Marijn de Vries Beeld Maartje Geels

Column

Dit was het mooiste interview van de Winterspelen

Ik ben er nog niet helemaal aan toe dat de Olympische Spelen voorbij zijn. Daarom zou ik graag een laatste medaille uitdelen. Een officieuze. Maar wel een prachtige: de gouden plak voor het mooiste interview.

Praten over hun sport behoort doorgaans niet tot de talenten van topsporters. Dat is ook niet gek. Praten heeft niets te maken met sporten. Maar belangrijker: het sporten zelf is voor hen net zo'n tweede natuur als bijvoorbeeld lopen voor u en mij.

"Vertel eens mevrouw, hoe ging het lopen naar de supermarkt?"
"Nou. Gewoon. Het ene been voor het andere. En toen het andere weer voor het een. Enzovoorts."
"Maar ik zag dat het lopen hier en daar lastig was. Waar kwam dat door?"
"Misschien omdat het een beetje waaide. Ik weet het eigenlijk niet."
"Uw buurvrouw liep net iets sneller naar de supermarkt dan u. Hoe kwam dat?"
"Ik denk omdat zij net iets sneller loopt dan ik, gewoon?"
"Tot slot: wat ging er door u heen toen u de supermarkt bereikte?"
"Ik was blij te zien dat de boontjes in de aanbieding waren."

Afijn, u begrijpt wat ik bedoel: dat sporters doorgaans niet makkelijk over hun sport praten, is misschien minder verwonderlijk dan je op het eerste gezicht zou denken. Vandaar dus dat de gouden plak voor het mooiste interview een heel waardevolle is. Hij laat zien dat er sporters zijn met een dubbel talent.

Kippevel

Nu waren er veel bijzondere interviews te horen, deze Spelen. Dat waren vooral de interviews van de winnaars die zichzelf verrasten. Ze waren zo puur, zo spontaan. Ze stonden bol van de vreugdevolle 'ongelooflijks' en 'geweldigs' – maar eerlijk is eerlijk: veel verder dan dat kwam het niet, dus echt móói waren deze interviews niet.

Daar was één uitzondering op. Dit interview stak er met kop en schouders bovenuit. Het was ook het interview van een winnaar. Maar dit interview was inhoudelijk zo mooi, de beschrijvingen waren zo gedetailleerd en het taalgebruik zo kleurrijk dat ik voor de tweede keer kippevel kreeg van de prestaties van deze atleet.

"O man, het was zo fokking spannend. Ik heb er echt geen woorden voor. Na die valse start stond ik echt te bibberen. Jac heeft me net een zere schouder geslagen, hij zei: dit is zo fokking knap.

Maar die eerste start: ik stond niet helemaal lekker met mijn schaats. Ik voelde het ijs breken onder me. Er hadden al zoveel jongens in gestaan en ik dacht: ik sta niet goed. Ik sta niet goed. En toen was dat vals – godzijdank.

En bij de tweede was ik weg. De zenuwen gierden door mijn lijf. Maar ik zat er zo lekker in, ik kon elke bocht gewoon zó knokken. Een klein foutje bij het uitkomen van de eerste bocht, ik ging bijna door de lijn en dacht: o, niet diskwalificeren. Dus ik over die lijn heen en gewoon door, en door.

Ik heb denk ik wel honderd meter gezocht naar of ik een 1 achter mijn naam zag. En die stond er. En toen ging ik helemaal los. Echt megavet. Zo kicken. Iedereen zei het al de hele dag: fuk, het zit er gewoon in. En dan moet je cool blijven. Dat ben ik gebleven. Ik ben zo supertrots."

Omwille van de ruimte is dit een iets ingekorte versie. Maar ik heb het interview opgeschreven precies zoals het uit de mond van de atleet kwam. Dat spreektaal direct ook schrijftaal is, is een zeldzaamheid – en dat maakt dit interview des te specialer.

De gouden plak voor het mooiste interview van deze Spelen gaat dus zonder twijfel naar: Kjeld Nuis!

Hoe heeft Nuis zich voorbereid op de Spelen? Kjeld Nuis zoekt de rust in zijn hoofd.

Lees hier meer columns van Marijn de Vries.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden