null Beeld

ColumnPepijn Keppel

KNVB staakt de strijd en dat is verliezen

Pepijn Keppel

Toen ik nog thuis woonde, een jaar of acht geleden, hadden mijn ouders en ik regelmatig discussies tijdens het avondeten. Het ging over wat je wel of niet mag zeggen, waarom het Nederlands elftal had gewonnen of verloren, wat we vonden van Lance Armstrong en Matthijs van Nieuwkerk, of de hond te dik was. Tamelijk belangrijke zaken die aan een eettafel plots urgent kunnen zijn.

Ik genoot ervan om de grenzen van mijn ouders op te zoeken, ze uit te dagen, zodat ze het gevoel hadden zich te moeten verdedigen, en dat gold andersom ook voor hen. Soms lukte het mijn ouders om mij in een hoek te drijven. Op die momenten wist ik niet zo goed wat ik moest. Het liefst wilde ik weglopen, van tafel, naar mijn zolderkamer, om net zo lang op mijn bedrand te blijven zitten totdat iedereen de aanvaring vergeten was. Van tijd tot tijd deed ik dat ook, weglopen middenin een discussie, maar dan werd ik onderweg naar boven teruggefloten.

Weglopen was geen optie, weglopen zou niets oplossen, weglopen betekende verliezen.

Vorig speelweekend weigerden tweeënhalve aanvoerder met de OneLove-band te spelen. Kökçü en El Yaakoubi droegen hem helemaal niet, Tadic droeg hem wel, half bedekt onder zijn gewone aanvoerdersband met drie andreaskruisen. Eindelijk hebben we een gesprek, dacht ik toen, maar in de loop van de week bleek dat slechts ijdele hoop. De discussie bleef steken op waarom de één de band wél droeg en de ander niet.

De fundamentele vragen bleven onbeantwoord. Waarom worden wedstrijden met kwetsende spreekkoren niet structureel stilgelegd? Waarom weigert de KNVB scholing over lhbtiq+-acceptatie te verplichten bij profclubs? En bovenal: hoe voorkomen we dat een scenario als vorig weekend zich herhaalt?

Vrijdag werd duidelijk waarom de discussie mogelijk niet verder komt. De KNVB schrapte een nieuwe OneLove-actie die half november gepland stond, omdat door de ophef van vorig weekend ‘de nadruk op andere zaken zou liggen dan het gebaar dat de bond wil maken, dan schiet het zijn doel voorbij (…) terwijl een statement juist aan het denken moet zetten’.

Het besluit van de KNVB deed precies wat het beoogde: het schoot zijn doel voorbij. Het zette me het hele weekend aan het denken. Waarom zou de voetbalbond de strijd tegen discriminatie, antisemitisme en homofobie staken in plaats van stug doorzetten? Een vraag die zomaar bij mijn ouders aan de keukentafel had kunnen langskomen.

Het antwoord is simpel, denk ik. De KNVB probeert continu te schipperen tussen uitersten, wil geen standpunt innemen, is bang voor discussie en gezichtsverlies. Dus koos de voetbalbond ervoor om de OneLove-actie in november af te blazen. Te veel gedoe, te veel ophef. Maar de bond vergat daarbij dat de afwezigheid van een stellingname óók een stelling is.

De actie afblazen is als weglopen van de keukentafel tijdens een moeilijke discussie. Maar als ik diep in de ogen van de KNVB-bestuurders kijk, zouden ook zij willen dat hun kinderen dan blijven zitten. Daarom hoop ik dat sommige clubs volwassen genoeg zijn om het heft in eigen hand te nemen en halverwege november tóch besluiten de OneLove-band te dragen, met of zonder die tweeënhalve aanvoerder. Om de KNVB duidelijk te maken dat weglopen, verliezen is.

Schrijver en oud-topsporter Pepijn Keppel schrijft wekelijks een column voor Trouw. Lees hier zijn columns terug.

Lees ook:

Kökcü raadpleegde imam: ‘Mijn gevoel klopte’

Orkun Kökcü heeft ‘totaal geen spijt’ van zijn beslissing om vorige week te weigeren met de OneLove-aanvoerdersband te spelen.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden