Tour de France

Nicholas Dlamini reed, ver buiten de tijd, de etappe uit om kinderen in townships te inspireren. ‘Afstappen was geen optie’

Nicholas Dlamini tijdens de vierde etappe. Beeld AFP
Nicholas Dlamini tijdens de vierde etappe.Beeld AFP

Nicholas Dlamini moet de Tour verlaten, nadat hij zondag veel te laat over de finish kwam. Toch haalde hij die finish. Om de Tour te eren, en om een voorbeeld te zijn voor kinderen in de townships van Zuid-Afrika.

De meeste verhalen in de Tour gaan over winnen, en over winnaars. Maar maandagmiddag zat voor de laatste keer in de teambus een man die een dag eerder om 19.00 uur was gefinisht, een uur en 25 minuten na de winnaar Ben O’Connor: Nicholas Dlamini, de eerste Zuid-Afrikaan uit een township, die de Tour moest verlaten omdat hij te laat binnen was.

Zijn verhaal was er een dat ook beklijft. Zeven renners misten zondag de tijdslimiet, en Dlamini (25) was van hen de laatste. Heel langzaam fietsend kwam de Zuid-Afrikaan in een oranje regenjack over de streep in skidorp Tignes. Om hem heen daalden renners weer af, hekken werden al afgebroken en zelfs auto’s reden al van de finish naar het nabijgelegen dorp. Maar Dlamini fietste omhoog. Hij werd opgewacht door een verzorger, die hem een handdoek om de nek sloeg en hem secondenlang omhelsde. De nog aanwezige verslaggevers applaudisseerden langdurig.

Nicholas Dlamini komt aan in Tignes nadat de winnaar al een uur en twintig minuten binnen was. Beeld AFP
Nicholas Dlamini komt aan in Tignes nadat de winnaar al een uur en twintig minuten binnen was.Beeld AFP

Maandagmiddag vertelde Dlamini in een persgesprek via Zoom hoe en waarom hij de bergetappe door de regen toch uitreed: “Ik viel in een afdaling, was ruim veertig kilometer alleen. Het was zo koud dat ik geen eten kon pakken of mijn bidon kon vasthouden. Gezien het weer en het terrein was het geen dag om een fout te maken. Van de fiets stappen en in een auto zitten was voor mij geen optie. Dat was fijn geweest, met de verwarming aan. Maar ik wilde de Tour eren en ik ga heel blij zijn dat ik dat heb gedaan.”

Opgroeien onder een sluier van geweld

Voor Dlamini was rijden in de Tour het hoogtepunt in zijn carrière. Niet alleen om persoonlijke redenen, maar ook omdat hij de eerste zwarte Zuid-Afrikaan uit een township is die meedeed aan de Tour de France. Als geen ander weet Dlamini dat hij een rolmodel is voor jonge zwarte kinderen uit de townships, die opgroeien onder een sluier van geweld. De week voor de Tour liet hij zich daarover uit in een interview met AFP. “Vanaf jonge leeftijd groeien kinderen op met ‘gangsterisme’. Ze zien dat je dan hogerop komt. Je wordt meer gerespecteerd als je een pistool hebt. Het is de plek waar iets slechts doen je ergens brengt.”

Dlamini groeide op in de ‘box’ van Capricorn, in het zuiden van Kaapstad, zoals hij het township zelf noemt. Daar komt bijna nooit iets binnen dat nog nieuw is. Behalve, toen hij twaalf jaar was, een fiets. Daarmee kon hij zijn omgeving ontdekken. “En dat kon ik weer aan andere kinderen vertellen. Dat hielp mij enorm.” Met financiële hulp werkte hij zich uiteindelijk op, samen met zijn tweelingzus, volgens hem een betere sporter. Zij is inmiddels gestopt.

Dlamini is geen onbekende in het profpeloton, maar het platform dat hij in de Tour kreeg, is niet te evenaren, zegt hij. “Ik kreeg berichten van jonge kinderen, van hun ouders. Ik hoop dat het na mij niet stopt. Dat er na mij genoeg andere kinderen de Tour rijden. Als ik het kan, is er geen reden meer voor kinderen om te denken dat het niet gaat lukken.”

Hij moest er wel veel moeite voor doen. In 2016 al verhuisde hij naar Livigno, waar het hoofdkantoor van zijn toenmalige ploeg Dimension Data stond. Hij is klimmer, reed al twee keer de Vuelta, maar is vooral knecht. Hij kwam uitgebreid in het nieuws toen in 2019 een video verscheen waarin rangers hem tegenhielden tijdens een fietstocht, en hem op ruwe wijze tegen de auto duwden. Het leidde tot een gebroken arm voor Dlamini, die nu, twee jaar na dat incident, er weinig woorden meer aan vuil wil maken.

Fietsen voor iedereen

Hij wil zelf ook dat rolmodel zijn, vertelde hij eerder deze Tour al. Laten zien dat er veel mogelijk is in het leven. Wat dat betreft is hij blij dat hij bij Qhubeka-Nexthash zit, een ploeg die is gebouwd rond een liefdadigheidsinstelling Qhubeka. Die organisatie heeft als doel te zorgen voor fietsen voor iedereen. Zo’n honderdduizend zijn er al naar Zuid-Afrikaanse kinderen gegaan.

Persoonlijk overheerste maandag allereerst nog teleurstelling. De dag waar hij het meest naar uitkeek, Mandela Day op 18 juli en de dag waarop de Tour in Parijs aankomt, haalt hij niet meer. Maar de manier waarop hij zondag uitreed, getuigde meer dan ook van wilskracht. “Daar dacht ik ook aan, toen ik daar reed. Ik wil iemand zijn die leidt door het goede voorbeeld te geven. Dat heb ik denk ik zondag wel gedaan.”

Lees ook:

Pogacar heeft de concurrentie nu al murw gebeukt, maar Tour nog niet ‘vermoord’

Tadej Pogacar overvleugelde in een nat en veeleisend Alpenweekend al zijn concurrenten in de Tour de France.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden