Laatste toernooi

Jorien ter Mors, een groot kampioene die altijd kwetsbaar bleef, stopt met schaatsen

null Beeld ANP
Beeld ANP

Drievoudig olympisch kampioene Jorien ter Mors stopt. Hard schaatsen lukt niet meer. “Ik heb zoveel onrust in mijn hoofd.”

Esther Scholten

Daar zat ze zaterdag na haar 1000 meter, minuten in gedachten verzonken op een bankje langs de ijsbaan van het lege Thialf. Alleen. Jorien ter Mors (32) oogde kwetsbaar. Zoals zo vaak, in weerwil van haar rijke palmares. Een half etmaal later maakte ze voor de camera’s van de NOS bekend dat ze een punt zet achter haar schaatsloopbaan. Het heilige vuur ontbreekt, privéverdriet zorgt voor te veel onrust in haar hoofd.

Wat ging er daar langs de boarding door haar heen? Een paar meter verder zaten Ireen Wüst en vriendin Letitia de Jong dicht tegen elkaar aan hun races te analyseren. Ter Mors sprak met niemand. Ze ritste haar schaatspak open en zat zonder gêne even in haar sport-bh. De blik recht vooruit, terwijl er in haar hoofd ongetwijfeld teruggekeken werd.

Even daarvoor was ze in een rechtstreeks duel op de eerste dag van de NK sprint verslagen door Wüst. Uitgerekend Wüst, die ruim drie jaar ouder is dan zij. Hoe confronterend was dat? Verliezen van degene die bewijst dat leeftijd een relatief begrip is, die er nog wel in slaagt om met onverminderde passie over het ijs te snellen?

Mentale strijd

Ter Mors zat al een tijd aan te hikken tegen de beslissing om te stoppen. Dit seizoen was een mentale strijd geweest. Graag had ze nog een laatste keer wat moois laten zien in Peking, maar het kwalificatietoernooi in december verliep teleurstellend. Sinds het mislopen van een olympisch startbewijs merkte ze dat ze rondreed zonder doel. Dat zorgde ervoor dat ze moeite had om 100 procent te geven.

Dit nationale kampioenschap hoopte Ter Mors nog, ‘tegen de sportwetten in’, zich te plaatsen voor de WK sprint, begin maart in Hamar. Zaterdag werd duidelijk dat ook dat er niet meer in zat.

Een mondiaal toneel, met volle tribunes, was een passender decor geweest voor haar afscheid. Ter Mors is een groot kampioene. Ze was in 2018 de eerste vrouw die tijdens één editie van de Winterspelen medailles won in verschillende sporten. Ze veroverde op de langebaan goud op de 1000 meter en bij het shorttrack brons op de aflossing. Vier jaar eerder sloeg ze een dubbele slag op de langebaan, met goud op de 1500 meter en de ploegenachtervolging.

Hoge pieken en diepe dalen

Ondanks haar successen bleef Ter Mors zoekende. Het resulteerde in hoge pieken en diepe dalen. Ook dit schaatsjaar liep het niet. Met trainingen op de shorttrackbaan – haar oude liefde – probeerde ze het goede gevoel terug te vinden. Tevergeefs. Ze stond er naar eigen zeggen goed voor deze zomer, maar het overlijden van haar zus zorgde voor een grote klap. “Ik ging weer in het standje hard trainen en doen alsof er niks aan de hand is. Dat heeft me gaandeweg het seizoen toch weer ingehaald. Dat is ook een van de redenen waarom ik dit jaar niet hard schaats. Het zit er wel, alleen heb ik zoveel onrust in mijn hoofd dat het gewoon niet meer lukt.”

Zondag wachtten haar nog twee races, na de bekendmaking van haar besluit. Te beginnen met een 500 meter. Ze zwaaide voor de start naar de camera. Als er op één afstand zenuwen een rol kunnen spelen, is het wel de kortste sprintafstand. Ter Mors werd er niet door gehinderd. Integendeel. Alsof ze bevrijd was van alle last, schaatste ze naar een prima tijd: 38,41 was vier tienden van een seconde sneller dan haar race van zaterdag en goed voor de vierde tijd van de dag. Na de finish verscheen er zowaar een glimlachje op haar gezicht.

Het was een ‘struggle’ geweest, zoals ze het zelf omschrijft, om de knoop door te hakken en per direct te stoppen. Tranen bij de uitleg verraadden het verdriet. Voor de televisiecamera’s verklaarde Ter Mors dat ze lang had getwijfeld of ze niet nog een jaar zou doorgaan. “Om voor mezelf te bewijzen dat ik het wel kan.” Een opmerkelijke uitspraak voor een drievoudig olympisch kampioene – en een typerende uitspraak voor Ter Mors. “Ik denk dat ik wel heb bewezen dat ik hard kan schaatsen”, vervolgde ze, met de twijfel van een denker in haar stem. Ter Mors is altijd de eenling gebleven, die soms kon verdwalen in haar gedachten. Voortaan zal ze dat niet meer doen langs de boarding van een ijsbaan.

Lees ook:
Voor olympisch kampioene Esmee Visser is schaatsen niet meer de enige prioriteit

Het missen van de Spelen van Peking heeft olympisch schaatskampioene Esmee Visser doen besluiten dat het anders moet. Weg met die gouden last. ‘Schaatsen moet weer de hobby erbij worden.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden