ColumnHenk Hoijtink

De tegeltjeswijsheden van PSV-directeur Toon Gerbrands zijn op

Wat moet Guus Hiddink nu nog zeggen? Je hoeft hem niet te vertellen dat met dit PSV, met deze spelers, met deze onmachtige trainer vooral ook, niets te beginnen valt.

Wie heeft dat bedacht, Hiddink maar weer eens als adviseur op De Herdgang? De directeur, mogen we aannemen, Toon Gerbrands. Hij heeft het even belegen als holle idee in elk geval niet afgeschoten, de directeur die trainer Mark van Bommel ontsloeg en zijn jeugdopleider, Ernest Faber, voor het eerste elftal zette.

Was dat niet vreemd, zeker van de man die van koersvast beleid de mond vol heeft? Gerbrands, die met zijn inzichten graag te koop loopt en managementboekjes met zijn tegeltjeswijsheden vult, haalde de belangrijkste man bij de jeugd weg om hem het eerste dit half jaar te laten trainen en om hem dan weer bij de jeugd te laten terugkeren – zo belangrijk is de jeugd, die levensader, bij topclub PSV.

Wat te zeggen van het personeelsbeleid?

Faber maakt geen sterke indruk, nog coulant gezegd. Dat kan niet verbazen. Te weinig inhoud om – hoe moeilijk dat sowieso al is – toch al tastende spelers te raken, laat staan te binden. Misschien heeft hij die inhoud als jeugdopleider wel. Maar als hij als onmachtige hoofdtrainer niet verbaast, wat dan te zeggen van het personeelsbeleid van de directeur, en zijn inschatting van iemand die al langer over zijn werkvloer loopt?

Nee, ik heb de lof in de voetbalwereld voor Toon Gerbrands nooit gedeeld. Ik vond die overtrokken, eendimensionaal, tekenend vooral ook voor de voetbalwereld. Voetbaljournalisten zijn van zo’n type gauw onder de indruk. Dit is dan het denkpatroon: we leven in een opportunistisch wereldje (dat houden we trouwens voor het gemak graag zo), en dan is zo’n rustige man nodig om uit zijn mond te kunnen optekenen hoe het moet.

Als het goed gaat, is het lekker paraderen. Gerbrands is een directeur die zich altijd wel even in de persruimte opstelde – Edwin van der Sar en ook Marc Overmars er bij Ajax nooit gezien, hoor. Journalisten kwamen op hem af en hij liet ze dan graag zijn waarheden notuleren.

Twee missers op zijn conto

Als PSV bovenaan stond, tot vorig jaar nog, heette het steevast dat dat een kwestie van beleid was, dat de rust in Eindhoven er de voornaamste verklaring voor was – de rust die dan door de directeur werd bewaakt. Gerbrands zei zelf altijd dat de trainer de belangrijkste man is. Dat moet ik hem nageven, en tegelijk stel ik dan vast dat er nu twee missers op zijn conto als personeelsbaas staan: Van Bommel (hoe het ook is gelopen) en Faber.

Zoals een trainer doorgaans zo goed is als de spelers, zo is ook een directeur dat, en een adviseur op leeftijd al helemaal. Ja, PSV heeft een onervaren technisch directeur, John de Jong. Maar geef hem niet de schuld. Overmars was ooit ook onervaren, en kijk eens wat er van hem is geworden. PSV heeft wel eens betere spelers gehad, ja, maar een beetje trainer moet ook spelers als deze in Nederland echt wel fatsoenlijk bij elkaar kunnen houden.

Phillip Cocu liet zien hoe je dat doet. PSV stond door hem bovenaan, werd zelfs kampioen, door hem en niemand anders. Hij was beter dan zijn spelers, hij toen wel, wist ze met het juiste oog voor hun (beperkte) kwaliteiten te binden. Zo’n mooi voorbeeld, zo dichtbij, zo kort geleden nog. Maar Van Bommel dacht het anders te kunnen en moeten doen, van Faber is nu al niet meer duidelijk wat hij wil, en Gerbrands? De tegeltjeswijsheden zijn op.

Wat dit seizoen van PSV met de week meer toont: hoe goed Cocu het deed en hoezeer de directeur is overschat.

Redacteur Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden