null Beeld
Beeld

BankzittersStijn Fens

Ik ben een onverbeterlijke voetbaldeserteur

De grote vraag die boven dit EK hangt, is niet alleen hoever Oranje komt, maar ook of het mij lukt om tijdens dit toernooi binnenshuis te blijven. Zodra het een beetje spannend wordt op televisie met Ajax of het Nederlands elftal, voel ik de drang op te staan en naar buiten te lopen. De straat op. Weg van een tussenstand die ik niet aan kan, verlost van een spanning die me naar de keel grijpt.

Mijn debuut als voetbalwegloper maakte ik in 1996. Het Ajax van Louis van Gaal speelde de Champions League-finale tegen Juventus. Eindstand na verlenging: 1-1. Strafschoppen dus. Ik haat strafschoppenseries. De absolute deconfiture van topsport.

Ik dus de deur uit. Daar liep ik alleen te midden van de flats van Amsterdam Nieuw-West. Checkte nummerborden van auto’s, zag wezenloos een tram stoppen bij de halte en dacht dat ik in de verte mensen hoorde juichen. Echt los kwam ik niet van die strafschoppen. Eenmaal weer thuis bleek dat Ajax verloren had.

De vertrouwde wereld zien met andere ogen

Ik geef toe: dat weglopen getuigt van een enorme lafheid. Toch krijg je er wel wat voor terug. Als je je aan de druk van de massa hebt ontworsteld en de voordeur achter je hebt dichtgedaan, zie je een vertrouwde wereld met andere ogen. Ruik je geuren die je neus niet meteen herkent. De vlucht wordt een ontdekkingstocht. Zo beleefde ik het laatste kwartier van de kampioenswedstrijd van Ajax in 2011 (3-1 overwinning op FC Twente) op een bankje aan de oever van het Amsterdam-Rijnkanaal en verbaasde mij over de namen van de binnenvaartschepen die langs voeren.

Mijn drukste toernooi als voetbaldeserteur was het WK van 2014. Drie keer haalde ik het einde van een wedstrijd niet. Tijdens Nederland-Mexico (achtste finale) stond ik voor het huis van een buurtgenoot en probeerde door de heg heen toch nog een glimp van de wedstrijd op televisie op te vangen. Je wil toch weten hoe het gaat. Het duurde niet lang of ik keek de bewoner recht in de ogen. Ik zag hem denken: wat doet die man daar? En ik schaamde me.

Het EK van dit jaar leek voor mij een rustige bedoening te worden. Nederland zou het niet ver schoppen. De 2-2 van Oekraïne voorspelde niet veel stress voor de komende weken. Maar toen kwam die kopbal van Dumfries.

Morgen loop ik naar de buren even verderop. Of ze hun televisie wat meer naar de straat kunnen draaien. Binnenkort sta ik er weer.

Tijdens het EK voetbal bespiegelen meerdere redacteuren van Trouw dagelijks het toernooi op geheel eigen wijze. Alle afleveringen vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden