Schaatsen

Gouden schaatser Verbij wil meer zijn dan een sluipmoordenaar: ‘Ik moet wel blij zijn, maar ik blijf een perfectionist’

Kai Verbij in actie op de 1000 meter voor mannen op het WK afstanden schaatsen in Thialf.  Beeld ANP
Kai Verbij in actie op de 1000 meter voor mannen op het WK afstanden schaatsen in Thialf.Beeld ANP

Met zijn tweede wereldtitel op de 1000 meter hoopt Kai Verbij van zijn bijnaam verlost te zijn. Ze noemen hem ‘the assassin’, de sluipmoordenaar. Hij kan plotseling, als niemand het verwacht, winnen. Daarom is juist deze zege zo speciaal: hij werd dit toernooi vooraf gezien als een van de kanshebbers en pakte desondanks goud.

“Eén keer winnen is moeilijk, maar twee keer is nog lastiger, vind ik. Ik ben iemand die er ineens tussendoor kan schieten. Dat is mijn comfort zone. Ik presteer vaak het beste als niemand het verwacht. Voor mij is het eenvoudiger om te winnen als daar geen rekening mee gehouden wordt. Dat maakt het mentaal makkelijker.”

Zaterdag had hij het dus zwaar. Hij was naar eigen zeggen heel gespannen. Dat was ook de reden waarom er wat foutjes in de race slopen. Met 16.2 opende hij sneller dan ooit, maar in de twee binnenbochten verloor hij veel snelheid, wat resulteerde in een eindtijd van 1.08.05.

De foutjes werden niet afgestraft door de concurrentie. De Russische regerend kampioen Pavel Koelizjnikov reed ook geen vlekkeloze race en teamgenoot Thomas Krol werd net als vorig jaar gediskwalificeerd. Toen wegens het hinderen van een tegenstander, nu omdat hij twee keer vals startte. Dat was hem sinds zijn tijd bij de pupillen niet meer gebeurd. Een verklaring had hij niet. “Ik bewoog te vroeg en dan zijn de regels duidelijk. Dit is enorm balen en ook niet ideaal met het oog op de 1500 meter op zondag. Het enige voordeel is dat ik die met frissere benen rijd.”

Dit gun je niemand

Verbij had met zijn teamgenoot te doen. “Thomas is een vriend van me. Dit gun je niemand.” Volgens hem is Krol dit seizoen de meest constante rijder. Van zo’n prestatiecurve kon hij vorig jaar alleen maar dromen. Terwijl hij meedeed om plek vier of vijf, zag hij de pupillen van coach Jac Orie op een constant hoog niveau schaatsen. Dat is een van de redenen waarom Verbij is overgestapt van team Reggeborgh naar Jumbo-Visma.

“Er moest iets veranderen en de omgeving van Jumbo-Visma is goed voor mijn zelfvertrouwen. Ik kwam ineens tussen allemaal haantjes terecht. Wie heeft de grootste bek? Dan moet je wel mee. Daarbij ziet Jac mega-potentie in mij. Dat helpt ook.”

Uitzinnig van vreugde was Verbij na de huldiging op het erepodium niet, integendeel bijna. Hij benadrukte wat er tijdens zijn race beter had gekund. Noemde het zelfs een geluk dat hij gewonnen had. “Ik moet hier wel blij mee zijn, maar ik blijf een perfectionist. Ik blijf zien waar het beter kan.”

Zijn vorige wereldtitel, twee jaar geleden in Inzell, kwam meer als een verrassing. Dat hij nu als een van de favorieten wist te winnen, stemde hem wel positief. De laatste wereldbekerwedstrijd had hij ook al gewonnen. “Ik wil geen eendagsvlieg of assassin zijn. Het is fijn dat ik al drie weken op rij op niveau ben. Dat geeft veel vertrouwen voor volgend jaar. Als je ziet hoe slecht ik dit seizoen begon en hoe ik nu eindig, dan is het misschien toch wel een klein sprookje.”

Leerdam onttroond

Jutta Leerdam is er niet in geslaagd om haar mondiale titel op de 1000 meter te prolongeren. Ze werd met een tijd van 1.14.67 tweede achter de Amerikaanse Brittany Bowe (1.14.12). “Iedereen feliciteert me met zilver, maar dat voelt dubbel.” Leerdam heeft er nooit een geheim van gemaakt dat zij alleen met goud blij kan zijn.

De aanloop naar het toernooi was verre van ideaal. Twee weken geleden nog dacht ze dat ze helemaal niet kon starten vanwege een voetblessure. “Ik kon niet eens naar de wc lopen. Een nacht lang heb ik liggen huilen.” Uiteindelijk stond ze na vier dagen weer op het ijs. “Ik heb er voor nu uitgehaald wat er in zat. Maar dit is niet wat mijn niveau is. Ach, misschien is een keer verliezen ook wel goed. Dat ik zie dat er veel concurrenten zijn. Zo word ik scherp gehouden.”

Lees ook:

Gewoon oké rijden is voor De Jong niet meer genoeg

Met een alles-of-niets-race heeft Antoinette de Jong haar eerste individuele wereldtitel gewonnen. Vaak was het net niet, nu net wel. ‘Dit is een nieuw jaar. Een nieuwe ik.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden