null Beeld
Beeld

ColumnHenk Hoijtink

Marco van Basten was weer eens prettig balorig

“Ronald Koeman heeft inmiddels meer klaar­gestoomd dan Rinus Michels”, zei Marco van Basten zondag in het voetbalpraat­programma Rondo. Het EK 1988, de enige prijs van Oranje, daar behaald onder Michels? Van Basten, achteloos: “Ik speelde in de spits, Ruud Gullit rende eromheen, en daarachter stonden vier ­middenvelders. We speelden op gevoel.”

Na een problematische start kan Koeman met Barcelona zowaar nog kampioen worden. Dat is knapper, zo terugkomen, dan wat Michels deed, vond Van Basten.

Ik bel Van Basten. Ik zeg hem dat hij balorig was, een wat archaïsch woord dat ik mooi bij hem vind passen. Hij beaamt het. Ik zeg hem ook dat ik begrijp, denk te begrijpen, wat erachter zit – wat hij in wezen bedoelt.

“Er wordt heel gewichtig gedaan”, zegt Van Basten. “Michels is een te respecteren trainer, maar ook in zijn geval wordt het gauw overdreven.”

Hij draait het EK 1988, althans het toernooi van zijn beleving, nog even af. “Er kwam ook veel toeval bij kijken. Ik was reserve, ik kwam erin. Daar hadden we niet op getraind, er was niets verzonnen. Het ging impulsief.

“We hadden een middenveld van vier man, Arnold Mühren en Erwin Koeman op links. Dat is niet uit te leggen. Arnold een beetje controlerend en wat was ­Erwin: back, linkshalf, linksbuiten? Maar het werkte. Achterin stonden ze hun mannetje, deden ze goed werk. We maakten doelpunten en we hielden goed tegen.”

‘Goed’ is mooi zat, toch?

Van Basten-taal: simpel, geen vonkende adjectieven – ‘goed’ is mooi zat, toch? “Michels hield heel lange besprekingen”, vertelt hij. “Daar werd je moe van, van dat geouwehoer. We trainden goed. Ruud was de grote man, hij was ook de connectie met Michels. De rest wilde gewoon ­laten zien dat we goed konden voetballen.”

Voetballers zijn vele malen belangrijker, zegt Van Basten. “Vroeger had je de jongens van de straat. Ze begrepen het spel, wilden leidinggeven. Dat zie je nu minder, óók omdat ze er geen zin in hebben. De pers, de aandacht, kan gevaarlijk voor ze zijn. Laat maar waaien, denken ze.

“Ze hebben het niet nodig. Ze zetten wel iets op hun Instagram, en weg zijn ze weer. De trainers moeten altijd, op al die persconferenties, iets zeggen. Dat wordt belicht, ontleed, alles richt zich op hun meningen.”

Dan wordt hij balorig, ja. “Dan heb ik de neiging de andere kant op te overdrijven.” Wat hij, niet de andere kant op overdreven, van Michels vindt: “Een grote persoonlijkheid, de baas, hij organiseerde het goed. Maar hij kreeg ook het imago een tacticus te zijn. Ik vond niet dat hij tactisch het verschil maakte.”

Tactisch interessant doen

Ronald Koeman verdient een pluim, zegt Van Basten – in Van Basten-taal bij uitstek weer. “Hij is een leuke gozer, maar een tovenaar is ook hij natuurlijk niet.”

Ik vraag hem, tegen beter weten in, of hij zijn mede-analisten een boodschap wil meegeven: let eens niet zo op de trainer, op de veronderstelde tactiek. “Ik maak me er niet druk om”, zegt Van Basten. “Ik hoor vooraf verhalen over wat het gevaar kan zijn of wat er gebeurt als een spits zó loopt. Tactisch interessant doen is dat.”

Hij ziet voetbal als een spel van kansberekening. “Het is leuk om te zien hoe slim spelers kunnen zijn, en sommige ook helemaal niet.”

Een dag na het telefoongesprekje verliest Barcelona, in een doorsneecompetitiewedstrijd. Dat niet onomstotelijk te bepalen is wie boven wie staat, Michels boven Koeman of andersom, weet Van Basten ook wel.

“Ik wil ook iets lichts brengen, het moet niet al te zwaar”, had hij ter afsluiting gezegd – en ik had het weer graag aangehoord.

Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden