Tour de France

De Tour de France die de ploeg Jumbo-Visma reed leek lange tijd ‘perfect’. Maar was die wel zo foutloos?

Primoz Roglic, de man die op de laatste dag voor Parijs de trui verloor.Beeld AFP

Negentien dagen lang was het de Tour de Jumbo-Visma. In de laatste tijdrit ging het dramatisch mis. Was de Tour dan zo perfect?

Negentien dagen lang reed Jumbo-Visma de ‘perfecte Tour’, zoals het binnen de ploeg werd gesteld. Geen scheve situatie moest worden rechtgezet. De ploeg zat vooraan waar het moest, reed duizenden kilometers met overmacht door de bergen en had in de tijdrit de zelfverzekerde kopman die in zijn specialisme zou uitblinken. Er was binnen de ploeg vertrouwen dat 57 seconden genoeg was voor de eindzege. Het zou de eerste overwinning voor een Nederlandse ploeg worden sinds die van Raleigh met Joop Zoetemelk in 1980. Maar juist op de belangrijkste dag had kopman Primoz Roglic zijn eerste slechte dag.

Het was een bruut einde van wat lange tijd een onovertroffen Tour de France was, met een Jumbo-Visma dat alle facetten domineerde. Het begon al met de keuze om de drie kopmannen naar de Tour te sturen (Roglic, Dumoulin, Kruijswijk), een plan dat in meerdere Van der Valk-hotels en op de golfbaan vorig najaar werd uitgedacht. Ploegleiders en teambazen kregen in de coronaperiode huiswerk mee om de beste bezetting te bespreken. Er kwam uit wat de beste manier was om de Tour te winnen: door met veel renners bij elkaar in de bergen te rijden.

Op bijna elke berg klimrecords

Met een ‘kopie met aanpassingen’ beheerste Jumbo-Visma de Tour, zoals Team Sky (Ineos) dat de afgelopen jaren deed. Destijds waren het Skybots die de Tour platlegden, dit keer waren het onder meer Robert Gesink, Wout van Aert en Sepp Kuss. Zij reden bovendien hard: op bijna elke berg werden klimrecords gebroken. Roglic was de man die in de laatste meters altijd bij de eerste favorieten eindigde.

De Tour, die juist meer klimkilometers dan ooit in het parcours had, werd zodoende ‘veilig gemaakt’. Jumbo-Visma was zo sterk, dat zij eveneens voor andere klassementsrijder er een wedstrijd zonder risico van maakten. Het was te gevaarlijk om aan te vallen, omdat er veel meer te verliezen was. Helemaal in een Tour die vanwege corona-onzekerheid lange tijd de enige grote wedstrijd dit seizoen zou zijn. Een vijfde plek is dan heel belangrijk, ook voor sponsors.

Een van de grootste talenten in de sport

Toch ging een jonge Sloveen er met de hoofdprijs vandoor. De ploeg werd verslagen door wat overduidelijk een van de grootste talenten is in de sport. Toch, en hoewel achteraf het altijd makkelijk is, maar wat als, wat als. Had Roglic meer tijd moeten zoeken door zelf aan te vallen? Had misschien wel de hele tactiek anders gemoeten nu feitelijk Pogacar alleen maar achter Jumbo-Visma aan hoefde te rijden? Alles moet nog maar eens worden geanalyseerd, zei Roglic zaterdagmiddag. “Ik kan op dit moment niet helder denken.”

In retrospectief waren er toch momenten waarop de ploeg een andere keuze had kunnen maken. In de eerste Pyreneeënrit offerde Tom Dumoulin zichzelf op. Te vroeg in de rit, waardoor hij later op het beslissende punt op de slotklim niet van waarde kon zijn voor zijn kopman. “Kleine communicatieproblemen”, zei Roglic daarover. Maar juist op dat moment reed Pogacar het verst weg van een toen voor het eerst geïsoleerde Roglic, uiteindelijk bijna veertig seconden.

Die fout werd in het Centraal-Massief en de Alpen niet meer gemaakt. Jumbo-Visma leidde Roglic elke klim naar de laatste kilometer. Het was een tactiek die Roglic ligt. Hij bijt zich graag vast op een wiel, zoals Dumoulin zei. Maar zelf verschil maken is moeilijk op zo’n relatief kort stuk. Roglic bleek bovendien niet bij machte om alleen zijn concurrenten op grote achterstand te zetten. Hij bleef in controle, maar strooide niet met minuten. Op de Grand Colombier probeerde Roglic wel eerder te demarreren, maar hij werd daar teruggepakt door Pogacar. 

Pogacar had zich al neergelegd bij de suprematie van zijn landgenoot

De tegenstanders zagen desondanks een overheerser. Richie Porte (derde) reed vanaf maandag in zijn hoofd al niet meer voor de eindzege, en ook Pogacar had zich woensdag eigenlijk al neergelegd bij de suprematie van zijn landgenoot. Om die reden veranderde Jumbo-Visma de tactiek niet.

Maar juist op het moment dat het moest, op de allerlaatste dag voor Parijs, moest Roglic zijn meerdere erkennen. Nooit kwam hij zaterdag in de buurt van de wattages die hij moest trappen. Hij finishte met een nieuwe helm scheef op zijn hoofd en de armen verre van de ideale positie, op bijna twee minuten van Pogacar.

Het leek koddig, maar zo slecht was het nog niet eens. Pogacar was alleen veel te goed. De ploeg die risico uitsloot, werd zo verslagen door de ene man die juist wel durfde, in een gevecht dat eindelijk eens man tegen man was.

Lees ook:
Zij reden Roglic naar de beste uitgangspositie mogelijk

Na de negentiende etappe in de Tour moet Primoz Roglic nu vooral zelf aan de bak. Aan de tijdrit naar La Planche des Belles Filles begon hij met 57 seconden voorsprong. Negentien etappes lang verstikten zijn teamgenoten de koers. Hoe deden zij dat? Het team op volgorde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden