Tour de France

Mathieu van der Poel: Geel voor zichzelf maar toch ook vooral voor opa Poulidor

Mathieu van der Poel,  in het geel, met door zijn hele lijf de emotie. Beeld AFP
Mathieu van der Poel, in het geel, met door zijn hele lijf de emotie.Beeld AFP

Mathieu van der Poel won de tweede etappe in de Tour de France en is de nieuwe leider in de grootste ronde ter wereld. Maar wat had hij het toch graag met zijn opa gevierd. ‘Ik stel me voor dat hij zo trots zou zijn, maar hij is nu eenmaal niet hier.’

Kick Hommes

Voor Mathieu van der Poel zijn tranen zeldzaamheden, maar zondag kwamen ze er toch uit, kort nadat hij op de Côte de Mûr-de-Bretagne de tweede etappe in de Tour de France had gewonnen. Het waren tranen van vreugde, natuurlijk, maar ook van verdriet. De kleinzoon van Raymond Poulidor eerde zijn overleden opa met het mooiste wat hij kon geven: een overwinning in de tweede etappe, wat bovendien ook de gele leiderstrui opleverde.

De tranen kwamen bij het eerste interview na zijn dominante overwinning op de Côte de Mûr-de-Bretagne. Zijn forse handen had hij gevouwen om zijn gezicht, zijn helm bungelde wat vergeten op zijn nog bezwete hoofd. Hij gaf aan dat hij op de streep en eigenlijk de hele etappe aan zijn opa had gedacht, Poulidor dus, de Franse wielerheld die in 2019 overleed. Want wat had hij, de gevierde sportman maar toch nog steeds een jonge man van 26, dat moment graag met zijn opa willen vieren. “Ik stel me voor dat hij zo trots zou zijn, maar hij is nu eenmaal niet hier.”

De overwinning van Van der Poel (26) en de bijbehorende gele leiderstrui zondag vormden tezamen een nieuw hoofdstuk van het jongensboek van de veelwinnaar, en bovendien een uitgebreide pagina in het alsmaar dikker wordende dossier van de hele familie. Want hoewel Poulidor nooit de gele trui droeg, eindigde hij acht keer op het podium. En vader Adrie, ook aanwezig in Bretagne, droeg zelf ook één dag de gele trui. “Ik had graag een foto met deze trui en opa genomen, maar hij is er nu niet.”

Berekenend en opportunistisch tegelijk

Nu neemt junior dat stokje definitief over in de grootste en belangrijkste wedstrijd van het jaar. Zaterdag nog was Van der Poel niet goed genoeg, en dat terwijl de aankomst in het Bretonse Landerneau hem beter leek te liggen dan zondag – en hij als de grote favoriet werd gezien. Maar hij werd er slechts twintigste, duidelijk de mindere van winnaar Alaphilippe, en voelde dat zijn benen hem die dag in de steek hadden gelaten. Het gaf hem reden te denken dat ook de etappe van zondag nog te vroeg voor hem zou komen. Maar de manier waarop hij de tweede etappe tussen Perros-Guirec en Mûr-de-Bretagne reed, was berekenend en opportunistisch tegelijk, wat hem de kans gaf op karakter te fietsen en uiteindelijk volledig leeg maar wel winnend aan de finish te komen.

Hij wist dat het zijn laatste kans was op de gele leiderstrui, zei Van der Poel na afloop. Hij stond na zaterdag achttien seconden achter, en zodoende moest hij een plan verzinnen. Lachend was het zondagochtend gegaan over een gele trui. Ach, als je de benen hebt, waarom niet, was tegen hem gezegd. Het was de reden dat hij bij de eerste passage aan de aankomst al aanviel, halverwege de Côte de Mûr de Bretagne, waardoor hij als eerste boven kwam en zo acht seconden bonificatie meepakte.

Het peloton kwam nog bij hem terug, maar de tweede aanval in de laatste kilometer was nog sneller. Met bijna dertig kilometer per uur gemiddeld reed Van der Poel iedereen uit zijn wiel, en dat terwijl de weg met bijna 10 procent omhoog liep. Eenzaam kwam hij over de finish, op zes seconden gevolgd door de Slovenen Pogacar en Roglic en Wilco Kelderman. Geletruidrager Julian Alaphilippe werd op acht seconden vijfde. “Je kan zo’n scenario bedenken, maar dat het ook uitkomt is iets waar je alleen maar van kan dromen.”

Het vingertje omhoog, voor opa

Eenmaal op de streep ging een rechter vingertje omhoog, voor opa, daarboven. Na zijn sprint slingerde hij heen en weer, kwam hij met een slippende beweging tot stilstand en viel hij van zijn fiets af, volledig fysiek uitgeput en tegelijkertijd vol adrenaline. De omhelzing met zijn verzorger was meer dan stevig, de handen balden zich tot stevige vuisten. De emotie kwam iets later, toen hij hoorde dat hij 100 procent zeker de gele trui in bezit had.

Op het erepodium gingen de tranen daarna toch over in vreugde. Van der Poel, de negentiende Nederlander die de leiderstrui draagt in de Tour, deed het gele mondkapje voor de fotografen even naar beneden. Er was een grote grijns zichtbaar.

De kans is groot dat Van der Poel de trui de komende dagen behoudt. Normaal gesproken zijn maandag en dinsdag sprintetappes. Woensdag in de tijdrit volgt een nieuwe test. “Ik denk dat de trui tot die dag te behouden is. Maar niet langer.” Alleen was daarover nadenken voor later. Eerst was er het weerzien met alle teamgenoten en stafleden in zijn team, na lang wachten omdat hij zelf vond dat hij te lang vast zat in de plichtplegingen. Zijn ogen werden roodberand door alle emoties. “Ik ga ze een voor een bedanken. Want zij geloven soms nog meer in mij dan ik in mezelf. En die trui? Die krijgt later een mooi plekje ergens in huis.”

Lees ook:

Debutant Van der Poel eert opa Poupou en zegt: ‘Het lijkt wel alsof iedereen vergeet dat dit mijn eerste Tour is’

Vooral in de bus had Mathieu van der Poel het donderdagavond even emotioneel gehad. Daar, vlak voor de ploegenpresentatie van de Tour de France in Brest, trok Van der Poel het speciale shirt aan dat Alpecin-Fenix had laten maken voor de presentatie. Geel-paars, gelijkend op het Mercier-shirt dat Raymond Poulidor ooit droeg, de opa van Van der Poel die in 2019 overleed.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden