Olympische SpelenInterview Glenn de Blois

Glenn de Blois laat moeilijk lerende kinderen zien dat iedereen topsporter kan worden

Snowboarder Glenn de Blois: ‘Ik doe wat ik leuk vind en mag de hele wereld over reizen. Mooi, toch?’ Beeld
Snowboarder Glenn de Blois: ‘Ik doe wat ik leuk vind en mag de hele wereld over reizen. Mooi, toch?’

Glenn de Blois, op de Olympische Spelen in Peking de enige Nederlandse deelnemer aan de snowboardcross, is een voorbeeld voor moeilijk lerende kinderen die hij lesgaf. ‘Je komt toch wel op een goede plek terecht.’

Kick Hommes

Glenn de Blois was geen makkelijk kind. Hij zat op drie basisscholen, waarvan twee in het speciaal onderwijs. Maar inmiddels is hij succesvol snowboarder, doet hij mee aan de Olympische Spelen en is hij uitgegroeid tot een rolmodel. Tot corona in de wereld kwam hielp De Blois op een basisschool in de Schilderswijk in Den Haag moeilijk lerende kinderen. Voor hen is hij een voorbeeld: hij laat zien dat iedereen topsporter kan worden.

De Blois, afkomstig uit De Lier, had een vast repertoire voor de kinderen op de basisschool. “Elke les begonnen we met een filmpje van skydivers, kitesurfers of andere snelheidssporten. Deden ze goed hun werk, dan gingen we met z’n allen skaten in het Zuiderpark, of free­runnen door Den Haag.”

Waarom deed hij juist dat werk, als zomerbaan? Hij vindt het leuk om met kinderen te werken, vertelt hij. En hij vond die in zijn klas op hem lijken. “Sommige kinderen zijn gewoon niet gemaakt voor school. Dat is nu eenmaal zo, toch? Sommigen kunnen niet stilzitten. Ze halen de hele klas overhoop, waardoor de leerkracht geen les kan geven. Zulke kinderen werden naar mij gestuurd. Er zaten twee echt heel goede sporters bij.”

Snelheden tot 90 kilometer per uur

Wie hem hoort, vergeet bijna dat hij deze Winterspelen een van de 42 sporters is die voor Nederland in actie komen. Hij is de enige Nederlander op de snowboardcross, de discipline waarin op een snowboard zo snel mogelijk een parcours moet worden afgelegd, in een wedstrijd tegen drie anderen.

Het is een sport die hij geweldig vindt. Het is rechttoe rechtaan naar beneden, soms met snelheden tot 90 kilometer per uur, zonder jurering achteraf. “Wie het eerst over de finish komt, wint. Dat is toch mooi?”

null Beeld

De Blois zegt wat hij denkt. Dat hoeft niet wollig, niet uitgebreid. “Wat je ziet, is wat je krijgt”, zegt zijn eerste trainer bij de Nederlandse ploeg, Pepijn van Schijndel. “Hij is recht voor z’n raap. Dat maakt hem een heerlijke jongen, ook om mee te werken.”

Op zijn achtste begon De Blois (geen Franse roots) met snowboarden. De sneeuw en de bergen trokken hem en zijn familie aan. Inmiddels is hij een vaste waarde in de ­wereldtop van zijn discipline. Vorig jaar won hij voor het eerst een wereldbekerwedstrijd. Hoe hij daarop reageerde, typeert hem, aldus oud-trainer Van Schijndel. “Hij ­kreeg als beloning onder meer 40 kilo Parmezaanse kaas. Die heeft hij in stukjes gehakt en aan iedereen die iets voor hem betekent, heeft hij een stuk gegeven.”

De Blois relativeert zijn eigen rol

De Blois komt uit voor Nederland, maar zit deze Spelen in de bubbel van de Zwitserse ploeg. Bij dat team ‘kocht hij zich in’. In ruil daarvoor krijgt hij een coach, een team en begeleiders. Het is voor hem noodzakelijk. Voorheen prepareerde hij elk van zijn zeven snowboards zelf. Dat kostte hem dagen; hij ging er ‘helemaal van kapot’. “Maar weet je: iedere atleet die hier staat, is vanaf nul begonnen. Iedereen heeft zelf zijn snowboards gewaxt.”

De Blois kan goed relativeren. “De Spelen waren voorheen het belangrijkst, omdat ik daar per se naartoe wilde. Nu zijn ze nog steeds belangrijk, maar er zijn belangrijkere dingen. En wat maakt het mijn buurman nu uit dat ik op de Spelen sta?”

Voor hem is die gedachte logisch, maar daarin is hij een van de weinige topsporters. De Blois is er in typische stijl fel over: “Stel, je moeder ligt op sterven, dan ga je toch niet naar de Spelen? Dan is bij je moeder zijn veel belangrijker.”

Het is deze relativering die ook maakt dat hij vindt dat hij zelf zijn leven moet ‘verdienen’. Jarenlang werkte hij zich een slag in de rondte, ook naast zijn sport. Hij bakte pizza’s in een restaurant, gaf surfles, werkte in kassen en gaf les op een basisschool. Alles om veel geld bij elkaar te krijgen, want een seizoen snowboarden is niet goedkoop. Vanwege corona kon hij vorig jaar geen lesgeven. In plaats daarvan legde hij zonnepanelen op daken. “Als ik iets wil, dan wil ik daarvoor werken. Zo is het toch? Ik hoef het niet te krijgen.”

Ook om een andere reden pakte hij alles aan. Hij kan niet stilzitten, net als de leerlingen die hij hielp. Het was in zijn jonge jaren een valkuil, want om goed te sporten moet je ook goed rusten. “Dat laatste deed ik niet. Ik luisterde niet altijd, in die periode, haha.”

Doe wat je wordt gevraagd en maak daarna lol

Met vrienden bouwde hij in zijn jeugdjaren oude boten. “Die kochten we dan kaal en we bouwden ze op hoe we zelf wilden. Als we daarna een biertje gingen drinken, dan ging ik nooit meer weg.” Hij maakte plezier, en zag op zijn zestiende en zeventiende genoeg van het uitgaansleven. Soms te veel, grapt hij.

Zijn vriendengroep is nog steeds belangrijker voor hem. Maar hoe ouder de vrienden werden, hoe meer ze de sport omarmden. Niet alleen De Blois. “Wat het mooie is: voor al mijn vrienden is sport belangrijk. Iedereen vindt sport gaaf. We wonen vlak bij het strand, veel gasten kiten. Iemand anders is heel goed in triatlon.”

Glenn de Blois: ‘De ene dag doe jij iets tofs, de andere dag iemand anders, en dan ben je blij voor elkaar. Zo werkt dat.’ Beeld
Glenn de Blois: ‘De ene dag doe jij iets tofs, de andere dag iemand anders, en dan ben je blij voor elkaar. Zo werkt dat.’

De Blois maakte indruk op de jonge jongens en meiden uit Den Haag die bij hem in de klas kwamen. Hij laat zien dat iemand op eigen, soms onorthodoxe wijze zichzelf naar de wereldtop kan werken. De kinderen kijken naar hem op. Zo zie je maar, zegt hij. “Het maakt niet uit hoe je begint. Je komt wel op een goede plek terecht.”

Want uiteindelijk is dat de grootste levensles. “Ik doe wat ik leuk vind, ben daar ook nog goed in en mag de hele wereld over reizen. Dat is mooi, toch?”

Hetzelfde geeft hij mee aan de kinderen uit de Schilderswijk. Doe wat je wordt gevraagd en maak daarna lol. Op de skatebaan in het Zuiderpark, of op de olympische piste van Peking. “Weet je; de ene dag doe jij iets tofs, de andere dag doet iemand anders dat. Dan ben je blij voor elkaar. Zo werkt dat.”

Lees ook:

Klimaatopwarming bedreigt de olympische sneeuwsporten: ‘De situatie is ernstiger dan gedacht

Klimaatverandering bedreigt de skisporten. Nieuw onderzoek onder skiërs zelf laat zien dat het steeds gevaarlijker wordt om af te dalen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden