Olympische SpelenEva Rammeloo

De knuffelige olympische mascotte had ineens een zware mannenstem

null Beeld
Eva Rammeloo

Laten we het nog even over Bing Dwen Dwen hebben. Jawel, de knuffelige panda-mascotte gewikkeld in een soort gekke ijsjas. Heel China heeft ’t over hem. Staatsmedia publiceren recepten voor Bing-taartjes, kinderen maken Bing-kunstwerkjes en volwassenen staan uren in de rij om voor veel geld een knuffel te kopen. De Amerikaanse snowboarder Shaun White hangt zelfs een Bing-poster boven zijn bed.

En toen was er plots een tekort aan knuffels – een euvel dat collega Kick Hommes al terecht opmerkte, heel toevallig nét door staatsmedia werd gesignaleerd op het moment dat een Franse krant een interview met de omstreden tennisster Peng Shuai publiceerde.

De meester aller pr-bureau's

Ieder pr-bureau weet hoe je een hype organiseert, en het Chinese propagandabureau is de meester aller pr-bureaus. Dus wat was er eerst, de gekte om Bing Dwen Dwen, of de media die over een ‘hype’ berichten?

Volgens de Chinese pers laten mensen met de Bing-manie hun enthousiasme over de Winterspelen zien, zelfs nu ze niet bij de wedstrijden kunnen zijn. Echt waar? Ik doe een vragenrondje onder kennissen. “Veel beroemdheden en kampioenen hebben er een, en het voelt supergoed om er zelf ook een te hebben”, zegt Xu Hao, een twintiger. Ze kreeg een knuffel van haar vader, maar dat bleek een nepperd. “Als ik de kans krijg, koop ik er zelf een.”

Nu zijn dit soort hypes heel gangbaar in Chinese steden. Als er iets nieuws te beleven is, wil iedereen daar alles van weten. Als ik een cynische verslaggever zou zijn, zou ik zeggen dat het gebrek aan vrijheid om zelf iets te bedenken, mensen aanzet tot meedoen met gektes die de Communistische Partij wél toestaat.

Voorbij was de illusie

Xu’s vriendin Ou Jianghui, wilde ook een Bing Dwen Dwen, maar ze vindt ze te duur, vertelt ze. “Na de openingsceremonie wilde ik er zo graag eentje, want er kwamen allemaal schattige plaatjes langs. We houden allemaal van schattige dingen, toch?” Inderdaad voorzien Chinezen robots en fictieve schepsels liefst van een kinderstemmetje. Een schok ging dan ook door het land, toen CCTV Bing Dwen Dwen interviewde: de koddige mascotte bleek een zware mannenstem te hebben. Er was niets schattigs aan, voorbij was de illusie. Bij wijze van crisismanagement werd gesteld dat deze Bing niet de echte was. De echte kan namelijk niet praten. Nou ja, hij brabbelt wat, volgde de officiële verklaring.

Ou Jianghui’s enthousiasme is inmiddels bekoeld. Maar mocht ze er na komend weekend toch nog eentje willen, dan kan ze die vast voor een klein prijsje vinden. De rest van China is dan weer door naar de volgende hype.

Lees ook: Het gaat in Peking niet over Peng, wel over een panda

Column van Kick Hommes

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden