EK voetbal

Engeland verjaagt tegen Duitsland de demonen uit het verleden en plaatst zich voor kwartfinale EK

Raheem Sterling maakt de 1-0 voor Engeland. Beeld AP
Raheem Sterling maakt de 1-0 voor Engeland.Beeld AP

De Engelsen versloegen dinsdagavond plaaggeest Duitsland (2-0), waarmee er een eind kwam aan het tijdperk van de Duitse bondscoach Löw.

Een opgeluchte bondscoach. Elf voetballers die, het juk van hun natie gedragend, elkaar dolgelukkig in de armen vielen. En ruim 41.000 toeschouwers die de 2-0 zege op Duitsland vierden alsof het EK al gewonnen is.

De gemene deler? Verlossing. Engeland, dat zich op Wembley plaatste voor de kwartfinale van het EK, won voor het eerst sinds 1966 weer eens van Duitsland in de knock-outfase van een eindronde. Sterling en Kane maakten het verschil.

Dat kwam met name de Engelse bondscoach Gareth Southgate toe. Hoe vaak is de oud-speler niet herinnerd aan zijn fatale misser in de strafschoppenserie tegen Duitsland in de halve finale van het EK’96? Hoe vaak ook stonden de Engelsen nadien, al dan niet na verlenging en penalty’s, met lege handen na een duel met Die Mannschaft? Alle nationale trauma’s werden de voorbije dagen nog eens opgerakeld door de Britse kranten.

De lat lag hoog voor de op papier grootste kraker in de achtste finale. Niet alleen vanwege het historisch beladen karakter van Engeland-Duitsland, maar vooral door de fraaie voetbalavond die eraan vooraf was gegaan. Zinderende wedstrijden hadden de WK-finalisten van 2018, Frankrijk en Kroatië, de kop gekost dit EK.

Spannend. Intens. Sfeervol. En ook attractief, met kansen over en weer

En ook dinsdag verveelde het geen moment. Engeland-Duitsland, keurig geleid door de Nederlandse scheidsrechter Danny Makkelie, was spannend. Intens. Sfeervol. En ook attractief, met kansen over en weer. Dat mocht een meevaller genoemd worden, want vooraf werd nog gevreesd voor een behoudend schaakspel. Southgate startte met liefst zeven ­defensief ingestelde spelers. Daarmee wilde hij vooral het gevaar op de flanken, met de Duitsers Joshua Kimmich (rechts) en Robin Gosens (links), verijdelen.

Een tactiek die slaagde, want ook in de vierde EK-wedstrijd incasseerde Engeland geen doelpunt. Al werden de Duitsers twee keer gevaarlijk door het centrum. Timo Werner mikte kort voor rust op de benen van doelman Jordan Pickford, terwijl Thomas Müller een opgelegde, cruciale kans op de gelijkmaker vlak voor tijd verprutste.

Raheem Sterling had na 75 minuten de score geopend met zijn derde doelpunt op dit EK. Invaller Jack ­Grealish bediende in de slotfase nog spits Harry Kane, die zijn criticasters de mond snoerde met de 2-0.

Daarmee kwam er einde aan het tijdperk van Joachim Löw. De Duitse bondscoach, sinds 2006 aan het roer bij Die Mannschaft, leidde zijn land in 2014 naar de wereldtitel. Ook behaalde hij met zijn ploeg de tweede plaats op het EK van 2008 en stootte hij maar liefst vier keer door naar de halve finale.

Portugal, Frankrijk en Duitsland speelden samen in poule F; ze zijn nu allemaal uitgeschakeld

Belangrijker nog is de cultuurverandering die Löw doorvoerde bij de Duitsers. Van degelijk, ietwat saai resultaatvoetbal naar meer dynamisch, aanvallend spel. Ook tegen de Engelsen zag Löw dat zijn ploeg het meer vloeiende spel had, al kon dat niet omgezet worden in de score. Wisselvalligheid, zowel als collectief als individueel, brak de Duitse ploeg op dit toernooi. En steun van supporters was er dinsdag ook al niet. Duitse fans mochten niet afreizen naar Londen vanwege de verscherpte coronamaatregelen in het Verenigd Koninkrijk.

De ruim 41.000 overwegend Engelse aanwezigen zorgden niettemin voor een geweldige sfeer op Wembley. Ze waren getuigen van een nieuwe sensatie op het EK. Na titelverdediger Portugal en regerend wereldkam­pioen Frankrijk werd ook de laatste grootmacht uit groep F, vooraf bestempeld als zwaarste poule op dit EK, naar huis gestuurd in de achtste finale.

Engeland vervolgt het toernooi nu voor het eerst buiten Wembley. De ploeg speelt zaterdagavond de kwartfinale in Rome. Daarna keert het sowieso terug naar huis, want zowel de wedstrijden in de halve finale als de finale worden gespeeld op Wembley, de voetbaltempel waar Engeland zich dinsdagavond verloste van demonen uit het verleden.

Lees ook:

Deze voetballers brachten Engeland in extase, maar ze wisten het zelf niet meer

Engeland-West-Duitsland, de WK-finale van 1966, vormt een iconisch moment in de voetbalgeschiedenis, schrijft Tom van Hulsen in zijn EK-column. Zóveel anekdotes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden