InterviewNils van der Poel

Een ex-soldaat met een ontwapenend verhaal: Nils van der Poel is de nieuwe schaatssensatie

De Zweedse schaatser Nils van der Poel na zijn indrukwekkende 5000 meter in Thialf, zondag 31 januari. Beeld ANP
De Zweedse schaatser Nils van der Poel na zijn indrukwekkende 5000 meter in Thialf, zondag 31 januari.Beeld ANP

In plaats van een uitgekiend trainingsprogramma rent hij een dubbele marathon ter voorbereiding op een wedstrijd. Nils van der Poel is de nieuwe schaatssensatie.

Maandenlang reed hij op ijzers waarvan de ronding niet goed was afgesteld. Lachend: “Ze leken net een achtbaan.” Dat heeft hem tijd gekost, misschien wel een halve seconde per ronde denkt hij. Het zij zo. Maak het leven niet ingewikkelder dan het al is. Nee, hij heeft niet de duurste schaatsen en het beste materiaal, maar rijkdom schuilt ook in de lessen die je leert. Zoals? Met een knipoog: “Druk nooit op een wedstrijddag de snooze-knop van je wekker in”.

Welkom in de wereld van Nils van der Poel, de Zweedse smaakmaker van dit schaatsseizoen. Even goedlachs als chaotisch. Onlangs versliep hij zich op een belangrijk moment. Deze winter maakte hij zijn rentree na een uitstapje in het leger. Sindsdien valt de stayer niet alleen op door zijn snelle tijden, maar zeker ook door zijn onorthodoxe topsportfilosofie. Hij is een ex-soldaat met een ontwapenend verhaal.

Waar veel van zijn concurrenten zweren bij minutieus samengestelde trainingsprogramma’s, volgt hij simpelweg zijn gevoel: hoe meer kilometers hoe beter. “Schaatsen is immers een uithoudingssport.” Als training rent hij soms een dubbele marathon. Met die aanpak wist Van der Poel (24) zich afgelopen zondag te kwalificeren voor de tien kilometer op de WK afstanden.

Excuses oefenen voor de spiegel

Zenuwslopend waren de dagen daaraan voorafgaand geweest, vertelt hij. “De ene dag had ik er 100 procent vertrouwen in dat ik me zou plaatsen, de volgende was ik mijn excuses voor de spiegel aan het oefenen.” Wat knaagde aan zijn vertrouwen was de mislukte poging een week eerder, tijdens de eerste wereldbekerwedstrijd. Omdat de tien kilometer niet op het programma van de world cups staat, moest hij het startbewijs bemachtigen via de voor hem lastigere halve afstand. Zondag revancheerde hij zich tijdens de tweede wereldbekerwedstrijd met een geweldige vijf kilometer: 6.08.39, een persoonlijk record en de vierde tijd ooit gereden in Thialf.

Wat zeker hielp, was de bijstelling van die ijzers onder zijn schaatsen. Iemand in de schaatsbubbel van Heerenveen was zo aardig om hem daarbij te helpen. Wie er normaal gesproken verantwoordelijk is voor zijn materiaal? Grinnikend: “Ik.” Dan serieus: “Dat is het probleem. Ik heb ze thuis wel geslepen, maar dat apparaat blijkt niet goed te werken.”

Zweden is geen schaatsnatie. De laatste grote langebaanrijder uit dat land is Tomas Gustafson, de olympisch kampioen uit de jaren tachtig. Van der Poel dankt zijn Nederlandse achternaam aan een Groningse grootvader.

Met een weekje vertraging begint hij nu aan de laatste voorbereidingen op de WK. Zijn antwoord op de vraag of dat effect zal hebben op zijn vorm, is typerend. “Vast wel. Maar zo is het leven. Je maakt een plan en dan pas je dat weer aan. We leven niet in een ideale wereld, we leven in deze.”

‘Ik geef alleen op als ik dood neerval’

Waar zijn grote concurrent Patrick Roest de dag na een zwaar toernooi rust pakt, gaat hij tientallen kilometers hardlopen. “Patrick is waarschijnlijk de beste schaatser van dit moment. Een echte allrounder. Hij heeft een talent dat ik niet heb. Hij kan rondetijden rijden die ik niet haal. Ik moet het van een andere aanpak hebben.”

De afgelopen zestien maanden heeft hij naar eigen zeggen voor 95 procent alleen getraind, ook lange tijd zonder coach. “Het grootste voordeel van de Nederlanders is dat ze een team hebben. Mijn grootste voordeel is dat ik geen team heb. Er ligt voor mij geen uitgestippeld programma klaar dat ervoor zorgt dat ik iedere dag weer het beste van mezelf geef. Om gemotiveerd te blijven, moest ik iets anders verzinnen.”

Hij stortte zich op het ultralopen. “Wat voor mij werkt, is een uitdaging. Hoe lang kan ik lopen? Ik heb aan wedstrijden meegedaan over honderd mijl. Vooraf vroeg ik dan aan mezelf wanneer ik zou opgeven. Eigenlijk was mijn antwoord: alleen als ik dood neerval. In ieder geval niet bij een blessure. Zelfs met een gebroken been zou ik de finish willen halen. Die instelling houdt natuurlijk een risico in voor een schaatser. Geen sponsor zou dat goed vinden. Maar ik hoef daar geen rekening mee te houden. Ik heb geen grote geldschieters.”

Van der Poel geldt als een van de favorieten voor de mondiale titel op de tien kilometer, over anderhalve week. Op het Europees kampioenschap allround, half januari, won hij die afstand op een sensationele manier. Roest is gewaarschuwd. “Nils is nu zeker een van mijn concurrenten. Hij verbaast iedere week. Ik ken hem al sinds de junioren. Het is voor het schaatsen mooi dat hij weer terug is. Hij is een bijzondere figuur, ook buiten de baan.”

Hoe lang sportliefhebbers nog van Van der Poel kunnen genieten, is zeer de vraag. Hij wil niet verder vooruitkijken dan de Winterspelen van 2022. “Ik hou van wat ik nu doe, maar ik denk niet dat ik dat volhoud tot aan de Spelen van 2026.” Na een korte stilte: “En ik zal toch ook een keer de kost moeten verdienen. Ik kan moeilijk tot aan mijn dertigste bij mijn ouders blijven wonen.”

Lees ook:

Vijf weken lang alleen maar schaatsen; de Nederlandse schaatsers gaan hun bubbel in

De schaatsers gaan in een bubbel, nabij Heerenveen. Iedereen, zowel Nederlandse als internationale rijders, moet toestemming krijgen het hotel waar ze verblijven, te verlaten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden