ProfielWielrennen

Jonas Vingegaard vliegt vanuit de schaduw van de Jumbo-ploeg naar de topklasse

Jonas Vingegaard, hier na afloop van de laatste bergetappe in de Tour.  Beeld AFP
Jonas Vingegaard, hier na afloop van de laatste bergetappe in de Tour.Beeld AFP

Jonas Vingegaard werd kopman na het wegvallen van Primoz Roglic. Hij rijdt zonder druk naar een podiumplaats en is zonder twijfel de grootste verrassing van deze Tour.

Toen Jonas Vingegaard in Brest, bij de start van de Tour de France, voor de camera verscheen voor een persconferentie via Zoom, was hij slechts een van de 188 renners in de Tour. Iemand die maar één doel had: als ‘schaduw’ van Primoz Roglic zijn kopman bijstaan, op élk moment denkbaar. Drie weken later is de jongeman uit Hillerslev op Noord-Jutland de grote revelatie van de Tour. Tweede wordt hij, hoogstwaarschijnlijk, na uit nood geboren te zijn als klassementsrenner.

Vingegaard (24) is de grote verrassing in een Tour waarin hij aanvankelijk niet eens zou starten. Hij was de late vervanging van Tom Dumoulin, die aangaf het fietsen even te laten. Maar zijn rol was duidelijk. Dus ook toen Roglic in etappe drie ten val kwam en Vingegaard niet. De Deen wachtte, ook al verloor hij er zelf zijn positie in het klassement mee. Het was toen een logische beslissing. Want zelfs de ploeg had niet verwacht dat Vingegaard dit jaar al zo goed mee kon doen voor het klassement.

’s Middags trainen, ’s ochtends vis snijden

Vingegaard reed in de beloftecategorieën regelmatig in kopgroepen, vaak in gezelschap van ene Tadej Pogacar. Maar Pogacar brak zijn heup in 2017 en kreeg vervolgens met een nare hersenschudding te maken. Om die reden bleven ook prestaties achter.

Ploegleider Grischa Niermann kreeg toch de tip: let op Vingegaard, hij is goed. Toen Vingegaard de snelste klimtijd klokte op de door profrenners veel voor training gebruikte Coll de Rates in Spanje, overtuigde dat de ploeg definitief. Hij werd getest, ging mee op trainingskamp, en werd geselecteerd uit een groepje van ‘vier tot vijf’ talenten die de ploeg op het oog had.

Tot dat moment deed Vingegaard, sinds vorig jaar vader van een dochtertje, het fietsen er maar bij. ’s Middags trainen, ’s ochtends werken op de visafslag. In een filmpje van de Deense televisie is nog steeds online te zien hoe hij in blauw schort en met grote handschoenen de vis in stukken snijdt en sorteert.

Pas bij Jumbo-Visma focust hij zich volledig op fietsen. Vorig jaar verraste Vingegaard al door in de Vuelta Roglic lang bij te staan naar de top van de Angliru, een van de zwaarste beklimmingen ter wereld. In de Ronde van het Baskenland in mei eindigde hij als tweede in het klassement, achter Roglic, die hem zijn ‘kleine broertje’ noemt.

Hij moet niet vijf uur gaan nadenken

Het talent is onmiskenbaar, maar er was nog veel te verbeteren. Vooral mentaal is Vingegaard erg geholpen, vertelde sportief directeur Merijn Zeeman. “Veel dingen zijn in zijn ontwikkeling een klein beetje beter gegaan, het is een oneindige lijst. Maar op het mentale vlak gaat het echt om het omgaan met spanning en druk, die hij ook zichzelf oplegt.”

Soms kan hij wat verstrooids hebben, grapte Mike Teunissen deze Tour. Dan neemt hij per ongeluk een shirt mee van iemand anders. Tegelijkertijd groeit hij steeds meer in zijn rol als leider, zei Wout van Aert. Iets wat hij nu in sneltreinvaart moet leren, net als lang prestatief rijden. Dit jaar is het eerste en enige jaar waarin Vingegaard dat zonder druk kan doen.

Want druk, daar wilde de ploeg deze Tour niets van weten. In de wedstrijd gaf Niermann hem kortetermijndoelen. “Nu eten, nu drinken, nog één kilometer naar de top. Hij moest niet vijf uur gaan nadenken over het resultaat aan de finish en in Parijs.”

Met de tijdrit van zaterdag lijkt het podium een zekerheid voor Vingegaard. En plek twee ook. Zijn tijdrit is beter dan die van Richard Carapaz, die op plek drie staat, op zes seconden afstand van Vingegaard. Wordt hij tweede, dan behaalt Vingegaard dezelfde plek als grote broer Roglic vorig jaar. Daarom blijft hoe dan ook de vraag wat Jumbo-Visma had kunnen doen als Roglic én Vingegaard het Pogacar lastig hadden kunnen maken. Niermann denkt er af en toe nog aan. “Het blijft jammer. Ik hoop dat we komend jaar terug kunnen komen met Primoz en Jonas en een mooi gevecht aan kunnen gaan.”

Lees ook:

Pogacar imponeert in de mist en pakt zege op de steilste berg

De beste renner in de Tour de France won in de gele trui op de steilste berg deze ronde. Tadej Pogacar heerste ook op de Col du Portet. En hij geniet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden