ColumnHenk Hoijtink

Dit zijn de tien winnaars van het Nederlandse voetbal van 2019

10. Giovanni van Bronckhorst

Bevrijd, verlost van Feyenoord – van de structureel irreële verwachtingen die hij, onverminderd beschaafd en bedaard, zo nu en dan nog wist in te lossen ook.

9. Pepijn Lijnders

Ja, Virgil van Dijk (vorig jaar bij de winnaars) is een goede verdediger. Maar nu aandacht voor de assistent-trainer. Mislukte als hoofdtrainer bij NEC. Jürgen Klopp wilde hem toch terug, bij Liverpool. Wat zegt dat wel niet? Zo stond ook hij, weggehoond in Nederland, dit jaar met Europa’s grootste Cup in handen.

8. Dick Advocaat

Zoals hij bij kleinere clubs kon binnenkomen en dan zei dat de spelers niet goed waren en dat hij andere nodig had – dat was plat. Maar voor wat hij bij Feyenoord deed, is een applausje op zijn plaats, een applausje toch ook voor zijn oeuvre. Wat hij al een mensenleven zegt en doet (en wat nu weer blijkt): voetbal is een simpel spel, hou het simpel.

7. Sari van Veenendaal

Uitblinker van Oranje op het WK vrouwenvoetbal. Het moest komen van Martens, Miedema en Groenen, maar het kwam uiteindelijk alleen van Sari van Veenendaal, keepster nu van Atlético Madrid.

6. Frenkie de Jong

Altijd opgesteld bij Barcelona. Wie had dat al kunnen denken? Zelfs Louis van Gaal niet.

5. Max Huiberts

AZ werd vorig seizoen vierde, het staat nu tweede. Goede directeur, goede trainers. Maar hier zij de technisch directeur er eens uitgelicht. Verdiende met transfers al talloze miljoenen voor de provincieclub. Het gezicht ook van het technische beleid waarin in de jeugd óók aandacht is voor gedrag en persoonlijkheid. Het zijn niet voor niets van die goeie, aangename gozers, de AZ’ers.

4. Erik ten Hag

Wie heeft het nog over De Telegraaf? Lang nog zetten velen zich af tegen de krant om zo zijn kant te kiezen. Het is geen item meer. Het slaat wel gauw door. Dat ­Bayern München klaar was hem met open armen te ontvangen, ach, dat viel ook wel weer mee.

3. Arjen Robben

‘De grote vier’, bedacht ooit door ANP-collega Gert Lammerink, heeft natuurlijk nooit bestaan. De roemloos vervaagde Rafael van der Vaart was zo groot niet. Ook Wesley Sneijder en Robin van Persie kwamen op plekken terecht waar ze niet wilden zijn, of hadden moeten zijn. Nee, dan Arjen Robben: bij een grote club tot het einde – en alle gekke dingen die nog alom werden geopperd, sloot hij daarna wijselijk uit.

2. Ronald Koeman

Vorig jaar nummer 1, voor het reanimeren van Oranje. Haalde nu het EK, wat zo bijzonder in die poule natuurlijk niet was. Zei toch graag venijnig en iets te verongelijkt na wat kritiek dat hij wél een toernooi had gehaald. Opdrachtje voor 2020: in woord en gebaar wel groot blijven.

1. Georginio Wijnaldum

Ja, Virgil van Dijk is een goede verdediger. Maar al die verkiezingen van tegenwoordig ten spijt, een Maldini of een Cannavaro is hij nu ook weer niet. Alle eer nu eens naar zijn ploeggenoot, een prachtig voorbeeld in dit ego-tijdperk, hét voorbeeld van hoe goed je als niet de beste voetballer kunt worden: met longen als blaasbalgen dienstig overal op het veld.

Redacteur Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden