ColumnHenk Hoijtink

Mijmeren over Frenkie de Jong

Ik zag Frenkie de Jong lopen, met een mondkapje op. Hij zwaaide – naar wat fans op ­afstand, nam ik aan. Barce­lona ging weer trainen. Wat zou hij denken?

Frenkie de Jong is bij uitstek een voetballer om aan te denken, om over na te denken, om over te mijmeren, te filosoferen. Wat zou hij denken? Zou hij denken dat hij zijn onderbroken, vooral fletse eerste seizoen in Barcelona misschien, wie weet, nog wat glans zou kunnen geven? Zou hij daarop azen?

Die indruk wekt hij niet. Hij lijkt nog steeds die gewone, ­aar­dige jongen – hooguit één die iets wil, niet meteen één die ergens op aast. Dat het dit seizoen nog niet zo lukte bij Barcelona, dat hij meestal niet op zijn favoriete positie speelde en dat het daar volgens velen dan aan lag – je hoorde hem er weinig over en wat hij erover zei, was ingetogen en wijs. Natuurlijk wilde hij meer opvallen, meer inbreng hebben, maar als de trainer het zo wilde, dan moest het voorlopig zo.

Is hij goed? Hoe goed? Of toch niet zo goed?

Ik heb hier vaker over Frenkie de Jong geschreven, gemijmerd, gefilosofeerd. Daarmee kwam ik, toonden sommige reacties, aan een voetballer aan wie je niet mag komen, bij wie je in sommige kringen – niet alleen supporters – geen kanttekeningen mag plaatsen. Of hij goed is, en hoe goed dan, of toch niet zo goed – het zijn wat mij betreft in dit ­stadium de vragen nog niet eens. Wat voor mij wel een wetmatigheid is: hoe goed je een bal kunt raken, bepaalt nog niet of je een goede voetballer bent.

Een andere wetmatigheid: een goede voetballer wordt aangespeeld, dat voelen ploeggenoten razendsnel aan, die vinden ze ogenblikkelijk. Dat was zo vreemd in vele wedstrijden van Barcelona: dat Frenkie de Jong werd overgeslagen, dat hij er daardoor verloren bij kon lopen.

Dan ga je denken – ik althans wel. Zo moet het op het trainingsveld ook gaan, het trainingsveld waarop spelers sinds jaar en dag niet weten hoe gauw ze een nieuweling de bal moeten geven, als ze voelen hoe goed die is, hoe waardevol die voor ze kan zijn.

Haperingen in het samenspel

Ja, Barcelona betaalde veel geld voor hem, maar bepaalt dat dan al dat hij goed is? Je kunt ook zeggen: ploeggenoten van Barcelona voelden tot dusverre niet dat hij waardevol voor ze kan zijn. Of nog sterker: misschien hebben er wel een paar gedacht dat hun club voor deze jongen toch wat al te veel heeft betaald – en ja, dat kan in een teamsport met variabele beloningen leiden tot afgunst, tot haperingen in het samenspel.

Te kras, te ver doorgedacht? We kunnen slechts constateren dat Frenkie de Jong, type spel­maker, de bal vaak niet kreeg. Dat gaat in zijn hoofd zitten, zei Louis van Gaal als analist. Een ­rake zin vond ik dat.

Ja, hij zou Sergio Busquets moeten opvolgen, centraal op het middenveld, zijn favoriete positie. Maar Busquets, straks 32 jaar, is nog niet weg. En dan nog iets, iets belangrijkers misschien wel: die positie vereist dominantie, gezag, overwicht. Een andere ­dominantie, welteverstaan, dan die hem als vaak nog onbezorgde ballentikker tussen maatjes bij Ajax werd toegedicht.

Dominantie, gezag, overwicht

Deze positie vereist een karakterologische dominantie. Op basis daarvan vertrouwen spelers bij Barcelona, welke dan ook, Busquets al jarenlang het stuur toe. Frenkie de Jong is nog steeds die gewone, aardige jongen – en dat is het ’m juist. Bij Ajax trok hij, bescheiden, nooit veel naar zich toe. Kan voor hem (nog) weg­gelegd zijn wat hij bij Barcelona – of waar in de top dan ook – het hardst nodig zal hebben: dominantie, gezag, overwicht, in de diepere vorm daarvan?

Dat zijn zo mijn gedachten als Barcelona weer gaat trainen.

Redacteur Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden