null Beeld -
Beeld -

ColumnMarijn de Vries

Hoeveel glans zal een medaille hebben, als je het succes nauwelijks delen kunt?

Dat ik de vers gewonnen gouden medaille van surfer Dorian van Rijsselberghe ineens in handen had, is denk ik het tofste wat ik heb meegemaakt op de Olympische Spelen. Het was in Rio, in 2016. Dorian was net het water uit, en had vragen van de pers beantwoord. Daarna stond hij maar een beetje, met de medaille in de achter zijn rug gevouwen handen.

Ik maakte er stiekem een foto van. Dat zag Dorian. Wil je ’m even vasthouden, vroeg hij. Natuurlijk was dat al door mijn hoofd geschoten, maar ik vond dat ongepast te vragen. Het is niet zomaar wat immers, olympisch goud.

Voor ik het wist had ik de medaille in mijn handen. Wow, dacht ik. Zwaar. Glimmend. Maar wat ik vooral voelde: de betekenis van dit stuk goud. De reusachtige glans. Een beetje opgelaten wilde ik een selfie maken, want dat doe je dan met zo’n medaille. Meteen verscheen Dorian achter me, met een gekke bek.

Later, in het Holland House, toen hij werd toegejuicht door velen, realiseerde ik me eens te meer hoe bijzonder dit één-op-één-moment eigenlijk was. Waar je ook keek: mensen. Fans. Zingend, dansend, joelend. Meevierend. Mooi vond ik dat voor Dorian, want in tegenstelling tot bijna alle andere sporters had hij tijdens zijn wedstrijd geen vol stadion om hem toe te juichen – ver op het water van de baai van Guanabara als hij zat.

De essenties van topsport

Deze Spelen is natuurlijk alles anders. Eigenlijk vind ik dat voor de olympische debutanten nog het fijnst. Zij hebben geen idee van wat ze missen. Het samen vieren is een van de essenties van topsport. Hoe moet dat zijn voor meer ervaren sporters, die dat gevoel wel kennen? Hoe is het om het belangrijkste moment van je leven te beleven zonder volle stadions? Zonder familie en vrienden, zonder geliefden om je heen?

Hoeveel glans zal een medaille hebben, als je het succes nauwelijks delen kunt? De enigen die je als winnaar wellicht in de armen kunt vliegen, zijn de aanwezige journalisten. Een beetje zoals Dorian en ik deden – maar in Rio was dat slechts een kanttekening.

Lees ook:

Column Antal Crielaard

Zelfs op het olympisch podium moeten Nederlandse sporters zich in Tokio laven aan de stilte

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden