WK Qatar

Eftelinggevoel bij het strand van Doha

null Beeld
John Graat

Persoonlijk zou ik niet weten waarom je op vakantie zou gaan naar Qatar. Een biertje is peperduur en alleen in exclusieve bars verkrijgbaar. Op het strand mag je niet zomaar gaan liggen zonnen. En de meeste tijd van het jaar is het er veel te heet. Toch zet Qatar in op een forse groei van toerisme. Het WK past in die strategie.

Daarom is er nu ook Katara Beach. Dit moet een trekpleister worden. Daar had ik wel zin in, om daar de toerist uit te hangen op mijn laatste dag in dit land. Katara Beach wordt een verwarrende ervaring. Alles is er nieuw, nageaapt en nep. De pleinen, de gebouwen waar Italiaanse of Griekse restaurants in zitten, een enorm openluchttheater in Romeinse stijl, panden met neoclassicistische zuilen en Arabische bogen. We steken lollig ons hoofd door een gat in een bord en laten een passant een foto van ons maken. Want dan lijkt het alsof wij in het traditionele witte Qatarese gewaad in de woestijn staan.

Vlaggen van de overgebleven landen

Vanaf de boulevard zien we vier houten zeilboten dobberen. Ze voeren de vlaggen van de vier overgebleven landen op het WK. Alles klopt. In het zand bij het water zitten wat mannen die best authentiek ogen, als Arabieren in visserskleren. Tussen twee boten liggen visnetten te drogen. Er zijn grote vissen opgehangen in de zon. Mooi voor de foto. Iets verderop staat een kiosk met groot erop: ‘poffertjes’.

Ik krijg een Eftelinggevoel. Om ons heen flaneren voornamelijk Qatarezen, de rijken. Ingetogen als altijd. Ze komen hier hun chronische verveling verdrijven. Hun vrouwen in lange zwarte jurken dragen hier bijna allemaal een nikaab. Sommige hebben ook nog de ogen bedekt. Zo shoppen ze ook in de winkels van de duurste merken ter wereld. Ik kan hun conservatieve uiterlijk maar niet rijmen met de totale decadentie waaraan ze zich hebben overgegeven, met hun Louis Vuitton-tasjes, de absurde kitschpaleizen waar ze wonen en de dikke auto’s die ze rijden.

Zouden deze Qatarezen hier echt geloven dat toeristische badplaatsen in oude steden in Europa er zo uitzien? Is dat erg trouwens, als je in een illusie gelooft? In onze wereld is ook steeds meer nep, zeker op internet zijn de grenzen allang vervaagd. Het zorgelijke is dat het steeds minder mensen wat uitmaakt.

Katara Beach is een bordkartonnen wereld in een land van schone schijn. Ik krijg het gevoel dat de Vliegende Fakir uit Kaatsheuvel hier elk moment tulpen uit de woestijngrond komt fluiten. Maar de avond valt over Doha. In een uithoek van het strand zien we Afrikaanse arbeidsmigranten fanatiek voetballen. Dit doet ineens denken aan de Copacabana. Vertwijfeld vraag ik me af of dit dan óók nog figuranten zijn.

Lees ook:

WK-kroniek: Een collega sterft achter ons, op de ‘rodeo’ van het WK

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden