Wereldbekerwedstrijd

Hoe snowboarder Glenn de Blois historie schreef: ‘De eerste winst is het moeilijkst’

Glenn de Bois (geel hesje) tijdens een wereldbekerwedstrijd in 2018 in het Duitse Feldberg.  Beeld Hollandse Hoogte / DPA
Glenn de Bois (geel hesje) tijdens een wereldbekerwedstrijd in 2018 in het Duitse Feldberg.Beeld Hollandse Hoogte / DPA

Glenn de Blois won als eerste Nederlander ooit een wereldbekerwedstrijd snowboardcross. Hij gaat naar de Winterspelen van Peking. ‘Winnen, ik weet nu hoe het voelt.’

Proxy_Bart Proxy_ter Huurne

Om de haverklap gaat in Aschau im Zillertal de telefoon van Glenn de Bois. De Nederlander, die in de wintermaanden in Oosterijk woont, won afgelopen zaterdag in het Italiaanse Chiesa een wereldbekerwedstrijd in snowboardcross, een vorm van alpine snowboarden waarbij vier tot zes boarders zo snel mogelijk over een uitgezette baan met obstakels afdalen. “Interviews, belletjes van mensen, Whatsapp-berichten, noem maar op,” zegt de Westlander aan de andere kant van de lijn.

Hoewel de 25-jarige De Blois niet graag in de spotlights staat, voelt het toch als erkenning. Hij timmert al jaren aan de weg als snowboardcrosser, maar nu pakte het ‘eindelijk’ een keertje goed uit, met een olympisch ticket als gevolg. Zijn zege kwam op de dag af vijf jaar nadat hij zijn allereerste allereerste wereldbekerwedstrijd reed. “Ik heb hier jaren keihard naartoe gewerkt. Elke dag keihard trainen en goed op je voeding letten. En uiteindelijk haal je het. Toen dacht ik wel van: joh, ik heb het toch echt geflikt. De aanhouder wint.”

Glenn de Bois zaterdag 22 januari in actie in Chiesa, waar hij later die dag de wereldbekerwedstrijd zou winnen. Beeld
Glenn de Bois zaterdag 22 januari in actie in Chiesa, waar hij later die dag de wereldbekerwedstrijd zou winnen.

De Blois klinkt Frans, maar is het niet. Vooruit, in een ver verleden misschien. De Blois is geboren in Delft, getogen in De Lier. Vanaf zijn zeventiende brengt hij het grootste deel van zijn leven door in de Oostenrijkse Alpen. “In de zomer kan ik in Nederland lekker wakeboarden. Met mijn vriendengroep heb ik ook een boot, dan gaan we weleens surfen. Maar wat moet je in Nederland in de winter? Dan kan je helemaal niks doen.”

Al van jongs af aan is de skipiste zijn thuis. “Toen ik drie was ging ik tussen de benen van mijn moeder de lift in. Skiën, skiën, skiën, elke wintersportvakantie weer.” Ook in Nederland versleet hij menig indoor skihal. Maar op zijn achtste maakte zijn liefde voor twee latten plaats voor een board. “Dat leek me veel leuker.”

Glenn de Bois in actie, in geel vestje, tijdens de Snowboarding World Cup in Feldberg in 2018. Beeld Patrick Seeger/Hollandse Hoogte
Glenn de Bois in actie, in geel vestje, tijdens de Snowboarding World Cup in Feldberg in 2018.Beeld Patrick Seeger/Hollandse Hoogte

Snowboaordcross is leuker, want geen jurysport

Op zijn veertiende hakte hij de knoop door: van de twee snowboarddisciplines – freestyle of snowboardcross – koos hij voor de laatste. “Ik vind snowboardcross veel leuker, omdat het geen jurysport is. Het is niet van: joh, jouw trucje ziet er mooier uit dan die van de ander. Nee, je moet gewoon als eerste beneden zijn. En het maakt niet uit hoe je het doet. Je voelt je vrij op de baan en het geeft een enorme adrenalinekick. Elke keer weer.”

Die keuze pakte goed uit. In 2012 werd hij Nederlands kampioen. Die titel staat inmiddels vijf keer op zijn naam. In het seizoen 2015/2016 trainde De Blois bij de Britse selectie. Dat seizoen brak hij internationaal door met de zesde plaats tijdens de World Cup-wedstrijd in het Zwitserse Veysonnaz. In 2018 miste hij de kwalificatie voor de Winterspelen van Pyeongchang op een haar. Hij zette door en bleef Peking in zijn vizier houden. De Nederlandse Ski Vereniging bracht hem in 2019 onder bij de Zwitserse snowboardselectie. Dankzij die faciliteiten en zijn Oostenrijkse coach Mario Fuchs heeft hij zich nu dus wél geplaatst voor de Spelen.

Een olympische droom die in vervulling gaat? “Dromen doe je ’s nachts. Dit is gewoon een doel. Snowboarden is mijn leven. Dit is wat ik wil en niks anders. Als ik het niet niet zo leuk zou vinden, had ik ook niet de motivatie om dit te doen. Ik zou wel elke dag kunnen snowboarden. Geen probleem.”

Glenn de Bois in Chiesa. Beeld
Glenn de Bois in Chiesa.Beeld

Terwijl hij de woorden uitspreekt, klinkt het verlangen door om naar buiten te gaan. “Het sneeuwt nu hier, dus ik voel een drang om te gaan rijden. Maar ik moet vandaag jammer genoeg rusten, dus dan ga ik dat morgen lekker doen.”

Met het ticket voor Peking op zak is De Blois’ honger naar prijzen nog niet gestild. Hij wil beter worden en meer winnen. “Ik ben al superfit en een van de betere rijders, maar aan ervaring ontbreekt het mij nog. Toen ik de wereldbeker won was ik ’s avonds veel te druk in mijn hoofd en kon ik niet slapen. Met een negende plaats de dag erop als gevolg. Dat is een volgende stap waar ik aan moet werken. De eerste winst is het moeilijkst. Nu weet ik hoe het voelt en hoe ik het moet doen. ”

Lees ook:

Jennifer Onasanya uit Noordwijk is nu Oostenrijkse en kan daardoor naar de Winterspelen van Peking

Jennifer Onasanya wil per se naar de Olympische Spelen. Daarom is de bobsleester uit Noordwijk nu Oostenrijkse geworden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden