ColumnHenk Hoijtink

Het is voetbal, laat de rechter er vooral buiten

Drie voetbalclubs gaan de rechter lastigvallen. SC Cambuur en De Graafschap mogen van de KNVB niet promoveren naar de eredivisie. Dat leek mij niet vreemd: hun afgebroken competitie was tot niet meer dan 29 van de 38 ronden gevorderd. Ook FC Utrecht denkt een zaak te hebben: het zal erop wijzen dat het de nummer vijf (en niet de nummer zes) van de eredivisie had kunnen worden, en dat het de bekerfinale had ­mogen spelen.

Dat krijg je als rechter dan op je bord.

Cambuur-trainer Henk de Jong sprak in zijn eerste reactie van de ‘grootste schande in de geschiedenis van de Nederlandse sport’. Belachelijk natuurlijk, daar hoeven we verder geen woorden aan vuil te maken.

Trouw is de beroerdste niet. We belden De Jong om hem de mogelijkheid te geven zich na een nachtje slapen te herstellen, in te zien en met excuses te erkennen dat hij even het juiste oog voor de verhoudingen niet had. Maar nee, zei De Jong desgevraagd, zijn woede was nog niet gezakt.

Het ging hem om de spelers van Cambuur, zei hij. Zij verdienen niet zoveel, en Cambuur had ze in de eredivisie meer kunnen betalen. Dat is op zich natuurlijk waar, maar na 29 wedstrijden in de eerste divisie ben je nog geen eredivisieclub, hè. De Jong zat ook aan een van de praattafels op tv. Ook daar trok hij de sociale kaart: al die werknemers van Cambuur die er beter van zouden kunnen worden.

Maak het alsjeblieft niet te groot

Het maatschappelijke belang van voetbal, ik ben altijd allergisch geweest voor dergelijke zo gauw grote woorden. Ja, iedereen van Cambuur had iets meer kunnen verdienen, maar wat ze nu krijgen is al jaren gepast, wat het moet zijn voor een club uit Leeuwarden met zijn begrenzingen.

Voetbal, maak het alsjeblieft niet te groot – en laat vooral de rechter erbuiten. Voetbal en de rechter, wat je nooit meer vergeet: de Cruijff-revolutie bij Ajax. De rechter die moest ­beoordelen hoe jeugd moest ­worden getraind en of Cruijff daarin moest worden gevolgd of Van Gaal. Gênant om erbij te zitten, zo’n rechter had toch wel iets anders aan zijn hoofd – zoek dat lekker zelf uit, zag je ’m denken.

Het maakte natuurlijk ook niets uit wat hij zou zeggen – het zou toch wel fout gaan, linksom of rechtsom.

Ja, de kleine Belgische voetballer Jean-Marc Bosman die in de jaren negentig in de rechtbank het transfersysteem aanviel, dat was een belangwekkende zaak. Nou ja, dat leek het. Het voetbal is er niets beter van geworden, alleen maar onwezenlijker, decadenter. Het transfersysteem is opgeblazen, ja, maar niet in de zin die de kleine Bosman voor ogen stond, nee, de transfersommen explodeerden in irreëel kapitalisme.

En dan, in een uitzonderlijke gezondheidscrisis, vraagt de KNVB de overheid om steun. Daarbij staat je verstand toch stil? KNVB-directeur Eric Gudde zegt met droge ogen dat de kosten in het betaalde voetbal niet eenvoudig te beperken zijn.

Twintig clubs, in Néderland

Laat Cambuur en De Graafschap erbij in de eredivisie, hoorde je: een competitie van twintig clubs. Twíntig, in Néderland.

De oogkleppen van het voetbal, het evangelie van het maatschappelijke belang van voetbal, van sport, te veel kan het nooit zijn, er werkelijk in geloven dat de kosten niet te beperken zijn.

“Sport moet eerlijk zijn”, dreinde Henk de Jong ook nog – die aloude misvatting. Ik zie niet in waarom dit oneerlijk is, ik zou niet weten wat de KNVB anders had moeten beslissen, maar los daar nog van: dat je je door een rechter in diens kostbare tijd moet laten uitleggen dat sport als het leven niet eerlijk kan zijn.

Redacteur Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden