InterviewEdwin Gruijs

Edwin Gruijs spant de rackets van de groten: ‘Soms met vier uur slaap en kapotte handen’

Edwin Gruijs, bespanner van tennisrackets. Beeld Patrick Post
Edwin Gruijs, bespanner van tennisrackets.Beeld Patrick Post

Edwin Gruijs, van beroep tennisleraar, brengt in Madrid de rackets van de groten op de juiste spanning: ‘Zij snappen heel goed dat ze van ons, de racketbespanners, afhankelijk zijn’.

Vroeger droomde hij ervan tot de top van de tenniswereld te behoren. En dat is hem gelukt, constateert hij op zijn 58ste. Niet als speler, maar als racketbespanner loopt Edwin Gruijs, tennisleraar en eigenaar van een tennisspeciaalzaak in Amsterdam-Noord, nu tussen de profs. Een baan achter de schermen van het internationale tenniscircuit, maar daarom niet minder belangrijk. Racketbespanners zorgen er tijdens de toernooien voor dat atleten als Novak Djokovic en Kiki Bertens optimaal kunnen presteren.

Werkdag van 14 uur

Vanaf vrijdag is Gruijs actief op het Madrid Open om daar twee weken bij te klussen tussen de kampioenen. Dit klinkt glamoureus, maar Gruijs weet wel beter. Na het Australian Open in 2018 en het Madrid Open in 2019 wordt dit zijn derde grote toernooi. “Tijdens de eerste dagen werk je misschien wel veertien uur per dag. Dan word je om zes uur ’s morgens bij het hotel opgehaald en rond half twee ’s nachts weer afgezet. Je staat de hele dag dus op je benen achter de bespanmachine. In Madrid hebben we een team van negen bespanners, elk doen we dertig à veertig rackets per dag. Na een paar dagen liggen je vingers helemaal open. Zelfs na vier uur slaap en met kapotte handen wordt er verwacht dat je snel en secuur kunt blijven werken.”

Het team bestaat daarom alleen uit de allerbeste bespanners. Het heeft de Zaandammer bijna tien jaar gekost om ‘Pro Tour Stringer’ te worden, een van de hoogst haalbare titels. Hoewel Gruijs al rackets bespant sinds hij op zijn dertiende begon met tennissen en hij al bijna veertig jaar in zijn eigen tennisspeciaalzaak staat, waren er nog tal van cursussen bij de top van de bespanwereld nodig om dit diploma te behalen. “Maar dan heb je ook wel wat. Er zijn verspreid over de wereld maar zo’n negentig mensen met dit certificaat.”

‘De meesten zijn gelukkig heel normaal’

Desondanks was Gruijs hoogst verrast toen hij voor het eerst werd gevraagd voor een groot toernooi. De tennisleraar kreeg van het Yonex Stringing Team een uitnodiging voor het Australian Open in 2018. “Toen zij me opbelden, moest ik wel even gaan zitten. Het voelde als een hele eer.” Eenmaal in Melbourne keek hij zijn ogen uit. “Normaal gesproken werk ik met recreanten. Toen had ik opeens de rackets van grote namen in mijn handen.”

Van Djokovic, bijvoorbeeld. En Roeblev en Goffin. En in 2019 droeg Gruijs met zijn bespanning bij aan de winst van Kiki Bertens in Madrid. “De meesten van hen zijn gelukkig normaal”, zegt Gruijs. “Zij snappen heel goed dat ze van ons afhankelijk zijn.”

Soms ontstaan er bijzondere situaties. “De meeste spelers hebben wel zeven tot tien rackets bij zich. Op dat niveau wisselen ze namelijk per zeven tot negen games van racket, dan is de bespanning alweer ‘op’. Op het Australian Open in 2018 was er een tennisster die maar twee rackets bij zich had, omdat ze de kleur van haar nieuwe rackets niet mooi vond. Tijdens haar wedstrijd moesten we wel vijf keer een racket opnieuw voor haar bespannen. Heel irritant voor ons, want op het moment dat er een racket binnenkomt van iemand die bezig is met een wedstrijd, krijgt dat voorrang. Dan moet je je andere werk uit handen laten vallen. En omdat je maar één machine hebt, kun je daarna weer opnieuw beginnen met dat andere racket.”

Geheimhoudingsverklaring

Zo heeft Gruijs wel meer anekdotes. Over wie ze gaan, mag hij niet vertellen. “We hebben een geheimhoudingsverklaring moeten tekenen. Dat lijkt misschien overdreven, maar wij hebben alle informatie over de materialen die deze spelers gebruiken. Bespannen wij een racket met een lager aantal kilo’s, dan krijgt een speler over het algemeen meer power door het trampoline-effect van de snaren. Omgekeerd krijgt een speler juist meer controle bij een hoger aantal kilo’s. Zodoende kan die informatie veel weggeven over het spel van een deelnemer.”

Hoewel Gruijs dus weet dat er in Madrid een zware taak op hem rust, heeft hij ernaar uitgekeken. “Ik vind het fantastisch, maar ik zou het niet fulltime willen doen. Daarvoor haal ik te veel plezier uit het geven van tennislessen en het helpen van mensen in mijn winkel. Maar ik kan uiteindelijk toch zeggen dat ik tot de top van de tenniswereld behoor. En daar ben ik heel trots op.”

Lees ook:

Tennissers vieren winst op China, maar de toekomst van het Nederlandse vrouwentennis oogt somber

Paul Haarhuis nam onlangs met een overwinning afscheid als coach van de Nederlandse tennisvrouwen. Zijn opvolg(st)er zou moeten verjongen, maar met wie?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden