WK voetbal 1966

Karl-Heinz Schnellinger (82) was erbij op Wembley in ’66: ‘Ik vind het nog steeds een pijnlijke beslissing’

West-Duitsland scoort vlak voor tijd de gelijkmaker tegen Engeland in de WK-finale van 1966. Karl-Heinz Schnellinger (midden) juicht met beide armen in de lucht. Beeld Getty Images
West-Duitsland scoort vlak voor tijd de gelijkmaker tegen Engeland in de WK-finale van 1966. Karl-Heinz Schnellinger (midden) juicht met beide armen in de lucht.Beeld Getty Images

Engeland-Duitsland, dinsdag de achtste finale op het EK, is een reprise van de WK-finale van 1966, befaamd vanwege de ‘Wembley Goal’. Karl-Heinz Schnellinger, toenmalig speler van Duitsland, blikt terug op dat iconische duel.

Pronto.” Aan de andere kant van de lijn klinkt de breekbare stem van Karl-Heinz Schnellinger. De Duitser, 82 jaar oud inmiddels, woont in Segrate, een gemeente nabij Milaan.

Een paar dagen eerder had Schnellinger, geboren in Düren, een stad op ongeveer een halfuur rijden van Heerlen, ingestemd met een interview. “U kunt me bellen vanaf vijf uur ’s ochtends”, had hij opgewekt gezegd. “Dan ben ik wakker. Elke dag weer.”

Dat monotone leefritme past wel bij zijn bijnaam. In Duitsland staat Schnellinger, die voetbalde voor FC Köln, Mantova, AS Roma, AC Milan en Tennis Borussia Berlin, ook wel bekend als ‘de Volkswagen’, een bijnaam die hij dankt aan zijn constante degelijkheid als speler. Nooit verzaakte de linkerverdediger. Altijd kon je rekenen op Schnellinger.

Het leidde tot een indrukwekkende carrière. Schnellinger kwam uit op liefst vier WK’s en was een van de eerste profs in Duitsland. Het geld voerde hem naar AC Milan, waar hij tien seizoenen speelde en waarmee hij in 1969 de Europa Cup I won. “Het was een mooie tijd”, blikt Schnellinger terug op zijn carrière. “Ik denk dat ik er het maximale uitgehaald heb en heb er ook maximaal van genoten.”

‘Ik zie het liefst die beelden niet terug’

Zijn enthousiasme bekoelt als Engeland-Duitsland, de WK-finale van 1966, ter sprake komt, een affiche dat dinsdag ook op het programma staat in de achtste finales van het EK. “U herinnert me aan iets waar ik liever geen herinnering aan heb”, zegt Schnellinger rustig en beleefd. “Ik zie ook het liefst geen beelden van die wedstrijd.”

In 1966 – Schnellinger was toen 27 jaar – had hij dolgraag willen oogsten als international. Op het WK van 1958 in Zweden, waarvoor hij als negentienjarige werd geselecteerd, strandde West-Duitsland als titelverdediger in de halve eindstrijd tegen het gastland, vier jaar later verloren de Duitsers de kwartfinale van Frankrijk in Chili. In Engeland moest het gebeuren voor Die Mannschaft.

Of Schnellinger zenuwachtig was op 30 juli 1966, de dag van de WK-finale? Liefst 98 duizend toeschouwers zitten er dan op Wembley. “Meneer”, begint hij. “U moet van mij aannemen: ik ben in mijn hele carrière nog nooit nerveus geweest voor een wedstrijd. Ik was altijd heel nuchter: ik heb een talent meegekregen, een talent waarop ik kan vertrouwen, dus waarom zou ik me druk maken?”

Engeland-Duitsland is een spannende finale. De Engelsman Martin Peters denkt een kwartier voor tijd de winnende 2-1 gemaakt te hebben, maar de Duitsers komen in de laatste minuut langszij via Wolfgang Weber. In de verlenging volgt de beroemde ‘Wembley Goal’. Geoff Hurst schiet de bal tegen de onderkant van de lat, waarbij het de vraag is of deze bij het neerkomen de lijn heeft gepasseerd. De Azerbeidzjaanse grensrechter Tofik Bahramov meent van wel, waarna de Zwitserse arbiter Gottfried Dienst een doelpunt toekent. “Ik vind dat nog steeds een pijnlijke beslissing van de scheidsrechter”, bekent Schnellinger. “Het was zijn verantwoordelijkheid dat deze goal werd goedgekeurd. En dat had niet gemogen.” Hurst bepaalde de eindstand vlak voor tijd op 4-2.

De wedstrijd van de eeuw

Voor de Engelsen is de wereldtitel, tot dusver de enige in de geschiedenis, een ongekend succes. Het land vierde dagenlang feest. “We wisten het toen nog niet, maar het heeft ons leven totaal veranderd”, zou sterspeler Sir Bobby Charlton decennia later zeggen. En het leven van Schnellinger? “Nee, die wedstrijd heeft mijn leven niet veranderd”, stelt hij. “Integendeel. Ik ging daarna gewoon weer over tot de orde van de dag.”

Vier jaar later, op het WK in Mexico, doet Schnellinger een laatste gooi naar de wereldtitel. Hij maakte furore in de halve finale tegen Italië, een duel dat later ‘de wedstrijd van de eeuw’ wordt genoemd. Schnellinger verzorgde in blessuretijd de gelijkmaker. ‘Ausgerechnet Schnellinger…’ is een gevleugelde uitspraak in Duitsland. Uitgerekend Schnellinger, de man die toen zijn eerste en enige goal maakte in 47 interlands. En dat tegen Italië, het land waar hij zijn brood verdiende. Overigens ook na zijn carrière: Schnellinger was vertegenwoordiger in de keukenhandel en pr-man in de horeca. “Ik ben altijd blijven werken na mijn actieve carrière.” Hij kreeg drie dochters met zijn Italiaanse vrouw.

Het voetbal is hij altijd blijven volgen. Dinsdag zal Schnellinger dan ook zeker kijken naar Engeland-Duitsland. “Ik hoop op Duitsland, maar als Engeland speelt zoals in de groepsfase, dan zou het weleens een verrassing kunnen worden”, voorspelt hij.

Dan excuseert Schnellinger zich. Hij verwacht nog meer telefoontjes, meldt hij. Waarschijnlijk van mensen die hem zullen herinneren aan iets waar hij nooit meer aan herinnerd wil worden.

Lees ook:

Column Bankzitter Tom van Hulsen

Deze voetballers brachten Engeland in extase, maar ze wisten het zelf niet meer

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden