Gouden medaille

Kon ze het wel, kon ze het niet? De dubbende Sifan Hassan triomfeert. ‘Ik kan het niet geloven, na alle drama’

Sifan Hassan, na haar gouden race over 5000 meter. Beeld AFP
Sifan Hassan, na haar gouden race over 5000 meter.Beeld AFP

Na een dag vol drama rent Sifan Hassan naar haar eerste gouden medaille. Voor het eerst sinds Ellen van Langen in 1992 wint er weer een Nederlander op een loopnummer.

Met haar keuze om toch ook de 1500 meter te lopen, naast de 5000 en 10.000 meter, had Sifan Hassan gewacht tot het allerlaatste moment. Op zondagochtend moesten de startlijsten ingevuld worden, dus ging ze zaterdagavond nog een rondje lopen. Om te kijken hoe haar gevoel zou zijn.

Bij gebrek aan een trainingsbaan in het olympisch dorp is er een mogelijkheid voor atleten gecreëerd om een rondje langs het water te lopen. Hassan verkoos een grasveldje. Ze vindt die ondergrond prettiger en het was er rustig. Daar, in de donkere avond van Tokio, moest zij misschien wel een van de belangrijkste beslissingen uit haar carrière nemen.

Drie afstanden betekent een overvol programma, met zelfs twee races op één dag. Op deze maandag. Een half etmaal voor de finale van de 5000 meter staat de voorronde van de 1500 op het programma. Normaal gesproken een abc’tje voor Hassan. Maar in de eerste bocht van de laatste ronde struikelt de loopster voor haar. Hassan probeert haar nog te ontwijken, met een sprong in de lucht, maar valt toch. Ze krabbelt meteen weer op en begint aan een indrukwekkende inhaalrace, om alsnog als eerste te eindigen. Maar hoeveel extra energie heeft dat gekost? En zal haar lichaam iets overhouden aan de val?

Dit zijn de Spelen, dit is mijn kans

Diezelfde avond volgen de antwoorden. De tape op haar rechterbovenbeen verraadt dat Hassan er niet helemaal ongeschonden vanaf is gekomen. Ze voelt haar benen, armen en een schouder. Pijn. Maar ze weet: dit zijn de Olympische Spelen, dit is mijn kans. Gelukkig voor haar is het tempo in de finale niet hoog. Ze kan rustig – zoals ze zo graag doet – vanuit het achterveld volgen. Twee rondes voor het einde voelt ze zich tot haar eigen blijdschap eigenlijk heel fris. In de laatste vierhonderd meter versnelt ze en loopt ze met ogenschijnlijk speels gemak iedereen voorbij. Voor het eerst sinds Ellen van Langen in 1992 heeft een Nederlandse atleet weer olympisch goud gepakt op een loopnummer.

“Ik kan niet geloven dat ik gewonnen heb, na alle drama van vandaag.” Hassan straalt na afloop. Mentaal had ze het moeilijk gehad, de uren tussen de ochtend- en de avondrace. “Ik kan het niet. Jij kan het wel”, zo maalde het door haar hoofd. Spijt voelde ze, dat ze voor drie afstanden had gekozen. “Misschien hebben de mensen toch gelijk”, dacht ze, refererend aan de vele vraagtekens die bij haar missie zijn geplaatst.

Maar het eerste goud is binnen. Eindelijk een olympische medaille. Hassan (28) was vijf jaar geleden in Rio ook al een van de favorieten, maar dat toernooi liep op een teleurstelling uit. Op de 1500 meter werd ze vijfde, op de 800 vroegtijdig uitgeschakeld. Deels lag de verklaring bij een slepende dijbeenblessure in de aanloop ernaartoe, deels bij haar mentale kracht van dat moment. Ze is nu sterker en volwassener, weet haar manager Sander Ogink. “Ze werd in Rio heel boos op zichzelf, omdat ze in de finale racefouten had gemaakt. Vervolgens wilde ze dat compenseren op de volgende afstand. Die daardoor ook op een teleurstelling uitliep. Daar heeft ze van geleerd, en dat is ook waardoor ze nu die druk voelt om het hier te laten zien. Om het goed te maken voor zichzelf.”

De druk is er nu af

Verwachtingen van de buitenwacht doen Hassan niet veel. Verwachtingen van haarzelf des te meer. Ja, ze is naar Tokio om goud te winnen. Maar dat is niet haar grootste doel. Ze vindt het nog belangrijker om haar hart te volgen, zegt ze. “Want dat houdt me gemotiveerd en zorgt ervoor dat ik van deze mooie sport blijf genieten.”

Dat verklaart ook waarom ze geen calculerende keuze heeft gemaakt bij het aantal te lopen afstanden. Net als twee jaar geleden in Doha, toen ze op de WK eigenwijs de 10.000 meter combineerde met de 1500, terwijl de 5000 logischer was geweest qua wedstrijdplanning. Een unieke dubbelslag was toen het gevolg.

In Tokio staat haar teller op één. Woensdag rond het middaguur (Nederlandse tijd) loopt ze de halve finale van de 1500 meter. Drie afstanden, drie keer goud? De druk is er nu af, stelt ze. De afgelopen tijd had ze veel twijfels gekend. “Ik ben goed, ik ben niet goed.” Lachend: “Er zijn twee Sifans. De normale en de niet normale.” Gelukkig heeft de durfal gewonnen.

Lees ook:

Zo bereidt Hassan zich voor op haar unieke gouden missie. ‘Sifan wil in alles haar gevoel volgen’

Lopen kan ze als geen ander. Maar om in Tokio goud te winnen, moet Sifan Hassan ook andere obstakels overwinnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden