Atletiek

Minder succes, toch redden vrouwen WK atletiek voor Nederland

Femke Bol in actie tijdens de kwalificatie van de 4x400 meter estafette op de negende dag van de wereldkampioenschappen atletiek in het Hayward Field stadion.  Beeld ANP
Femke Bol in actie tijdens de kwalificatie van de 4x400 meter estafette op de negende dag van de wereldkampioenschappen atletiek in het Hayward Field stadion.Beeld ANP

Het spaarzame succes van de Nederlandse atleten op de WK in Eugene was te danken aan de vrouwen. Dat past in een trend. “Er is nu veel meer kennis over het vrouwenlichaam. Dat heeft voor een enorme ontwikkeling gezorgd.”

Esther Scholten

Zeker na de olympische medailleregen in Tokio, een jaar geleden, vallen de resultaten van de Nederlandse atleten op de WK in Eugene tegen. De successen waren spaarzamer. Zaterdagnacht was het dieptepunt. Sifan Hassan belandde ook op de 5.000 meter naast het podium en pijnlijker nog: beide estafetteploegen struikelden al in de series van de 4x400 meter.

Is dat erg? Ja en nee. Voor het moraal waren andere uitslagen beter geweest en zo vaak worden er niet mondiale prijzen uitgedeeld. Tegelijkertijd is bekend dat sporters in een post-olympisch jaar soms andere keuzes maken.

Misschien is die vraag ook niet de belangrijkste met het oog op de Olympische Spelen die over twee jaar in Parijs wachten. Is het verklaarbaar? In het geval van Hassan wel, die dit jaar voor een lange pauze koos. “Ik heb mijn lesje geleerd. Met alleen talent red je het niet. Ik moet harder trainen als ik weer medailles wil winnen.”

Diskwalificatie was het gevolg

Bij het vrouwenkwartet ontbrak vaste kracht Lisanne de Witte. Zij zat thuis, met de naweeën van een hersenschudding. Uitgerekend WK-debutante Cathelijn Peeters, de derde loopster in de wedstrijd, liet bij de wissel het stokje vallen. Ze raapte het op, maar verzaakte daarbij om 20 centimeter terug te lopen naar de plek waar het stokje als eerste de grond had geraakt. Een diskwalificatie was het gevolg. Toeval of niet, het roept vragen op over de kwaliteit in de breedte van de selectie.

De mannenploeg, goed voor zilver in Tokio, miste op één honderdste van een seconde een finaleplek. “Dat is zuur”, vond Isayah Boers. Het is de realiteit. Gewogen en voor nu te licht bevonden - datzelfde gold voor vrijwel alle Nederlandse mannen dit toernooi.

Het zijn de vrouwen die individueel de eer voor Nederland redden. Femke Bol (zilver, 400 meter horden), Anouk Vetter (zilver, meerkamp) en Jessica Schilder (brons, kogelstoten) verzamelden mooi eremetaal. Ook was er een knappe vierde plaats voor Lieke Klaver (400 meter).

De snelheid van het spel

Dat past in een trend, weet Ad Roskam, technisch directeur van de Atletiekunie. Hij is in de statistieken gedoken. Op de WK’s tussen 2001 en 2019 haalde Nederland bij individuele nummers 35 keer de finale. Vijftien keer tekende een man voor het succes en twintig keer een vrouw. “Maar nou komt het opvallende: voor 2015 was de man-vrouw-verhouding veertien om twee, na 2015 één om achttien. Het is de afgelopen periode helemaal omgedraaid.”

Hij denkt te weten waarom. In Nederland trainen de vrouwen met de mannen mee. “Dat werkt in het voordeel van de vrouwen.” In alle sporten zie je daarbij, meent Roskam, dat vrouwen een ontwikkeling doormaken. Of het nou de snelheid van het spel is in teamcompetities of het fysiek van de atleten. “Tien à twintig jaar geleden stond dat nog in de kinderschoenen. Er werd toen bijvoorbeeld heel raar aangekeken tegen krachttraining voor vrouwen. Dat is iets wat nu maatschappelijk normaal wordt gevonden.”

Ook weten de coaches tegenwoordig beter hoe ze vrouwen deskundig kunnen begeleiden. Zo werd er vijftien jaar geleden over ongesteldheid niet gesproken. “Niet door trainers, fysio’s en artsen, maar vaak ook niet door de sporters zelf. Terwijl hormoonschommelingen invloed hebben op de belastbaarheid en het prestatieniveau. Er is nu veel meer kennis over het vrouwenlichaam. Dat heeft voor een enorme ontwikkeling gezorgd in de vrouwensport.”

Prestatiedichtheid bij vrouwen

Natuurlijk profiteert een rijk, ontwikkeld land als Nederland daar van. Roskam geeft toe dat de internationale prestatiedichtheid bij vrouwen nog achterloopt op die bij de mannen. “Maar dat ontwikkelt zich ook snel de laatste twintig jaar. In veel landen is het steeds gewoner dat vrouwen aan topsport doen. Bij ons in de atletiek bijvoorbeeld, zijn de verschillen op de brede nummers - sprint en horden - echt niet meer zo groot.”

Lees ook:

Dat Sifan Hassan genoegen neemt met minder dan goud, is goed nieuws: ‘Ik ben slimmer geworden’

Minder goed voorbereid dan anders begint Sifan Hassan vrijdag aan de WK atletiek in het Amerikaanse Eugene. De koningin van Tokio worstelde lang met haar motivatie. ‘Als het zilver of brons wordt, kan ik niet boos zijn.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden