Marathon

Nageeye was klaar voor een toptijd, maar zijn hamstring werkte niet mee

Abdi Nageeye komt als eerste Nederlander over de finish en is daarmee Nederlands kampioen. Beeld ANP

Een opspelende hamstring weerhield Abdi Nageeye van een goed resultaat op de marathon van Amsterdam. Maar de Nederlander spiegelt zich wel aan de top uit de marathondiscipline.

Om de koude wind te trotseren begraaft Abdi Nageeye (30) zijn nek in zijn grijze, te groot aangemeten regenjas. Hij krabt zich op de kruin terwijl hij mankend de piste van het olympisch stadion verlaat om de bedwelmende warmte onder de hoofdtribune op te zoeken. De duim gaat omhoog naar enkele fans die hem vanuit de tribune bemoedigende woorden toeroepen.

Er kan alweer een lach af. De woorden die hij net voor de televisiecamera’s had uitgesproken tekenen het stadium waarin zijn loopbaan nu verkeert. Meer nog illustreert het de groei die hij doormaakte als atleet. “Ik liep alsnog 2 uur en 7 minuten, mijn tweede tijd ooit. Zo’n tijd, daar was ik twee jaar geleden voor uit mijn dak gegaan.” En dat met een opspelende hamstring.

Nee, de 44ste editie van de Marathon van Amsterdam was niet zijn race. De tot Nederlander genaturaliseerde Somaliër Nageeye (negende) speelde slechts een bijrol in een door Ethiopische en Keniaanse atleten gedomineerde wedstrijd. Hij bereikte precies tweeënhalve minuut na de Keniaanse winnaar Vincent Kipchumba (2:05:09) de eindstreep. Ethiopiër Solomon Deksisa, tweede, en Keniaan Elisha Rotich, derde, vervolledigden het podium. 

Grootse plannen

Daarmee slaagde Nageeye er niet in zijn Nederlands record van eerder dit jaar in Rotterdam te onderstrepen. Nageeye had immers grootse plannen. Donderdag klonk de Nederlander nog strijdvaardig in zijn vooruitzichten. Nageeye hoopte een hoofdrol te spelen in de marathon waar hij vorig jaar nog – zonder blessureperikelen – 2.08.16 liep. Een toptijd sloot hij niet uit.

De opspelende hamstring deed Nageeye, voortdurend achterin de kopgroep bungelend, kwetsbaar ogen. Al halverwege groeide de kloof tussen hem en de kop van de wedstrijd stelselmatig en raakten de koplopers uit zijn zicht. Er wachtte hem een eenzame eindfase, die in het teken stond van de worsteling met zijn lichaam.

Sinds enige tijd blaast Abdi Nageeye een nieuwe frisse wind in de Nederlandse langeafstandsdiscipline. Het voorbije jaar maakte hij dan ook een metamorfose door. Vroeger verzoende Nageeye zich met een plaatsje in de tweede groep achter de toppers. Maar langzamerhand vormde zich een nieuwe gedachte in het hoofd van de geboren Somaliër. Nageeye wist dat hij de Keniaanse en Ethiopische heerschappij kan doorbreken, hij kan ze ook verslaan.

Nieuw geloof

Een trip naar Kenia aan de zijde van Eliud Kipchoge en Geoffrey Kamworor, wereldrecordhouder op de halve marathon, voedde een nieuw geloof in eigen kunnen, een mentale omslag. Nageeye voelde het op een gegeven moment aan zijn eigen benen. “Dat kwam ook in mijn training tot uiting. Ik kon gewoon mee. Plots denk je, ik kan ze verslaan.”

Zijn houding een uurtje later op de persconferentie bevestigt: hier zit geen verslagen atleet. Een ontspannen Nageeye haalt de handpalmen naar het gezicht terwijl hij ritmisch heen en weer wiebelt. Het was een geruststellende gedachte dat hij vandaag ‘op een been heeft gelopen’. Het lag niet aan zijn conditie. Vandaag wilde het lichaam niet mee.

Nederlands record

Eerdere prestaties bekrachtigen de gedachte dat hij – mits blessurevrij – zijn voet best naast de topatleten uit de oerdiscipline kan zetten. In 2017 liep hij op hetzelfde parcours al een Nederlands record (2:08:16). Eerder dit jaar scherpte een nóg betere Nageeye dat in Rotterdam met bijna twee minuten aan tot 2:06:17.

Nageeye wist al van in de beginfase dat de stekende pijn niet kon uitblijven. “Ik wachtte tot het zou komen, tot het zou opspelen. Die angst bleef, al probeerde ik die te verstoppen.”

Hij bijt zachtjes op zijn lip. “Bij kilometer vijftien al dacht ik, ga ik überhaupt wel finishen? Je probeert er niet aan te denken, maar op den duur ging alles verzuren. Van de kuit tot het bovenbeen en de bil. Ik voelde dat ik niet harder kon.” De suggestie dat de hamstring opspeelt als gevolg van de nieuwe schoen, de Nike Vaporfly, waar sinds die uitkwam toptijden op werden gelopen, stuit op een half grijnsje van Nageeyes kant. Haast jennend: “Welke schoen?”

Loopstijl

De precieze oorzaak kent hij zelf niet. Op de Boston Marathon in april speelde zijn linkerhamstring al op. Vandaag was het de rechter. Het zou, denkt Nageeye, met zijn landing te maken kunnen hebben. “Misschien komt het door mijn loopstijl.  Ik land steeds op mijn hak. Maar die stijl kan je niet echt veranderen, je hakspieren daarentegen kan je wel trainen.”

Voor deze marathon werd er, zoals de moderator het voor aanvang van de persconferentie verwoordde, ‘groots gedroomd’ over de winstkansen en een potentiële toptijd van de Nederlander. Maar Nageeye sust: “Soms moet je tevreden zijn en niet piekeren over wat er misging. Volgende keer ga ik gewoon veel harder lopen. Vandaag heb ik naar mijn lichaam geluisterd en niets kapotgemaakt”. Dan roept de dopingcontrole. Nageeye verdwijnt, met de tred van een oude, versleten man.

Ethiopische loopt parcoursrecord

De Ethiopische Degitu Azimeraw won bij de vrouwen en zette een fors verbeterd parcoursrecord neer (2:19:26). “Ik had gehoopt om in de buurt van de 2 uur en 20 minuten te kunnen lopen. Dat ik daar een halve minuut onder dook, had ik niet verwacht.” Tigist Girma en Azmera Gebru werden tweede en derde. Debutante Bo Ummels werd Nederlands kampioen. Met een tijd van

2 uur, 32 minuten en 34 seconden kwam Ummels, die zich doorgaans richt op de halve marathon, als achtste over de streep. De Nederlandse glunderde achteraf: “Tot kilometer 31 werd ik bijgestaan door een haas, dat verliep goed. Ik voelde me goed, kon het tempo goed vasthouden. Ooit hoop ik onder de 2.30 te kunnen duiken, de marathon blijft een mooie afstand.”

Lees ook:

Twee. Nul. Nul. Nul: de obsessie van de marathonloper

Het doorbreken van ‘magische grenzen’ spreekt tot de verbeelding. Vorige week maakte Eliud Kichoge een einde aan de oude obsessie om een marathon onder de twee uur te lopen. Heeft hij de marathonpuzzel opgelost?

Kipchoge:“Dit is mijn sportieve erfenis”

Sinds hij zaterdag de marathon liep in minder dan twee uur, kleeft aan Eliud Kipchoge een nieuwe heldenstatus. Maar er is ook kritiek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden