null Beeld

ColumnHenk Hoijtink

Het blijft roerig in het hoofd van Koeman

Hoeveel er in 2020 ook veranderd mag zijn, voor mij blijkt iets nog hetzelfde te zijn. Ik zit nog steeds in het hoofd van Ronald Koeman, of hij zit in het mijne. Een jaar geleden schreef ik op deze plaats vanuit zijn hoofd – althans, dat probeerde ik. ‘Ik voorzie een best roerig 2020 in het hoofd van Ronald Koeman’, was destijds mijn slotzin.

Koeman was nog de bondscoach. Ik zat al veel langer in zijn hoofd – of ik probeerde dat, want niemand kan dat natuurlijk echt. Zijn chagrijn na de kansloos van Portugal verloren finale in de Nations League, juni 2019, had ik al als een ijkpunt menen te kunnen interpreteren: hij voelde wat de grenzen van Oranje ook in de iets verdere toekomst zouden zijn – en op de achtergrond sluimerde zijn droom, het voortsukkelende Barcelona dat hij dan zou kunnen reanimeren.

En ja, Barcelona riep hem. Het lag op apegapen, met zijn verouderde kern. Koeman moest, zou of kon een nieuw team opbouwen. Maar een nieuw team opbouwen, dat kan natuurlijk helemaal niet bij een topclub met zijn dure contracten – daar dank je niet zomaar af wat je zou willen, of nee: moeten, afdanken.

Messi als blok aan het been

Dan had je ook nog Lionel Messi, ’s werelds beste die openlijk zei dat hij weg wilde, dat het tijd voor iets anders was. Maar hij kon niet weg, geketend door een duizelingwekkend contract. Het voelde oneerbiedig om te zeggen dat ’s werelds beste voetballer óók een blok aan het been kan blijken te zijn, maar onderdrukken kon je dat gevoel niet.

Was Koeman, beproefd en gelouterd door het leven, trouwens niet op een leeftijd gekomen waarop je geen droomclub meer kunt hebben? En, nog zo wat, ís Barcelona een droomclub? Ja, Koeman heeft er een prachtige tijd gehad, en ook wij zullen zijn doelpunt in de Europa Cup I-finale van 1992 nooit vergeten. Maar is het beeld van de club niet enorm vertekend door een toevallige bundeling van talent, dat van Messi met dat van de uitzonderlijke jeugdspelers Xavi en Iniesta? Is Barcelona na het wegvallen daarvan niet al jaren een koopclub als alle andere, met alle misperen ook van dien?

Goed, zo klinkt het in mijn hoofd. Ik kan proberen in Koemans hoofd te kruipen, maar of hij iets daarvan ook heeft gedacht, kun je niet weten. Als het al zo is of was, is hij het aan niemand verplicht om dat naar waarheid te zeggen – en daarbij, een grote factor (denk ik dus) in zijn denkproces: hij had de grenzen van Oranje gevoeld.

Barça schiet alle kanten op

Uiteindelijk is ook Koeman de trainer die denkt dat hij het wél kan – dat hij in dit geval Messi weer vreugde zou kunnen bezorgen, dat hij als landgenoot van Frenkie de Jong de dominante middenvelder zou kunnen maken die hij zou moeten zijn.

Het seizoen sleept zich voort, volgens uit te tekenen lijnen bij een ploeg waar de constante vaart er niet in te krijgen is. Er worden punten verloren, tegenstanders ­lopen er soms zomaar doorheen, maar natuurlijk maakt Messi ook weer eens een doelpunt, geeft Frenkie de Jong eens een goede pass. Wat de Spaanse pers zegt, wordt na elke wedstrijd samengevat, met één constante: het schiet alle kanten op, er zit geen lijn in. Dan weer heeft Koeman met nota bene een defensief systeem ­tegen een laagvlieger de oplossing gevonden, en twee wedstrijden later is het natuurlijk weer anders.

De achterstand op koploper Atletico Madrid is groot. Deze maand zijn er presidentsverkiezingen bij ­Barcelona, en Koeman moet maar afwachten wat de nieuwe president wil, en van hem vindt.

2020 werd roerig in het hoofd van Ronald Koeman en ja, 2021 zal dat ook worden.

Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden