Nieuws Wimbledon

Djokovic liet tegen Federer zien wie met het mes op de keel de beste punten speelt

Beeld AP

Een Wimbledonfinale om nooit te vergeten, zo werd de 4 uur en 55 minuten durende slopende eindstrijd tussen Novak Djokovic en Roger Federer direct betiteld. 

Novak Djokovic staat in zijn eentje op het gras. Hij verscheurt geen shirt, hij slaakt geen oerkreet, hij staat er alleen, één met het moment. Hij hurkt om wat grassprieten in zijn mond te stoppen en knikt. Djokovic kijkt omhoog, waar het publiek nu wel voor hem juicht. 

Op het centercourt van Wimbledon, dat met alle Federerfans aan moet voelen als het hol van de leeuw, liet Djokovic zien wie met het mes op de keel de beste punten speelt. In één van de mooiste Wimbledonfinales ooit, met 4 uur en 55 minuten in ieder geval de langste, kwam Djokovic terug van twee matchpoints tegen om daarna Roger Federer te verslaan. Met de krankzinnige setstanden 7-6 1-6 7-6 4-6 13-12 won de nummer één van de wereld uit Servië zijn zestiende grandslamtitel, de vijfde op Wimbledon.

Het was een finale zoals je ze zelden ziet. Een finale waarbij je je af vraagt wie er nog pleit voor het afschaffen van de vijfsetters in het tennis. En waarom de tiebreak op 12-12 in de vijfde set dit jaar is ingevoerd, want het was eigenlijk te mooi om te stoppen, de wedstrijd van Novak Djokovic tegen Roger Federer. 

Waar te beginnen? Bij die oogstrelende rally van 35 slagen in de vierde set misschien. Djokovic lijkt drie sets lang de mindere speler, en toch staat hij 2-1 voor door zijn sterke optreden in de tiebreaks. Op 5-2 voor Federer in de vierde set, eindelijk een breakpoint voor Djokovic, volgt er een punt waar geen einde aan lijkt te komen. Eerst is het stil, dan begint het publiek te fluisteren, gevolgd door een ‘ssst’.

Djokovic staat anderhalve meter achter de baseline, Federer erop als hij de bal met een streep van een backhand langs Djokovic laat razen. De titelverdediger laat zijn hoofd naar voren vallen, verslagen bijna. Het keurige Britse publiek, springend en joelend, laat zich helemaal gaan.

Beeld Getty Images

De beslissende vijfde set is een rollercoaster. Djokovic is de eerste die de sterk serverende Federer ontmanteld. De twintigvoudige grandslamwinnaar uit Zwitserland knokt zich terug, terwijl vrouw Mirka op de tribune haar hoofd van de spanning in haar handen begraaft.

Het is Federer die de eerste kansen krijgt om de wedstrijd te winnen. Op 8-7 krijgt hij twee matchpoints. Maar zoals het al de hele wedstrijd gaat, geeft Djokovic op de belangrijkste punten wat extra’s. Weer zo’n monsterreturn van de beste retourneerder die er is in het tennis. Forehand Federer gaat uit. Nog één matchpoint over. Federer gaat naar het net, waar hij zo succesvol is. Djokovic gaat erlangs met een forehand, en hij breekt terug.

12-12

Alles ligt weer open in de wedstrijd die pas een half uur later gewonnen zou worden door Djokovic. Hij vraagt aan de scheidsrechter op welke stand de tiebreak gespeeld wordt, op elke grandslamtoernooien gelden nu andere regels.

Op Wimbledon wordt er een tiebreak gespeeld op 12-12 in de vijfde set en dat gebeurde zondag in de finale voor het eerst. De toernooiorganisatie wil niet meer dat wedstrijden eindeloos doorgaan, zoals tussen Isner en Mahut in 2010, de langste tenniswedstrijd ooit die over drie dagen gespeeld moest worden.

Wat het publiek betreft, had Federer-Djokovic best nog even mogen duren, maar Djokovic loopt snel uit naar 4-1 en krijgt op 5-3 zijn eerste matchpoints. Weer zo’n lange, prachtige rally. Op zijn tweede matchpoint is het raak als Federer een bal op de rand van zijn racket krijgt.

Djokovic noemde het één van de mooiste zeges uit zijn carrière. “Iemand moest verliezen. Maar zoals Roger zei, we hebben allebei onze kansen gehad. Ik hoopte dat ik nog bij die tiebreak zou komen. Het is eerlijk gezegd nog een beetje onrealistisch.”

De teleurstelling droop van het gezicht van Federer, maar hij reageerde gelaten en zei dat hij blij was dat hij mensen het geloof kon geven dat je op 37-jarige leeftijd nog tot een hoop in staat bent. Zijn twee tweelingen en vrouw Mirka zaten op de tribune. “Nu ga ik weer terug naar vader en echtgenoot zijn. Het is oké.”

Het was een finale om nooit te vergeten, al grapte Federer dat hij toch een poging ging wagen. 

Lees ook: 

Is het gras van Wimbledon echt trager dan ooit?

Het gerucht gaat dat de banen op Wimbledon trager zijn dan ooit. Maakt dat het tennis tot een eenheidsworst?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden