig om op te staan en verder te gaan met leven. Nooit eerder hoorde ik mijn vader huilen, toen wel. De pijn van het verlies zit heel diep bij hem. Zo diep dat ik er niet over durf te beginnen. Gelukkig kan ik mijn emoties bij Jolanda kwijt.”

Door de coronapandemie kon Maso het afgelopen jaar niet in Duitse zwembaden terecht. Jaren van kostbare watertrainingen dreigden te verdampen tot Kingma en Meurs hem weer volledig onder hun vleugels namen. Het afgelopen jaar verbleef Maso bijna onafgebroken in Limmen.

Door de steun van het gezin is Maso vijf jaar na zijn vlucht nog slechts één resultaat verwijderd van de Olympische Spelen. Daarvoor doet hij eind april mee aan de Aziatische Spelen. “Ik heb heel veel geluk met ze gehad en zal ze altijd tot diep in mijn hart dankbaar blijven. Ik kwam van niks, verloor alles en ben nu bijna in Tokio. Ik weet dat ze trots op mij zijn, net als mijn vader.”

Lees ook:

Badminton hielp deze vluchteling uit zijn isolement, nu wil Mahmoud naar de Spelen

De Syriër Aram Mahmoud (22) wil, gesteund door het IOC, naar de Spelen. ‘Iedereen ziet wat ik kan.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden