ColumnHenk Hoijtink

De spiegel voor het doorgeslagen voetbal

Dick Advocaat had besloten een jaar door te gaan bij Feyenoord. De persafdeling zal hem hebben gebeld: we willen dit bekendmaken, zeg er even iets over. Zeker de afgelopen gekke weken, dicteerde Advocaat, merkte ik hoe gedreven ik nog ben en hoe enorm veel zin ik heb om door te gaan als trainer. Zo was het mooi, zal hij hebben gevonden. Zo stond het op de clubsite, het ANP, in de kranten. Gekke weken. Advocaat is van ver vóór de generatie die dit ‘bizar’ noemt en van iets diepers als ‘onwezenlijk’ is hij nooit geweest. Hij vindt dit gek. Punt.

In deze gekke weken ga ik iets geks zeggen, iets waarvan ik pakweg vijf of tien jaar geleden niet had kunnen bedenken dat ik het eens zou zeggen. Het is goed dat Dick Advocaat doorgaat: in deze tijden waarin iedereen de mond vol heeft van bezinning, is hij de spiegel die het voetbal nodig heeft. Niet Pep Guardiola of Erik ten Hag, de trainers van het slag dat hun spelers het liefst digitaal zou sturen, niet welke speler dan ook, ze zijn er veel te jong voor – nee hij, Dick Advocaat.

Hoe het is doorgeslagen, dat voetbal, die gewichtigdoenerij erover – in niemand is het beter te zien dan in Dick Advocaat, en in hoe hij het doorsnee team van Feyenoord weer een beetje fatsoenlijk aan het voetballen kreeg. Het beeld van Advocaat, in al die theorieën over voetbal, een spel tot wetenschap uitgekloven: een behoudende coach die voor jeugd niet zal kiezen. Geen aanvaller, en daartoe zijn wij toch geroepen, aanvallen?

Het fundament gaat voor alles

Je hoeft Advocaat niet te vertellen dat Johan Cruijff, onze aanvaller pur sang, ervoor zorgde dat Barry Hulshoff en Wim Rijsbergen achter hem speelden en dat hij later als trainer de atypische Ajacied Ronald Spelbos blindelings opstelde. Wat je ook over dat spelletje mag theoretiseren, idealiseren of romantiseren, het fundament gaat voor alles – vertel Advocaat wat. Aanvallend voetbal, verdedigend, Gegenpressung, omschakelen – al dat gedogmatiseer. Je moet voetballen naar de mogelijkheden, en je mogelijkheden kunnen per wedstrijd, wat zeg ik, per wedstrijddeel verschillen.

Je zorgt voor dat fundament en laat daarin de jeugd los die dat aankan. Nu worden talenten geprezen; het ene is nog groter, is de illusie, dan het andere. Graag herinner ik eraan dat Advocaat bij Oranje Arjen Robben en Wesley Sneijder liet debuteren, de besten van de vorige generatie. Nee, Advocaat is niet de coach die niet voor de jeugd kiest, hij stelt jeugd op, als die eraan toe is.

Vloeken met de geest van het spel

In een filmpje voor een rubriek over de Var heeft de NOS een wegwerpgebaar van Advocaat na een Var-beslissing vastgelegd. Dat speelt óók in op een gevoel. Dat vinden de mensen leuk: driftige Dick langs de lijn, kijk hem weer eens stampvoeten. Kijk er nu eens anders naar. Zie erin de voetbalman die in al zijn vezels heeft aangevoeld, zoals ooit natuurlijk ook de bestuurlijke tegenstander Michel Platini, dat die illusoire technologie onvermijdelijk moest gaan vloeken met de geest van het spel.

Wat ik plat vond, was dat Advocaat in de afgelopen jaren als trainer van kleinere clubs onmiddellijk klaagde over het niveau van de spelers – hij moest andere hebben. Maar ook dat kun je anders zien. In de wereld waarin velen aan de lippen van trainers hangen, zich met de trainers wijsmaken dat die hele wedstrijden kunnen uittekenen, erkende Advocaat naakt, plat, eerlijk en onhandig hoe beperkt de trainer is.

Kijk en luister straks zo naar Dick Advocaat. Het zal niet alle interessantdoenerij kunnen wegnemen, maar iets ervan toch wel – en dat zou al heel wat zijn.

Redacteur Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden