Spanje

De pandemie hielp Nienke Brinkman aan een sensationele marathontijd. ‘Het voelt zo onwerkelijk’

Nienke Brinkman: ‘Ik probeer alles in rap tempo te leren. Hopelijk zit er nog meer in.’ Beeld EPA
Nienke Brinkman: ‘Ik probeer alles in rap tempo te leren. Hopelijk zit er nog meer in.’Beeld EPA

Niemand zag het aankomen, ook Nienke Brinkman zelf niet. Twee jaar geleden begon ze met hardlopen, gewoon omdat het leuk was, en afgelopen zondag leverde ze een indrukwekkende prestatie.

Thomas Sijtsma

Zelf begrijpt ze een dag later nog niet wat er zondag is gebeurd. Nienke Brinkman (28), die pas twee jaar serieus aan hardlopen doet, liep in Valencia een weergaloze race en nestelde zich daarmee uit het niets in de top van de atletiek door de WK-limiet te halen. “Het voelt zo onwerkelijk. Ik durfde zelfs niet eens over deze tijd te dromen.”

Brinkman is een totale onbekende in de marathon. Of zoals ze het zelf zegt, aan de telefoon vanuit Spanje: “Ik volg de atletiekwereld zelf wel op de voet, alleen volgen ze mij niet.” Tot zondag dus, toen ze in 2.26,34 finishte en alle aandacht op zich gericht kreeg. Olympiër Jill Holterman noemde haar tijd ‘bizar’, net als Jip Vastenburg, die in 2016 op de Olympische Spelen de 10 kilometer liep en nu verbaasd de tijd van Brinkman zag.

Beide vrouwen behoren tot de Nederlandse top, maar zijn nog nooit zo snel als Brinkman geweest. Niet zo gek, de tijd van de atlete is de derde van een Nederlandse vrouw ooit. Alleen Lornah Kiplagat (2.23,43) en Hilda Kibet (2.24,27) zijn sneller.

De afgelaste marathon van Amsterdam

Sinds ze in Zwitserland woont, eerst voor haar studie en daarna voor haar promotie-onderzoek in de geofysica, doet de Nederlandse Brinkman aan hardlopen. Daar stopte ze ruim twee jaar geleden met hockey, het niveau van die sport was in het Alpenland te laag. Daarvoor in de plaats kwam dus hardlopen, gewoon omdat het leuk was.

Na de uitbraak van de coronapandemie maakte ze steeds meer kilometers, gemiddeld zo’n 140 per week. Omdat de marathon van Amsterdam in 2020 werd afgelast, besloot ze met collega’s van de universiteit de klassieke afstand te volbrengen. Haar 2.39 uur was zo veelbelovend dat ze een trainer in de hand nam: de Zwitser Benjamin Ultschi.

“Het is niet dat ik voor Zwitserland nooit heb hardgelopen”, zegt Brinkman, met de spierpijn nog in de bovenbenen. “Soms hadden we een looptraining bij hockey. Maar sinds dit jaar heb ik pas intervaltrainingen, daar was ik niet bekend mee. Ik probeer alles in rap tempo te leren. Hopelijk zit er nog meer in.”

Wat te doen met een nieuwe status

Daar lijkt niemand meer aan te twijfelen. Brinkman komt pas net kijken en heeft nauwelijks wedstrijdervaring. “Het afgelopen jaar heb ik pas heel consistent gelopen. Sinds de zomer werk ik nog maar voor zestig procent, daarvoor was het te veel. Sindsdien kan ik zowel efficiënt werken als efficiënt trainen.”

Brinkman wil de komende jaren doorgaan met de sport en haar promotie afmaken. “Ik zeg natuurlijk geen nee tegen de WK in de Verenigde Staten. Daar wil ik bij zijn. Verder moet het nog een beetje bezinken. Ik weet nog niet zo goed wat ik met mijn nieuwe status moet.”

Op het veld met een stick zal ze niet meer staan in ieder geval. “Hockeyen is voorbij. Hardlopen is sowieso veel leuker, dat zal geen verrassing zijn.”

Correctie: in een eerdere versie van dit artikel stond dat Jip Vastenburg in 2016 de olympische marathon liep. Dat moest de 10 kilometer zijn.

Lees ook:

Topatleten storten ter aarde, spugen en huilen: eindelijk weer 42 kilometer lang kapot gaan

Voor marathonlopers is de coronaperiode een beproeving geweest, in meerdere opzichten. De snelle tijden in Amsterdam verraden hun gretigheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden