WK Veldrijden

Krachtmens Lucinda Brand sterkste én slimste in Oostende: ‘Eindelijk’

 Lucinda Brand (links) en Denise Betsema. Beeld EPA
Lucinda Brand (links) en Denise Betsema.Beeld EPA

Lucinda Brand (31) werd zaterdag in Oostende wereldkampioene veldrijden. Haar landgenotes Annemarie Worst en Denise Betsema pakten zilver en brons.

Met een gebalde vuist in de lucht en een brede lach vol emotie vierde Lucinda Brand (31) op de draf- en renbaan van Oostende haar eerste wereldtitel. Het was de passende apotheose van een meeslepende strijd waarbij een Nederlands trio de hoofdrol speelde. Uiteindelijk bleek Brand de beste, zoals ze dat al deze hele winter was, met elf overwinningen. Annemarie Worst kon leven met het zilver, voor Denise Betsema voelt het brons als een troostprijs. Dat het WK-podium volledig oranje kleurde, was verwacht. De Nederlandse vrouwen domineren het veldrijden.

Brand liet aan de Belgische kust een indrukwekkend staaltje powerfietsen zien, gecombineerd met het uitgekiend doseren van haar krachten en een ijzeren wil. En eindelijk zat een keer alles mee voor de Rotterdamse. De beloning was de regenboogtrui. “Het voelt heel erg goed, maar ik realiseer me misschien nog niet helemaal hoe speciaal dit is”, zei ze na de huldiging.

Dat had ook met de onwerkelijke sfeer rond dit kampioenschap te maken. Waar normaal hagen mensen hadden gestaan in het crossgekke Vlaanderen, was publiek dit keer niet welkom. Brand: “Natuurlijk is deze ambiance anders. Iedereen mist de toeschouwers. Maar wij moeten blij zijn dat we dit mogen doen en de televisiekijkers thuis toch kunnen vermaken.”

Dat laatste was een understatement. De titelstrijd bij de vrouwen was puur entertainment. Dat had veel met het extreem zware parcours te maken. Het lijkt wel door een sadist getekend. Met steile bruggen, een trap en hobbelige paden vol zuigend slijk maar vooral de slopende passages over het strand. Het fietsen door de branding van een woeste zee vol schuimkoppen werd extra zwaar door de westenwind met kracht vijf pal op kop. Een tweede strook met zandstrand dwong tot lopen. Een ijzige regen deed de rest.

Brand had haar wedstrijd beter opgebouwd

In die omstandigheden gedijde krachtmens Brand, al was haar winst in deze race vol wendingen lange tijd niet zeker. De toon werd al gezet bij de eerste bocht na de start. Titelverdedigerster Ceylin del Carmen Alvarado ging als eerste de bocht in maar gleed onderuit. Ze verloor daarmee de aansluiting met de top en reed vervolgens mentaal geknakt rond. Ondertussen nam Denise Betsema aan het front soeverein de leiding. De specialiste van Texel, bijna geboren met strandzand tussen de tenen, leek op techniek haar rivales tot een achterhoedegevecht te degraderen toen ze al na een halve ronde twaalf seconden voorsprong had op Brand en Worst.

Maar al snel werd duidelijk dat Brand haar wedstrijd beter had opgebouwd. Brand, achteraf: “Ik wist dat dit een heel zware wedstrijd zou worden. Ik wilde mezelf in het begin niet opblazen. Ik moest mijn eigen ritme zien te vinden. Ik ben steeds blijven geloven in mezelf, ook al verloor ik een positie in de wedstrijd.”

Aan de hand van haar begeleider Sven Nijs, de voormalige Vlaamse crossgrootheid, had ze de laatste weken heel veel op fietsen door mul getraind. Dat betaalde zich uit. Met de ronde leek ze alleen maar sterker te worden, woest stampend op de pedalen. In de derde ronde maakte ze één schuivertje, maar ook Worst tuimelde met haar snoet in het zand terwijl ook Betsema wegglibberde. Terwijl de Texelse langzaam de aansluiting verloor, mede omdat een knieblessure weer begon op te spelen, waren Brand en Worst op weg naar een heroïsche ontknoping.

Stiekem dromen van de Spelen

Tot dat éne bochtje, op het modderige middenterrein van de Wellington-paardenbaan. Worst kwam buitenom en raakte met haar elleboog Brand. “We kruisten elkaar. Dit is veldrijden. Soms zit je in elkaars spoor. Helaas viel Annemarie.” Brand was gevlogen, op weg naar het hoogtepunt in haar loopbaan. “Er valt heel veel van mijn schouders. Ik ben heel erg trots. Dit geeft het gevoel: eindelijk heb ik het gedaan. Toen ik naar de finish reed voelde ik een enorme opluchting.”

Binnenkort gaat ze zich weer richten op het wielrennen op de weg. Ze droomt stiekem van deelname aan de Spelen. Maar eerst de voorjaarsklassiekers. Het hoofddoel: kasseien-, zand- en modderkoers Parijs-Roubaix. De omstandigheden kunnen straks, op die zondag in april, niet extreem genoeg zijn, als het aan Lucinda Brand ligt.

.

Pim Ronhaar bij het winnen van het  WK Veldrijden voor beloftes. Beeld ANP
Pim Ronhaar bij het winnen van het WK Veldrijden voor beloftes.Beeld ANP

Bij de beloften was het eerder vandaag de Nederlander Pim Ronhaar die wereldtitel veroverde. De 19-jarige renner uit Hellendoorn reed alleen voorop vanaf de derde van in totaal zes ronden, deels over het strand. Op 8 seconden eindigde landgenoot en titelverdediger Ryan Kamp als tweede. Het brons was voor de Belg Timo Kielich. Ronhaar was in het seizoen 2018-2019 al Europees en Nederlands kampioen bij de junioren.

Zondag zijn de belofte-vrouwen aan de beurt, en komt Mathieu van der Poel in actie bij de wedstrijd voor de elitemannen.

Lees ook:

Een Hollander wint een Vlaamse sport

In Oostende wordt dit weekend zonder publiek het WK veldrijden verreden. Een sport waarin twee landen domineren. Maar is het daarom minder leuk?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden