ReportageLiverpool FC

Nergens is het verlangen naar het kampioenschap zo groot als in Liverpool

Liverpool-stadion Anfield ligt in een arbeiderswijk.Beeld EPA

Door het nieuwe coronavirus is voltooiing van de Premier League plotseling onzeker geworden, maar één ding lijkt vast te staan: op enig moment zal Liverpool FC tot kampioen van Engeland worden gekroond. Voor het eerst sinds 1990. Reportage vanuit de muziek- en voetbalstad bij uitstek.

Vrijdag 13 maart, Melwood Drive, Liverpool

De spelersgroep van Liverpool zit terneergeslagen bijeen op trainingscomplex Melwood. Zojuist is bekend geworden dat er in Engeland tot 4 april geen wedstrijden gespeeld meer mogen worden, net nu Liverpool FC op het punt staat weer eens de landstitel te pakken. De hoop is dat de competitie vanaf 4 april uitgespeeld kan gaan worden: Liverpool heeft nog maar twee zeges nodig voor een kampioenschap. Enige hulp van de Uefa zou welkom zijn. Als de Europese voetbalbond het EK van komende zomer uitstelt, komt er meer ruimte voor de Engelse speelkalender. Voorlopig krijgen alle spelers huisarrest: twaalf dagen. Eten kunnen ze aan huis laten bezorgen door de cateraars van de club.

De hunkering naar de titel duurt zo nog langer dan gedacht. En de supporters zijn al dertig jaar lang op de proef gesteld…

~~~

Vrijdag 6 maart, Hope Street, Liverpool

Er is geen vrij tafeltje meer te vinden in de Philharmonic Dining Rooms. De pub is nog populairder geworden sinds het vorige maand de hoogste status op de Engelse monumentenlijst kreeg toegewezen, Grade I. Dat is niet voor niets: het interieur is oogverblindend, met architectuur in koper, mahoniehout en mozaïek-ramen. The Phil werd in het verre verleden regelmatig bezocht door The Beatles. “De tol van de roem”, zei John Lennon eens, “is dat ik niet meer rustig een biertje kan gaan drinken in The Phil.” Paul McCartney trad er als jonge muzikant al op. In 2018 gaf hij in de pub nog een verrassingsconcert toen hij er met komiek James Corden op bezoek was voor dienst tv-hit ‘Carpool Karaoke’. Op de plek waar McCartney destijds ten overstaan voor een groep verbouwereerde cafébezoekers op een podium stond, zitten nu twee mannen van middelbare leeftijd met sjaals van Liverpool FC aan een tafeltje achter een bord met fish and chips.

Honderd meter verderop, The Hope Street Hotel. De voetballers van Liverpool hebben een teambespreking, als voorbereiding op de ­wedstrijd van de volgende dag tegen Bournemouth. Kort daarvoor zijn ze in het hotel aangekomen. Veiligheidsmensen en dranghekken hielden tientallen fans op afstand toen ze de spelersbus uitstapten. Trainer Jürgen Klopp verzamelt zijn spelers standaard in dit hotel op de dag voor ieder thuisduel. De nacht voor een wedstrijd moeten de spelers in alle rust kunnen slapen, vindt de Duitser. Vandaar. De druk zit erop, want de week ervoor leed Liverpool de ­eerste nederlaag in 44 wedstrijden: 3-0 bij Watford. Maar iedereen in het Engelse voetbal weet: de landstitel voor Liverpool is een kwestie van tijd.

Muziek en voetbal, in Liverpool onlosmakelijk met elkaar verbonden. In Hope Street al helemaal.

Zaterdag 7 maart, Anfield Road, Liverpool

‘Walk on walk on, with hope in your heart, and you’ll never walk alone’

In voetbalstadion Anfield klinkt gezang uit duizenden kelen, net voor aanvang van de wedstrijd tegen Bournemouth. De Amerikaan Oscar Hammerstein heeft nooit kunnen vermoeden dat zijn songtekst, geschreven in de Tweede Wereldoorlog voor de musical ‘Carousel’, nog eens het lijflied van een voetbalclub zou worden. In 1963, drie jaar na het overlijden van Hammerstein, adopteerde de band Gerry & The Pacemakers de song, waarmee ze al snel op de eerste plaats van de hitlijst stonden. Bandzanger Gerry Marsden was dat jaar eregast tijdens een wedstrijd van Liverpool FC, waarop de supporters ‘You’ll never walk alone’ aanhieven. Sindsdien wordt het vóór iedere thuiswedstrijd gezongen, al 57 jaar lang. Iedere thuiswedstrijd van Liverpool weer staat het moment dat het lied wordt ingestart garant voor kippenvel op de armen van de vele fans.

De entree van stadion Anfield.Beeld Tom van Hulsen

Na het Hillsborough-drama kreeg de songtekst nog eens een nieuwe dimensie. In het gedrang op de tribunes van stadion Hillsborough in Sheffield kwamen op 15 april 1989 bij de halve finalewedstrijd in de FA Cup tussen Liverpool en Nottingham Forest 96 fans van Liverpool om het leven. You’ll never walk alone is nu ook een lied ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

Het monument voor de omgekomen supporters, aan de buitenkant van stadion Anfield, wordt voor iedere wedstrijd door duizenden mensen bezocht. Familieleden van de slachtoffers en sympathisanten staan er even stil, leggen bloemen neer of plaatsen een kaars. Velen leggen een hand op het monument. Hillsborough is een litteken dat nooit zal helen.

Het monument voor de slachtoffers van het Hillsborough-drama bij stadion Anfield.Beeld Reuters

Voetbal is een spel dat gebaseerd is op hoop. Hoop op een doelpunt, een overwinning, een beker, een kampioenschap. De supporters van Liverpool hopen al dertig jaar lang vergeefs op een landstitel. De club die in de jaren zeventig van de vorige eeuw aan de hand van trainer Bill Shankly uitgroeide tot een Europese topclub werd al achttien keer landskampioen van Engeland – maar voor het laatst gebeurde dat in 1990.

Na afloop van de wedstrijd tegen Bournemouth zijn de meeste toeschouwers euforisch. De zege (2-1) was moeizaam, maar de titel is weer een stap dichterbij gekomen. Nog maar een paar zeges, en dan is het zover, want de voorsprong op eerste concurrent Manchester City is al 25 punten.

“Sommige mensen geloven dat voetbal een kwestie is van leven en dood. Ik ben erg teleurgesteld in die houding. Ik kan u verzekeren dat het veel, veel belangrijker is dan dat.” De beroemde uitspraak van oud-trainer Shankly blijft actueel.

Nergens is het verlangen zo groot als in Liverpool.

Fleet Street, Liverpool

In restaurant Spice Thai doen Pachara Bank Panyayong en zijn vrouw Nina Sutita zich met hun drie kleine kinderen tegoed aan een uitgebreide maaltijd. Het echtpaar heeft een skybox bij Liverpool en komt een aantal malen per jaar overvliegen uit Thailand, zo ook voor de wedstrijd van eerder die middag tegen Bournemouth.

De Thaise tv-presentatrice, voormalig soapster én Liverpool-fan Nina Sutita, haar man Pachara Bank Panyayong en hun zoontje Patrick.Beeld Tom van Hulsen

Ze kunnen het zich veroorloven. Sutita is in Thailand een beroemde soapactrice en zangeres. De laatste jaren werkt ze als presentator bij een sport- en entertainmentprogramma van tv-zender Channel 7. Haar man Bank is vice-president van de Toyota Bangkok Group. Het stel heeft elkaar dankzij hun beider liefde voor Liverpool leren kennen. “Ik zag op het twitter-account van Nina een foto van haar in Liverpool-shirt”, vertelt Panyayong. “Toen heb ik haar meteen een berichtje gestuurd. Zo is het allemaal begonnen. Dankzij de club.”

Liverpool FC wordt wereldwijd steeds populairder. De Champions League-winst van afgelopen seizoen en de winst van de wereld­beker aan het begin van dit seizoen zorgden voor een ongekende toestroom van fans. In maar liefst honderd landen heeft de club nu in totaal ruim driehonderd verschillende supportersverenigingen. “In Thailand heeft Liverpool echt miljoenen fans”, zegt Sutita, die op Twitter ­alleen al 750.000 volgers heeft. “Onlangs ging het roze shirt van Liverpool-doelman Alisson Becker in Thailand in de verkoop. Binnen een uur was alles uitverkocht … Als Liverpool kampioen wordt is het in Bangkok een week lang feest.”

“Wij willen zelf in Liverpool zijn bij de ­rondtoer”, vertelt Panyayong. “Ik heb een tijdje geleden al een hotel in Liverpool geboekt voor de dag na de laatste competitiewedstrijd. De titel is de belangrijkste prijs. Ik wil straks ook in die mensenmenigte staan als ze met de bus langs komen rijden!”

Zondag 8 maart, Pier Head, Liverpool

Vier bronzen Beatles kijken uit over de rivier de Mersey, waar een ferry bezig is aan zijn tocht naar Birkenhead, op de andere oever. Tientallen mensen verdringen zich om een foto te kunnen maken met het standbeeld van The Fab Four.

Het standbeeld van The Beatles (vanaf links Paul McCartney, George Harrison, Ringo Star en John Lennon) op Pier Head.Beeld AFP

Een kleine tweehonderd meter verderop langs de rivier staat het Museum of Liverpool, waar veel wetenswaardigheden over de geschiedenis van de stad zijn verzameld. Een expositie die ‘The People’s Republic’ heet, laat zien welke uitzonderingspositie de arbeidersstad in Engeland inneemt en hoe de saamhorigheid van de bevolking gestalte heeft gekregen. Eigenaars van havenbedrijven stonden er aan het begin van de vorige eeuw om bekend hun werknemers zwaar uit te buiten. Zes dagen per week moesten die keihard werken voor weinig geld – en toen de haven in verval raakte en de bedrijven failliet gingen, raakten ze werkloos. Criminaliteit vierde daardoor hoogtij in de stad. De bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog betekenden een nieuwe klap voor de bevolking. De stad moest opnieuw worden opgebouwd. Pas rond de eeuwwisseling schudde Liverpool het negatieve imago van zich af. Het vervallen havengebied is omgetoverd tot een uitgaanscentrum met musea, hotels en restaurants. En het nieuw gebouwde, luxueuze winkelcentrum Liverpool One vlak achter de voormalige docks heeft inmiddels ook veel klandizie uit de rest van het land.

De band tussen de inwoners van Liverpool is hecht, door de gedeelde smart uit het verleden. De bevolking is trots op de wereldwijde bekendheid van de muziek uit de stad. Behalve The Beatles en Gerry & The Pacemakers zijn onder anderen ook Billy Fury, Cilla Black, Frankie goes to Hollywood, Echo & The Bunnymen, OMD en China Crisis exponenten van Liverpool. En dan zijn er nog de voetbalsuccessen, afgewisseld met tragedies.

“Als er iets gebeurt, klampen we ons aan ­elkaar vast”, zegt een geïnterviewde vrouw op een video in de museumexpositie. Zie het Hillsborough-drama uit 1989. Tussen het voetbalstadion van Liverpool en het stadion van rivaal Everton, slechts één kilometer verderop, werd na de ramp een lint van rode en blauwe sjaals neergelegd, dwars door het Stanley Park heen dat de twee voetbalclubs van elkaar scheidt.

Parker Street, Liverpool

Alex Taylor en Joanne Murphy hebben zojuist hun stand in de buurt van winkelcentrum Liverpool One ingericht met sjaals, shirts en vlaggen van Liverpool FC. Het is goed zakendoen voor het duo de laatste jaren.

Alex Taylor en Joanne Murphy voor hun stand met sjaals, shirts en vlaggen van Liverpool FC.Beeld Tom van Hulsen

Maar het succes heeft voor Taylor niet alleen financieel voordelen; hij is ook fervent supporter en seizoenkaarthouder van The Reds. “Ik ben geboren in 1989”, vertelt hij. “Het jaar van het Hillsborough-drama, ja. Dat was twee maanden voor mijn geboorte. Mijn vader was met mijn twee broers in het stadion… Zij brachten het er goed vanaf. Niet te geloven wat daar is gebeurd.”

Taylor heeft in heel zijn leven nog maar één keer mogen meemaken dat Liverpool de landstitel pakte. “Maar toen was ik nog niet eens één jaar, dus dat heb ik niet bewust beleefd. Als je de mensen hier in 1990 had verteld dat het dertig jaar zou duren voordat Liverpool weer eens kampioen zou worden, had iedereen je voor gek verklaard. Maar nu gaat het gebeuren! Ik moet daarbij zeggen: dat is vooral te danken aan Virgil van Dijk. Hij was het ontbrekende puzzelstukje, Virgil is de beste aankoop van Liverpool ooit.”

Joanne Murphy heeft op haar beurt gemengde gevoelens bij de titel van Liverpool. Zij is fan van de Blues van Everton, de stadgenoot en grote rivaal. “Maar ja, ik steek wel red money in mijn zak, hè…”, lacht ze. “Toen Liverpool de Champions League had gewonnen was de dag erna een rondtoer van de spelers. Er waren 750.000 mensen in de stad. Het was een enorme chaos. Maar we hebben wel goed verdiend!”

“Als Liverpool de titel pakt, verwacht de politie bij de parade één miljoen mensen in de stad”, zegt Taylor. “Omdat het zo lang heeft geduurd is het kampioenschap zó belangrijk voor ons, massive. Veel belangrijker dan de winst van de Champions League.”

Matthew Street, Liverpool

Voor de Cavern Club – een replica van de club waar The Beatles in de stad hun doorbraak beleefden, vijf meter ernaast - hangen twee twintigers in Liverpool-shirt verveeld op straat. Een aangeschoten tiener slaat hen op de schouders en begint te zingen.

‘We’re gonna win the league, we’re gonna win the league’

Meteen zijn ze vrienden. Liverpool FC is terug aan de top en houdt de gemoederen bezig.

Vanuit de Ierse pub Flanagan’s Apple, iets verderop in Matthew Street, klinkt het geluid van een nummer van The Beatles. Paul McCartney zingt:

‘Get back, get back, get back to where you once belonged’

En dan was McCartney van huis uit nog Everton-fan...

Hoe gaat het nu verder?

Nu de Premier League tot 4 april is stilgelegd, zijn er verschillende scenario’s denkbaar. De meest eerlijke optie is dat de resterende duels hoe dan ook gespeeld worden, al is het zonder publiek en al duurt voltooiing van de competitie tot augustus. Er gaan ook stemmen op om de huidige stand uit te roepen tot eindstand, met Liverpool als kampioen, geen clubs te laten degraderen en volgend seizoen te beginnen met twee extra clubs: de nummers één en twee van het Championship. De competitie 2019-2020 ongeldig verklaren lijkt gezien vele (financiële) belangen ondenkbaar.

Lees ook:

Wie kan Liverpool nog stoppen?

Het succes van Liverpool, dat op de eerste landstitel sinds 1990 afstevent, komt niet uit de lucht vallen. De sleutelwoorden zijn: trainen, trainen en trainen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden