Olympische Spelen

Nederlandse baanwielrenners voelen zich beter dan ooit

Harrie Lavreysen (aan kop) en Jeffrey Hoogland tijdens het WK in Berlijn, in februari 2020. Beeld Getty Images
Harrie Lavreysen (aan kop) en Jeffrey Hoogland tijdens het WK in Berlijn, in februari 2020.Beeld Getty Images

Of de Nederlandse baansprinters op de Spelen in Tokio goud gaan winnen? Het moet wel heel raar lopen als dat misgaat, vinden de wielrenners ook zelf.

Het zijn imposante mannen – de Nederlandse teamsprinters, die in Tokio op jacht naar goud gaan. Het trainingstricot waarin ze de pers te woord staan tijdens de presentatie van de baanploeg, spant indrukwekkend om de spieren. Het zijn wielrenners die trainen op pure kracht, op snelheid. En daar hebben ze de afgelopen anderhalf jaar ook alle tijd voor gehad. Na het wereldkampioenschap in Berlijn fietsten ze door corona geen wedstrijd. In Duitsland maakten ze begin 2020 echter ondubbelzinnig duidelijk dat de wereld rekening met ze moet houden. “We zijn nu beter dan toen”, zegt bondscoach Hugo Haak.

In Berlijn was de Nederlandse sprintploeg, met Harrie Lavreysen, Jeffrey Hoogland, Roy van den Berg en Matthijs Büchli met afstand het beste team ter wereld. Dat is de wetenschap waar de sprinters zich nu nog steeds aan vasthouden. Hoogland: “Als andere landen op dat niveau willen komen, moeten ze echt een bizarre stap maken.” En Lavreysen, die in Berlijn ook individuele gouden medailles won op de sprint en de keirin: “Om in onze buurt te komen, moeten andere landen héél grote stappen zetten.”

Een fictief WK in Apeldoorn: ‘Grand Prix Apeltown’

Na het WK in Berlijn (februari 2020) viel de sportwereld ten prooi aan het coronavirus. Het zorgde ervoor dat de veelbelovende Nederlandse baanploeg nog slechts kon trainen. De echte prikkels, die topsporters graag in wedstrijden vinden, bleven uit. Bondscoach Haak bedacht wat substituten om zijn renners toch uit te dagen. Hij bedacht een fictief WK in Apeldoorn, waar de Nederlandse ploeg sinds jaar en dag op de wielerbaan traint. Toen zijn ploeg een nieuwe prikkel nodig had werd het ‘Grand Prix Apeltown’. En zo worstelde de ploeg zich richting Tokio.

En toch, ondanks de maanden zonder competitie, zonder meetmomenten met de concurrentie, heeft de baanploeg niet aan zelfvertrouwen ingeleverd. De tijden die de sprinters in trainingen rijden zijn beter dan ooit, zegt Haak. Sneller ook dan vóór Berlijn, toen de teamsprinters een spectaculair nieuw wereldrecord reden. De twee kopmannen van de ploeg, Hoogland en Lavreysen, hadden bovendien de mogelijkheid om zich fysiek optimaal te prepareren. Hoogland trainde zijn instabiele schouders tot indrukwekkende spierbundels. En Hoogland kon in alle rust genezen van een slepende rugblessure.

En nu, een week of vijf voor er eindelijk weer om de prijzen mag worden gereden, stijgt de spanning. Voelen de mannen dat er een echt toernooi zit aan te komen. Met hoge verwachtingen bovendien. Lavreysen: “Je voelt dat de spanning stijgt. En toch probeer je er niet teveel aan te denken. Al sta ik ermee op en ga ik ermee slapen. En ja, ik zou het liefst bescheiden willen zijn over onze kansen, dat past het beste bij me. Maar het zou ook gek zijn als ik niet zou zeggen dat we in Tokio voor goud gaan.”

Lees ook:

In Friese schuur wordt ‘anatomisch foutje’ bij baanrenner Harrie Lavreysen gecorrigeerd

Na een korte vakantie begon voor baanrenner Harrie Lavreysen in het Friese dorpje Bitgummole de voorbereiding op de Spelen in Tokio. In een schuurtje liet de wereldkampioen zich het perfecte fietsschoeisel aanmeten voor zijn asymmetrische platvoeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden