null Beeld

ColumnJohn Graat

Met de Totale Mens Xavi Simons is Van Gaal vrij snel klaar

John Graat

Hij kijkt alsof hij elk moment in huilen kan uitbarsten. Geen voetballer in Nederland heeft een smartelijker blik dan Xavi Simons. Soms lacht hij, zuinig, een tikje melancholiek. Zelfs donderdag, na zijn publiekswissel tegen Arsenal, toen het stadion in Eindhoven ritmisch zijn naam zong, zag ik hem slechts glimlachen. Hij hield een zakje ijs tegen zijn gebutste knie.

Voor hij deze zomer naar PSV kwam had ik een vaag beeld van hem. Xavi Simons was negen jaar toen hij al bij FC Barcelona kwam. Op zijn dertiende had hij al een zaakwaarnemer, de machtige Mino Raiola. Hij leek me een van die vele kinderen die te jong in het keurslijf van de topsport worden geperst. Op zijn zestiende ging hij naar het speeltje van Qatarese oliesjeiks, Paris Saint Germain. Xavi Simons leek me met zijn 4,2 miljoen volgers vooral een hype op Instagram.

Speeltuinvoetballer

Dat hij ploegen als Excelsior als een dartel hertje voor schut zette, zei me niet zoveel. Een speeltuinvoetballer in een speeltuincompetitie. Maar hij volhardde, ook als PSV diep wegzakte. Trainer Ruud van Nistelrooij wisselde veel in zijn elftal, Simons bleef staan. Als spits, middenvelder, rechtsbuiten, het maakte hem niet uit. Houwdegens van Heerenveen probeerden hem van alle kanten te schoppen. Als een tuimelaartje veerde hij telkens op. Hij had stiekem wel genoten van dat geschop, de wetten van topvoetbal omarmend.

Dit is geen frivole individualist die vanuit het mondaine Parijs naar de ‘boeruuh’ in Brabant is verhandeld, dacht ik, toen ik hem in Londen tegen Arsenal zag sleuren en meeverdedigen, volledig in dienst van de ploeg. Dit mannetje van negentien liep druk medespelers te coachen en cruijffiaans te wijzen. Hij zag dingen die zij niet zagen.

En toen kwam Arsenal-thuis. Precies in het strafschopgebied waar Romario 33 jaar eerder door de hele defensie van Steaua Boekarest pingelde, deed Xavi Simons hetzelfde. De verdedigers van de koploper van Engeland maaiden hulpeloos naar zijn enkels. Dat zijn doelpunt werd afgekeurd deed niet ter zake. Hij bleef daarna excelleren, door zijn gedrevenheid, snelheid, techniek en gevoel voor ruimte én zijn omgeving.

‘Voetbal is mijn leven’

Het eigenaardigste van hem, vind ik, is dat hij oogt als een kind, met die springerige krulletjes rond dat jongensgezicht en die geringe lengte, maar dat hij ook tegen Arsenal als een man overeind bleef. Komt vanwege zijn uren in het krachthonk, zei hij bij ESPN. En toen sprak hij: “Voetbal is mijn leven. Ik heb niks anders.”

Met het verdiepen in de Totale Mens Xavi Simons is Louis van Gaal dus vrij snel klaar. Normaal wil de bondscoach spelers voor het WK eerst zelf ‘proeven’, en hun gedrag observeren in de groep. Van Gaal moet voor Simons maar een uitzondering maken. Pluk de dag. Niet alleen Oranje kan straks op enig moment wel een vleugje onbevangenheid gebruiken, dat geldt voor ons allemaal.

Ik weet niet of Xavi Simons de macabere achtergrond van het WK kent. Hij was zeven toen Qatar het toernooi kocht. Neem het hem niet kwalijk dat hij droomt van een WK. Hij is tot nu toe immuun gebleken voor de patserige jungle waar hij in opgroeide. Dit WK staat voor alles wat niet deugt in het voetbal, maar Xavi Simons kan met zijn onbelaste dribbels laten zien wat de essentie blijft. Dat het maar een spelletje is. De bal, de bal en verder niets. L’art pour l’art, zoiets.

John Graat is chef sport bij Trouw en schrijft wekelijks een column. Lees ze hier terug.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden