De peilloze dieptes van de Japanse bureaucratie

Het Britse olympisch team arriveert op luchthaven Haneda in Tokio.  Beeld AP
Het Britse olympisch team arriveert op luchthaven Haneda in Tokio.Beeld AP

De olympische equipe van Trouw zit voorlopig thuis. Het uiterst zenuwachtige Japan en een oprukkend virus houden ons nog even in Nederland.

Antal Crielaard

Dit verhaal gaat over bureaucratie. Over een allesverzengende vorm van bureaucratie, die is gestoeld op de angst voor een virus dat zich naar hartenlust muteert. De angst komt uit Japan, dat de opdracht heeft om de komende weken succesvol de Olympische Spelen te organiseren. In ­Tokio. Een stad die hoog op de verlanglijstjes van reizigers staat, maar die zijn poorten het liefst gesloten houdt nu de complete olympische ­familie op bezoek komt. Tokio ademt de laatste weken zenuwachtig – in de hoop dat het de deltavariant van het coronavirus buiten de poorten kan houden.

De maatregelen om dat te bereiken zijn niet gering. Geen publiek. Geen ouders van sporters, geen familie. De Spelen moeten doorgaan, zoals eigenlijk altijd. De enige toeschouwers ter plaatse zijn mensen met een perskaart om de nek. Zo’n 6000 uitverkorenen, in de ruimste zin van het woord. En daarmee is dit ook een ­verhaal over de olympische equipe van Trouw, die bestaat uit twee verslaggevers: Esther Scholten en Antal Crielaard. We hadden afgelopen zaterdag in het vliegtuig moeten stappen. Dat is mislukt. In de dagen voorafgaand aan de reis is er contact geweest met een besmet persoon. Omboeken dus. We mogen – als alle testen negatief blijven – komende woensdag in het vliegtuig stappen.

Japans computersysteem

In de bagage hebben we een pakket papieren dat zijn weerga nauwelijks kent. De formulieren die we hebben moeten invullen, zijn ontelbaar. Het daaraan gekoppelde Japanse computersysteem dat alles had moeten ­reguleren – eenvoudig had moeten maken – is de afgelopen maanden een veelkoppig monster gebleken. Het werkte niet, of onvoldoende. Terwijl het aantal mailtjes dat dagelijks de mailbox inrolde aanzwol, bleef het vanuit Japan stil.

Daar gaan we: iedere persorganisatie is verplicht om een CLO aan te stellen, een Covid Liaison Officer. Deze persoon is verantwoordelijk voor het wel en wee van zijn of haar ploeg. Aanvankelijk leek dat een erebaantje, maar de praktijk bleek weerbarstiger. De CLO dient twee weken voor vertrek dagelijks de gezondheid en temperatuur van de ploeg te controleren en door te geven aan Japan. Daarnaast wil de organisatie per persoon een ­‘activity plan’: we dienen voor de ­eerste veertien dagen van ons verblijf precies aan te geven waar we naar toe willen gaan.

Dat blijkt niet zo eenvoudig te ­formuleren. Versie 1 van ons plan is inmiddels versie 4, dat twee uur voor ons aanvankelijk geplande vertrek werd goedgekeurd. Met enige tegenzin, zo lijkt het. Een dag eerder belde nog een vriendelijke Japanse ­mevrouw: ‘Waarom bent u eigenlijk niet eerder gekomen?’ Twee dagen voor vertrek.

4,5 uur in wachtrij

Maar ho, we zijn er nog niet. Om te mogen vliegen hebben we een app nodig. Die app is gekoppeld aan het eerder gememoreerde computersysteem. Die app moet ons de komende dagen door de douane het land in ­leiden. Collega’s van andere kranten, die inmiddels wél ter plekke zijn, ­deden gemiddeld zo’n 4,5 uur over het douanetraject. Bij aankomst moet in ieder geval ook een andere app aan, één waarmee de pers 24 uur per dag via GPS wordt gevolgd. Ben je ergens anders dan in je plannen is opgenomen, dan kan je perskaart worden ­afgepakt.

En toch: we hebben het geluk dat we in Japan nog verslag mogen doen. Wel op afstand van sporters – op twee meter het liefst. Overigens geldt voor collega’s onderling een verplichte ­afstand van slechts een meter, dat valt dan weer mee. En we moeten hopen niet positief te testen in Japan, of te maken te krijgen met een close contact van iemand die positief test. Dan volgt opsluiting in een speciaal covid-hotel.

Voorlopig zijn we negatief. En dat is goed nieuws: als we woensdag ­mogen vliegen, dan leest u onze ­eerste verhalen op vrijdag of zaterdag in de krant.

Alle signalen staan nu op groen: Antal Crielaard 36,5 graden Celsius, Esther Scholten 36,7.

Lees ook:

Worden dit de Spelen van de bijzaken?

De Olympische Spelen vormen traditiegetrouw het grootste sportfeest ter wereld, maar dit keer is alles anders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden