Olympische SpelenAtletiek

Hassan blij met brons: ‘Dit is goed voor mijn 10.000 meter’

Sifan Hassan weet dat ze geen tweede gouden medaille heeft gewonnen. Beeld ANP
Sifan Hassan weet dat ze geen tweede gouden medaille heeft gewonnen.Beeld ANP

Voor het eerst sinds Fanny Blankers-Koen in 1948 won een Nederlandse atleet twee medailles op een Olympische Spelen. Sifan Hassan pakte brons op de 1500 meter. ‘Winnen kost meer energie dan verliezen. Goud komt zaterdag.’

Altijd is de laatste ronde op een training haar beste, vertelde Sifan Hassan eerder deze week nog in Tokio. Ze kon er zelf wel om grinniken. “Omdat ik weet dat ik daarna klaar ben en dan wil ik liggen.”

Ook in wedstrijden is haar eindsprint befaamd, maar in de finale van de 1500 meter wordt ze juist in de slotronde voorbijgelopen. Op een meter of driehonderd voor de finish passeert Faith Kipyegon Hassan, die deze race snel de koppositie heeft gezocht. De Keniaanse breekt met een eindtijd van 3.53,11 het 33 jaar oude olympische record. Hassan finisht in 3.55,86 als derde. Ook de Britse Laura Muir is haar nog voorbijgesneld.

Hartstikke blij

Even baalt ze. Maar al snel zegt ze hartstikke blij te zijn. Weer een medaille. Hassan (28) pakt de bronzen plak liefkozend vast. “Deze is gewoon van mij.” Als ze had gewonnen, vertelt ze vrijdagmiddag in de snikhete catacomben van het olympisch stadion van Tokio, was de kans aanwezig geweest dat ze zaterdag de 10.000 meter niet had uitgelopen. “Dit heb ik nodig om morgen door te gaan. Winnen kost meer energie dan verliezen. Ik weet dat van mijn zege op de 5000 meter. Ik heb toen de hele nacht niet geslapen. Dit is beter voor mij. Het is mijn droom om drie afstanden te lopen. Als je verliest heb je de dag daarna weer een normaal lichaam, als je wint kost dat een paar dagen.”

Bij de opkomst van de finalisten kijkt Hassan ogenschijnlijk moedeloos de camera in, met hangende schouders. Haar concurrentes zwaaien en lachen. Maar bij Hassan vertelt haar uiterlijk niet altijd het verhaal. Ze is er wel degelijk op gebrand iets moois te laten zien, niet voor niets neemt ze al snel de koppositie over. Zij is de regerend wereldkampioen, Kipyegon de regerend olympisch kampioen. Hassan weet dat haar rivaal ook een snelle eindsprint in de benen heeft, maar doorgaans minder duurvermogen bezit. Daarom probeert ze tempo te maken, alleen verkijkt ze zich op de wind. Het is zwaarder dan gedacht, en daar kan ze niet op anticiperen. “Ik heb zoveel kilometers in de benen, dat merk ik wel.”

Kipyegon loopt één afstand. Natuurlijk ben je dan frisser, weet Hassan. Zij is de eerste Nederlandse atleet sinds Fanny Blankers-Koen in 1948 die twee medailles wint op een Olympische Spelen. Een mooie beloning voor de tengere vrouw die ooit als minderjarige asielzoekster van Ethiopië naar Nederland vluchtte.

‘Ik huil nooit, maar toen was ik na trainingen aan het huilen’

In de aanloop naar Tokio heeft ze naar eigen zeggen harder getraind dan ooit in haar leven. Ook ervaarde ze meer stress, door corona. Lange tijd kon ze door visumproblemen en dichte ambassades niet terug naar Amerika, haar nieuwe thuis. “Ik huil nooit, maar die periode was ik na trainingen aan het huilen.”

Daar in de Verenigde Staten zat de basis van het Nike Oregon Project, geleid door Alberto Salazar. Na de deceptie in Rio 2016 moest er wat veranderen, vond Hassan. Ze verliet de Nederlandse trainer Honoré Hoedt en vertrok naar de VS. Drie jaar lang werkte ze samen met Salazar, tot hij in 2019 voor vier jaar geschorst werd wegens dopingovertredingen. Daar kwam vorige maand een levenslange verbanning bij wegens emotioneel en fysiek misbruik van sporters. Het Amerikaanse SafeSport-centrum, daartoe bevoegd door het Congres, deed die uitspraak.

Bij de FBK Games in juni, toen Hassan even in Nederland was, antwoordde ze kort en afgemeten op de vraag of ze nog contact heeft met Salazar. “Hij zit in Portland, ik in Utah. Hierna ga ik ook weer naar Utah.” Daar bereidde ze zich onder leiding van Tim Rowberry, de oud-assistent van Salazar, voor op Tokio. Omdat de weersomstandigheden daar vergelijkbaar zijn met Japan.

Haar ‘harkende loop’ is aangepakt

Volgens manager Sander Ogink heeft Hassan in Amerika haar ‘harkende loop’ aangepakt. “Als je beelden van vroeger vergelijkt met nu zie je een wereld van verschil.” Hassan roteerde altijd heel erg met haar bovenlichaam en had een verschil in paslengte tussen links en rechts, wat ook betekende dat er sprake was van een krachtsverschil. Dat is allemaal veel minder geworden.

En zo wint Hassan 2.0 met een mooiere en efficiëntere loopstijl vrijdag haar tweede olympische plak. Haar driedubbele missie is ook The New York Times opgevallen: “Hassan loopt zes races in negen dagen. Ze had zich ook de moeite kunnen besparen en voor de marathon kunnen inschrijven.”

Hassan zegt dat het niet uitmaakt hoe fit ze nu is. “Ik wil goud en dat heb ik niet gehaald. Dat komt zaterdag. Misschien loop ik wel een wereldrecord. 90 procent kans dat ik win. Bij een zege vandaag was dat misschien 5 procent geweest.”

Lees ook:

Zo bereidt Hassan zich voor op haar unieke gouden missie. ‘Sifan wil in alles haar gevoel volgen’

Lopen kan ze als geen ander. Maar om in Tokio goud te winnen, moet Sifan Hassan ook andere obstakels overwinnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden