Sjinkie Knegt juicht. Hij heeft de halve finale gewonnen van de 1500 meter op de ISU World Cup Shorttrack.

Shorttack

‘Fantastisch’, zegt de nuchtere Sjinkie Knegt. En dan weet je dat hij écht blij is met zijn zilver

Sjinkie Knegt juicht. Hij heeft de halve finale gewonnen van de 1500 meter op de ISU World Cup Shorttrack.Beeld ANP

Sjinkie Knegt won na drie jaar weer een medaille in een wereldbekerwedstrijd, waar de hele wereldtop aan meedeed. Hij is de nuchterheid zelve, maar aan zijn woorden kon je horen hoeveel die prestatie hem deed.

Kick Hommes

Twee keer klapte hij in zijn handen, daarna ging de rechtervuist de lucht in. Sjinkie Knegt vierde zaterdag zijn zilveren medaille op de 1500 meter bij de wereldbekerwedstrijd shorttrack in Dordrecht met een korte uitbarsting. Na ruim drie jaar is hij terug in de wereldtop.

Iets later, na de huldiging, was hij weer zijn oude zelf, nuchter en rustig, maar wie op zijn bijvoeglijke naamwoorden lette, kon merken hoeveel de medaille voor hem betekende. Eindelijk weer, na ‘zo’n ontzettend lange tijd’, zoals hij zei. Of: “Dit is een fantastische revanche.”

Jarenlang ging het alleen maar over het ongeluk, het herstel, de jeuk

Drie jaar lang ging het bij Knegt (32) over het ongeluk met een vorkheftruck, waarmee zijn pech in 2018 begon. En vooral over het ongeluk met de houtkachel, waarbij hij ernstige brandwonden opliep. Daarna kreeg hij vragen over zijn herstel, de jeuk, de aparte broek, het gevoel patiënt te zijn, de vraag of hij nog topsporter zou kunnen zijn en vooral: kon hij nog op goed niveau terugkomen?

Hij kwam internationaal terug op het ijs in februari vorig jaar in Dordrecht, dat was al een overwinning. Begin januari dit jaar keerde hij naar huis met twee medailles van het EK in Gdansk. Toen zat hij op ‘90 procent van de oude Sjinkie’, zei hij. Zaterdag kon hij zich voor het eerst echt meten met de wereldtop. “Natuurlijk denk je op zo’n moment aan die tijd van het ongeluk”, zei hij na zijn medaille. “Dat zal altijd bij mij blijven.”

Die ‘oude Sjinkie’, dat was de Knegt van het uitschuifbeen, de beste Nederlandse shorttracker. Met al een zilveren olympische medaille op zak en de hoop op meer in Peking. De naam Knegt stond al gelijk aan een finaleplaats, aldus bondscoach Jeroen Otter.

De jonkies zitten hem op de hielen

Die status heeft hij nu niet meer. Hij is voorbijgestreefd in de Nederlandse pikorde door Itzhak de Laat en de jonkies Jens en Melle van ’t Wout en Sven Roes zitten hem op de hielen. Waar hij jaren de eerste op het wedstrijdformulier was, komt nu vaak de vraag aan Otter of Knegt wel mee gaat naar een toernooi.

Voor dit weekend in Dordrecht was Knegt gepasseerd door Otter, ten faveure van Roes. De Nederlandse mannen moesten de laatste startplek op de 1500 meter nog binnenhalen en daar waren volgens Otter mannen voor nodig die hun emotie in bedwang konden houden. In dat profiel paste Knegt niet; die had juist te veel risico genomen bij de vorige wereldbekers.

Hij mocht toch starten, omdat Roes bij de laatste training een enkelkwetsuur opliep.

De Canadees Charles Hamelin schuin achter Sjinkie Knegt in de halve finale van de 1500 meter. Beeld ANP
De Canadees Charles Hamelin schuin achter Sjinkie Knegt in de halve finale van de 1500 meter.Beeld ANP

Knegt had in zijn optredens dit jaar, in China, Japan en Hongarije, veel grijs gebied opgezocht, zo klonk het. Niet zwart (goed fout) of wit (goed), maar grijs. En daar viel het allemaal net verkeerd. Hij liep tegen diskwalificaties aan, wat hem boos maakte.

Worstelen met de vorm

Het zat echter dieper, wat schuurde: Knegt worstelt met zijn vorm. De ene week gaat het wel, de andere week niet. “Ik schaats op kracht, niet op souplesse”, zei hij deze week, waarna hij doorging met harde kritiek op zichzelf. Dat hij te vaak in het gedrang kwam, zich te zeer wilde bewijzen. Dat hij vertrouwen mist. Kortom: dat hij niet lekker schaatst.

Afgelopen maandag veranderde hij zijn training: terwijl de rest krachttraining ging doen, besloot Knegt op de hometrainer te fietsen, een paar keer anderhalf uur. “Ik voel me al het hele jaar goed, behalve nadat we krachttraining hebben gedaan. Daarom hebben we besloten om dat even niet te doen. Het heeft nu gewerkt.”

null Beeld ANP
Beeld ANP

Want de 1500 meter van zaterdag ging twee keer zoals het hoorde. Van achteruit bouwde hij zijn races op, om in de laatste ronden naar voren te rijden. Het lukte twee keer, in de halve finale en in de eindstrijd. Het was niet de tactiek waarmee Knegt normaal gesproken een wedstrijd ingaat – vol bravoure en, om maar eens een gevleugelde shorttrackterm te gebruiken, óf goud of geel, verwijzend naar de gele kaart die een schaatser een penalty oplevert.

Het was een gok uit noodzaak

Toch was er ditmaal doelbewust voor gekozen. Knegt merkt dat hij nog niet de kracht heeft om voorin te rijden, dus dan maar achterin, met één kans om voorin te komen. Een gok, maar “dit keer hebben we gelukkig twee keer het goede strijdplan bedacht”.

Niet dat het nu allemaal koek en ei is. Hij kan één versnelling aan, niet vijf. En op de 1000 meter liep hij weer tegen een penalty aan, de aflossing ging met de ploeg ook goed mis, al in de kwartfinale. De medaille deed hem echter goed en zette hem nog maar eens op de radar van de bondscoach. “Het geeft vertrouwen voor de volgende wedstrijd.” En die volgende wedstrijd is in China, op de Olympische Spelen.

Twee keer brons als wijze les

Twee keer een bronzen plak was het individuele resultaat van Suzanne Schulting in haar ‘thuiswedstrijd’ in Dordrecht. Niet als gehoopt, maar wellicht wel goed als les richting de Olympische Spelen, want de veelwinnaar van de afgelopen weken werd op meerdere vlakken overtroefd.

Zaterdag kwam er emotie uit toen ze na een lange dag derde werd op de 1500 meter en na een val vierde op de 500 meter. Iets wat ze vaker doet, als ontlading na een spannende dag. “Er ligt veel druk op me”, zei ze later. “Dat is pittig.” Gisteren werd ze derde op de 1000 meter.

Samen met haar team haalde ze aan het eind van de dag nog wel goud: op de mixed relay won ze met Poutsma, Knegt en Van ‘t Wout en de ­aflossing bij de vrouwen verliep zoals vanouds: Schulting, Poutsma, Van Kerkhof en Velzeboer waren soeverein.

Lees ook:

Shorttracker Suzanne Schulting is een ‘vechter’ die glijdt waar iedereen schraapt

Suzanne Schulting is dit jaar veel beter dan de rest. Een combinatie van talent en kracht. Er is zelfs tijd om in wedstrijden te trainen.

Is de piek van de populariteit van shorttrack schaatsen bereikt?

De populariteit van shorttrack is flink gestegen. Toch stagneren de kijkcijfers voor het shorttrack al twee jaar.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden