Wimbledon

Het einde van de ongelofelijke reis van Novak Djokovic is ook na zijn zesde Wimbledonwinst nog niet in zicht

Novak Djokovic laat zijn zesde Wimbledontitel op zich inwerken.  Beeld REUTERS
Novak Djokovic laat zijn zesde Wimbledontitel op zich inwerken.Beeld REUTERS

In Londen veroverde Novak Djokovic zijn twintigste titel op een grandslamtoernooi. Net zoveel als rivalen Roger Federer en Rafael Nadal.

Soms komen de mooiste herinneringen plots naar boven. Tijdens zijn speech na de gewonnen finale tegen Matteo Berrettini vertelde Novak Djokovic hoe hij als zevenjarige Servisch jongetje de Wimbledonbokaal in elkaar knutselde, met alle materialen die hij kon vinden. “En nu sta ik hier voor de zesde keer met de echte trofee in mijn handen. Het is echt ongelofelijk.”

Djokovic vierde zijn zesde Wimbledontitel uitbundig. Na het traditionele hapje gras volgde een innige omhelzing met zijn begeleiders. Ook voor zijn coach Goran Ivanisevic was het een speciale dag. Exact twintig jaar terug realiseerde de Kroaat zijn Wimbledondroom. Na een selfie met een jeugdige fan, gooide Djokovic zijn shirt en zijn schoenen het publiek in en gaf hij zijn racket aan een jong meisje.

Met zijn twintigse grandslamtitel kwam Djokovic (34) op gelijke hoogte als Roger Federer en Rafael Nadal. Daar zag het drie jaar geleden niet naar uit. Toen Federer in 2018 de Australian Open won, had Djokovic een achterstand van acht titels op de Zwitser en vier op Nadal. Met een ­indrukwekkende inhaalrace wist Djokovic zijn rivalen te achterhalen. Gezien zijn vorm lijkt het een kwestie van tijd tot hij Federer en Nadal het nakijken geeft.

Novak Djokovic  Beeld EPA
Novak DjokovicBeeld EPA

“Zij zijn de reden waarom ik hier nu sta”, zei de Serviër over ‘de twee legendes van onze sport’. “In het begin van mijn carrière lieten zij mij zien wat nodig was om de top te halen. Toen ik de toptien binnenkwam, verloor ik bijna altijd van hen. In 2010, 2011 draaide dat om. De laatste tien jaar ben ik met een ongelofelijke reis bezig en die stopt niet hier.”

Snoeiharde opslag en verwoestende backhand

In bokstermen trof Djokovic in de finale met Berrettini een zwaar­gewicht, met een snoeiharde opslag en een verwoestende backhand. Maar Djokovic zou Djokovic niet zijn als hij die wapens niet zou neutraliseren, zoals hij alle wapens van al zijn tegenstanders altijd onschadelijk weet te maken. In vier sets stopte hij de opmars op Wimbledon van de Italiaan: 6-7 (4), 6-4, 6-4, 6-3.

De 134ste mannenfinale werd gemarkeerd door een primeur en een afscheid. Opnieuw brak de All England Club met een traditie. Voor het eerst in de geschiedenis van het toernooi zat er tijdens de eindstrijd van de mannen een vrouwelijke umpire in de stoel. Die eer viel te beurt aan Marija Cicak, 43 jaar oud en afkomstig uit Kroatië. In 2014 leidde zij de vrouwenfinale tussen Petra Kvitova en Eugenie Bouchard.

Cicak werd na afloop aangesproken door Prince Edward. Voor de hertog van Kent was het de laatste keer dat hij na de finale het Centre Court betrad om even met de ballenkin­deren te praten en de prijzen uit te reiken. Na 52 jaar vond de 85-jarige hertog het tijd om terug te treden als voorzitter van de All England Club.

In 1969 overhandigde hij de Challenge Cup voor het eerst aan Rod ­Laver. In datzelfde jaar zette de Australiër een prestatie neer die in het proftennis nog niet is geëvenaard. Laver won in dat kalenderjaar alle vier de grandslamtoernooien. Met zijn zeges op de Australian Open, Roland Garros en Wimbledon heeft Djokovic nog één horde te gaan om in de voetsporen van Laver te treden.

In New York heeft hij iets goed te maken

Met de eerste drie op een rij bereikte Djokovic al een mijlpaal, want ook dat lukte nog niemand na Laver. Op de US Open zullen alle ogen gericht zijn op de nummer één van de wereld. Hij heeft in New York ook nog iets goed te maken na zijn diskwalificatie van vorig jaar. Nadat hij per ongeluk een bal tegen een lijnrechter had geslagen, werd hij van het toernooi verbannen.

Maar eerst gaat Djokovic zich opmaken voor zijn vierde Olympische Spelen. Na mislukte pogingen in ­Peking (brons), Londen (vierde plaats) en Rio (eerste ronde) gaat hij in Tokio voor goud. Daarmee gloort zelfs het Golden Slam, met vier grandslamtitels én olympisch goud. Dat lukte tot dusver alleen Steffi Graf in 1988.

Barty: Titel is een wonder

Een wonder. Zo omschreef Ashleigh Barty haar zegetocht op Wimbledon. Nadat de 25-jarige Australische zich met een heupblessure moest terugtrekken van Roland Garros, waren er serieuze twijfels of ze op tijd fit zou zijn voor het grandslamtoernooi op gras. Eenmaal in Londen viel alles op zijn plaats voor Barty, die in de finale te sterk was voor de Tsjechische Karolina Pliskova: 6-3, 6-7 (4) en 6-3. Met die ­triomf schaarde ze zich in een rijtje legendarische Australische Wimbledonkampioenen als John Newcombe, Rod Laver, Margaret Court en haar jeugdidool Evonne Goolagong. “Tennis is op Wimbledon ­geboren”, zei een geëmotioneerde Barty. “Hier zijn zo veel dromen begonnen.”

Lees ook:

Indrukwekkende inhaalrace bezorgt Novak Djokovic tweede titel op Roland Garros

Stefanos Tsitsipas leek op weg naar een stunt in de finale in Parijs. Maar de partij kreeg voor de Griek een dramatisch einde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden