Wielrennen Ronde van Lombardije

Dit is de zege die zelfs Bauke Mollema een schreeuw en een snik ontlokt

Bauke Mollema als winnaar op het podium van de Ronde van Lombardije. Beeld BSR Agency

Bauke Mollema wint niet veel, maar met de Ronde van Lombardije boekte hij zaterdag wel weer een zege die bijblijft.

Kort na de finish, nog nahijgend van een lange inspanning, besefte Bauke Mollema zaterdagmiddag dat hij iets bijzonders had gepresteerd. De normaal zo nuchtere Mollema kon een harde schreeuw en een kleine snik niet onderdrukken. Hij was toch echt de winnaar van de Ronde van Lombardije, het laatste grote monument van het jaar en een van de meest prestigieuze eendagskoersen op de kalender. Op het erepodium verdween de lach niet van zijn gezicht.

In een van de sterkst bezette wedstrijden van het jaar was Mollema (32) niet de grootste favoriet. Maar toen de grote namen even naar elkaar keken, demarreerde hij en viel hij niet meer stil. Achter hem werd Alejandro Valverde op zestien seconden tweede, Egan Bernal derde. Alleen de Nederlanders Jo de Roo en Hennie Kuiper gingen hem in Lombardije voor. Die laatste zorgde 38 jaar geleden voor de laatste Nederlandse zege. De laatste Nederlandse overwinning in een monument was vorig jaar, toen Niki Terpstra de Ronde van Vlaanderen won.

Misschien hadden ze hem wat ­onderschat, gokte Mollema zelf na ­afloop bij de NOS. Maar juist dan zijn koersen te winnen voor de Nederlander, die vanwege zijn klassementsambities nooit een veelwinnaar is ­geweest. Voor zaterdag vielen vooral de Clásica San Sebastian en een rit in de Tour de France op.

Niet in de schijnwerpers, maar wel een goed seizoen

Mollema was dit jaar bovendien niet de Nederlandse renner die vol in de schijnwerpers stond. Dat was bijvoorbeeld Steven Kruijswijk met zijn derde plek in de Tour de France, Mathieu van der Poel met zijn fenomenale zege in de Amstel Gold Race of misschien wel Annemiek van Vleuten met haar bijzondere solo op het ­wereldkampioenschap. Maar ook voor Mollema was het jaar er zelfs voor zaterdag al een om vol voldoening op terug te kijken.

Zo sloot hij de Ronde van Italië af als vijfde, zijn op een na beste eindklassering in een grote ronde ooit. In de Amstel Gold Race wist hij na een late aanval in de kopgroep te blijven (twaalfde), in de Waalse Pijl werd hij zesde. Bovendien werd hij twee weken geleden wereldkampioen op de allereerste gemengde ploegenachtervolging. In de afsluitende Italiaanse wielerweek eindigde hij vorige week in drie van de vier koersen voor ‘Lombardije’ al in de toptien. Geen gekke resultaten voor een renner in de ­Nederlandse luwte. 

Mollema bij de finish in Como. Beeld BSR Agency

Hij kwam dit jaar vooral in het nieuws omdat hij zich als een van de weinigen hard durfde uit te spreken over het aantal motoren in de koers, die volgens hem te dicht op de renners reden waardoor ze het koersverloop bepaalden. Renners konden stayeren achter de motoren, wat makkelijker is dan zelf in de wind rijden. In Lombardije bleek wat hij bedoelde, al had hij er deze keer zelf mee te maken. In een wirwar van motoren reed hij door de vallende bladeren de heuvels rond het Comomeer op, waar de koers traditioneel wordt verreden.

Nog één keer Bau en Lau

In het peloton reed hij de Madonna del Ghisallo op, met het kerkje dat als wielermuseum dient op de top. Hij stampte over de Muro del Sormano, waar de stijgingspercentages uitschieten tot 27 procent. Zijn beslissende aanval op de Civiglio, negentien kilometer van de finish, werd gevolgd door een solo in de zo gekende Mollema-stijl: met zijn volle gewicht elke trap extra kracht meegevend, waardoor hij al wiegend en schokkend naar de finish reed.

Twintig seconden had hij nodig, vond hij zelf, en twintig seconden kreeg hij van de achtervolgende groep, die met onder meer de winnaars van de Tour de France (Egan Bernal) en de Vuelta (Primoz Roglic) bulkte van kwaliteit. Toch bleef Mollema voor. Een kwestie van vorm, parcourskennis (hij wist precies hoe de laatste afdaling liep, vertelde hij) en het uitbuiten van twijfelmomenten bij de anderen.

Thuis omhelsde zijn oudste zoontje de jongste, toen Mollema met de armen wijd over de streep kwam. Zelf vierde de in Monaco wonende Noorderling de zege met zijn ouders en ging hij uit eten met Laurens ten Dam, voor wie ‘Lombardije’ de laatste koers was in diens carrière. Bau en Lau, die in de Tour van 2013 en 2014 samen ­furore maakten, waren zo nog één keer samen, waarbij die eerste het eten en de rode wijn mocht betalen. Hij won zaterdag de mooiste koers uit zijn carrière.

Lees ook: Bauke Mollema is op eenmanskruistocht tegen de motoren in de koers

Bauke Mollema is boos op motoren die te dicht op het peloton rijden en voordelig zijn voor de kopgroep. Hij is alleen de enige die het hardop zegt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden