Beeld Maartje Geels

Column Bettine Vriesekoop

De Olympische Spelen zijn een overschat evenement

Vraag jonge sporters naar hun droom. Het meest gegeven antwoord? Naar de Olympische Spelen! Dat wil ik meemaken. Ooit. Met hard trainen, de juiste coach en het beste programma kwalificeer ik me misschien over pak weg een jaar of acht. Veel minder vaak zullen ze je vertellen dat ze dromen van het Olympische Podium, dat ze daar staan met een medaille aan een lint om hun nek.

Zekere medaillekansen bepalen wie van NOC-NSF een ticket krijgt naar de olympische arena. Zo’n elfduizend atleten uit de hele wereld doen mee aan de komende Spelen in Tokio. Niet meer dan een paar honderd sporters vliegen naar huis met een medaille in hun handbagage. Als het meezit dansen zo’n twintig Nederlandse sporters aan de rand van het oude Tokio de polonaise van de winnaars op het podium van een Japans Heinekenhuis.

Na drie Olympische Spelen vroeg ik me oprecht af of meedoen en zonder medaille terugkeren nou echt wel zo leuk was. In 1988 was mijn carrière al bijna over de top toen tafeltennis voor het eerst op het olympische programma stond. De sfeer in de Nederlandse ploeg was warm, de openingsceremonie een belevenis. Iedereen wild enthousiast, voelde zich uitverkoren, trots om mee te lopen in het defilé. Behalve trots voelde ik me ook nietig in dat immense atletiekstadion van Seoul waar ik vrolijk liep te zwaaien terwijl oorverdovend vuurwerk de donkere hemel verlichtte alsof de stad in brand was geschoten.

De leegte die ik bij thuiskomst voelde

De leegte die ik bij thuiskomst voelde, is me altijd bijgebleven. Ik zat niet op een losersvlucht. De nekslag kwam erna. In Seoul had ik op wereldniveau gepresteerd, uitzonderlijk voor een westerling in mijn sport. Na jarenlang ongekend hard trainen had ik een medaille aan mijn neus voorbij zien gaan. Boven aan de vliegtuigtrap stonden twee marechaussees mij op te wachten. Bent u die en die? Wilt u met ons meegaan? U mag het land niet in…Had ik een verkeersboete niet betaald doordat ik maanden van huis was geweest.

Later, in de vliegtuighangar die was ingericht voor de ontvangst van de olympische sporters, kwam de KLM zich verontschuldigen. Dat voelde bijna als te veel eer.

De Spelen van Barcelona en Atlanta waren massaler dan Seoul. De sfeer in wat nu Team NL heet, koeler, zakelijker. Opnieuw viel ik buiten de medailles. Ik liep er verder verloren bij. De olympische gedachte is dan wat je er zelf van maakt: niet afhaken maar het sportfeest blijven vieren, je teamgenoten steunen, naar andere sporters kijken en vooral je niet verloren voelen tussen zoveel fitte jonge mensen, de een met een nog imposanter lijf dan de ander. Dan moet je sterk in je schoenen staan, om je niet minderwaardig te voelen.

Zonder olympische titel ben je als sporter niet per se mislukt. Het oogverblindende spektakel ten spijt zijn de Spelen sportief gezien een overschat evenement. Het is in veel sporten vele malen moeilijker wereldkampioen te worden of bijvoorbeeld een Grand Slam te winnen.

Geen losersvluchten meer. Hulde

Chef de mission Pieter van den Hoogenband wil niet de schoolmeester zijn van een klasje pubers met oortjes in. Sporters betuttelen is deze gelauwerde olympiër een gruwel en hij schaft de respectloze losersvluchten af. Hulde.

Baron en opvoedkundige Pierre de Coubertin introduceerde in 1850 de voorloper van de Spelen: Meeting of the Olympic Class, geen kleuterklas maar een feestelijk sportevenement voor de fitste mensen op aarde.

Aan de voet van de olympische berg geraken is moeilijk genoeg, de competitie, de weg omhoog, zal vaker niet dan wel reiken tot de top waar de lauweren van een godenstatus wachten, maar je mogen meten met de besten was wel de droom waar het allemaal mee begon.

Daarom nooit meer losersvluchten, laat staan een sporter vanwege een openstaande bekeuring de toegang tot het land weigeren. Een plak winnen op de Spel is het hoge doel, waardig meedoen en warm thuiskomen het allerbelangrijkst.

Marijn de Vries is met zwangerschapsverlof. Komende maanden vervangt Bettine Vriesekoop haar als columnist.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden