WK Atletiek

De veerkracht van Femke Bol: ook met een ‘shitty voorbereiding’ kan ze excelleren

Femke Bol pakt de zilveren medaille op het wk indoor.  Beeld ANP
Femke Bol pakt de zilveren medaille op het wk indoor.Beeld ANP

Atlete Femke Bol is op de WK indoor voor een mentale test geslaagd. Na een dramatische generale repetitie weet ze een etmaal later haar eerste mondiale zilver te veroveren.

Esther Scholten

Met twee vlakke handen slaat ze tegen haar dijen. Hard en meerdere malen. Femke Bol weet dat deze race alles van haar zal vragen, misschien wel meer dan ze in haar even prille als succesvolle loopbaan heeft moeten geven. De finale van de 400 meter op de WK indoor is een test, fysiek én mentaal.

Is Bol de onbevangenheid kwijt die bij haar meisjesachtige uitstraling past? Het grootste sprinttalent van Nederland kende tot dusver nauwelijks tegenslag en reeg de ene na de andere zege aaneen, met olympisch brons op de 400 meter horden en de Europese indoortitel op de vlakke afstand als hoogtepunten.

Die medailles staan op een nachtkastje vlak naast haar bed. Ieder dag herinnert het eremetaal haar eraan wat er mogelijk is, maar het kan ook verwachtingen scheppen die dwingender voelen dan gewenst. Voorafgaand aan deze wereldkampioenschappen zei Bol daar geen last van te hebben. “Als ik dat goud en brons zie, denk ik: woh, ik ben 22 jaar en kijk wat ik al behaald heb. Ik gebruik het als motivatie.”

Op de gevulde tribunes van de Stark Arena in Belgrado zit deze zaterdagavond ook familie. Dat kan eindelijk weer. Bol staart voor zich uit. Een meter voor haar wacht het startblok. Ze lijkt in gedachten verzonken, af en toe knikt ze ‘ja’. Wat zegt ze tegen zichzelf? Denkt ze aan de halve finale van een dag eerder?

Indoor kan er van alles gebeuren, benadrukt Bol altijd. Na 150 meter komen de lopers samen, in tegenstelling tot outdoor: waar de hele afstand in eigen banen wordt afgewerkt. Maar struikelen zonder dat er een tegenstandster in de buurt is, dat is niet wat ze bedoelde. Bol viel vrijdag terwijl ze over de finish ging.

Femke Bol tijdens de halve finales.  Beeld ANP / EPA
Femke Bol tijdens de halve finales.Beeld ANP / EPA

Altijd is alles naar verwachting gegaan. Boven verwachting zelfs. Dat het een spannende strijd om het goud zou worden met tweevoudig olympisch kampioene Shaunae Miller uit de Bahamas was voorzien. Dat Bol in de halve eindstrijd de Jamaicaanse Stephenie Ann McPherson voor moest laten gaan niet.

Juist door haar onopvallende uitstraling valt Bol op. Haar blonde paardenstaart en frêle voorkomen contrasteren met de gespierde en imponerende verschijning van opponentes als Miller. Het is hun eerste treffen. “Op de Spelen van Tokio heb ik vorig jaar al laten zien dat ik het uit mijn hoofd kan zetten dat ik tegen sommige tegenstandsters opkijk. Ik sta hier ook, denk ik dan, en ik wil mijn plek verdedigen.”

Het persoonlijk record van Miller is scherper, maar Bol heeft de snelste tijd van dit jaar gelopen. Ze vindt het fijn om met goede papieren, zoals zij het omschrijft, naar een toernooi af te reizen. “Zo weet je dat je in vorm bent.”

Dan klinkt het startschot. Bol maakt niet de tactische fouten die ze een dag eerder beging. Toen liet ze zich verrassen en vergat ze de laatste vijftig meter relaxed te blijven. Het was een harde les. Nu weet ze dat hoe sterk haar tweede ronde ook is, ‘die niet alles kan hebben’.

McPherson heeft ze halverwege al te pakken. Ze nadert Miller, maar achterhaalt haar net niet: 50,31 om 50,57. Toch straalt Bol na de finish. Binnen een etmaal heeft ze in haar hoofd een knop omgezet en haar eerste mondiale zilver gewonnen. “Natuurlijk ging ik voor goud, maar Miller was beter. Ik ben heel blij dat ik na gisteren gewoon een goede race heb gelopen.”

Het kostte haar niet eens zoveel moeite, vertelt ze na afloop in de catacomben van het stadion, om de teleurstelling van zich af te schudden. Even had ze uitgehuild bij haar vriend. Daarna zei ze tegen zichzelf: ‘De finale is nog niet gelopen’. “Een val kan gebeuren. Ik ben een hordenloopster, dus ik kan wel iets hebben. Je moet vertrouwen in jezelf houden. Ik denk dat dat redelijk gelukt is.”

Dat heet veerkracht tonen. Het tekent ook hoe Bols mentale groeiproces dit seizoen in een stroomversnelling is gekomen. Juist omdat het soms wat moeizamer gaat. Bol put doorgaans zelfvertrouwen uit de tijden die ze loopt, dus de lastige herstart na de Spelen van Tokio knaagde. Ze voerde er gesprekken over met een sportpsycholoog.

Zo is dit seizoen een nieuw jaar met een nieuwe realiteit voor Bol. Haar coach Laurent Meuwly had dat al voorspeld. “Je hebt een perfect jaar gehad”, had hij tegen haar gezegd, “volgend jaar zal anders zijn”. Bol leerde dat ook haar lichaam een grens heeft en soms moet bijtanken. Maar ook dat ze na een ‘shitty voorbereiding’ - in de woorden van Meuwly - nog steeds kan excelleren.

Dat bewijst ze in Belgrado eens te meer.

Lees ook:

Het leven van een topsporter is continu schakelen. Drie olympische finalisten vertellen daarover.

Femke Bol: ‘Ook als het niet perfect gaat kan ik hard lopen’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden