ReportageLuyksgestel

De inwoners van het dorp Luyksgestel zijn trots op Lavreysen: ‘Het is en blijft gewoon onze Harrie’

Vader Peter, moeder Loes en zus Mieke van Harrie Lavreysen, voor hun huis in Luyksgestel.  Beeld John Graat
Vader Peter, moeder Loes en zus Mieke van Harrie Lavreysen, voor hun huis in Luyksgestel.Beeld John Graat

Met twee keer goud én brons werd Harrie Lavreysen een van de succesvolste Nederlandse mannen ooit op de Zomerspelen. Zijn dorp Luyksgestel is trots.

In het Brabantse dorp aan de Belgische grens oogt het eerbetoon aan de Nederlandse medaillekoning van de Spelen nog redelijk ingetogen. Hier en daar wappert in Luyksgestel een Nederlandse driekleur, naast diverse olympische vlaggen met vijf ringen. In de tuin voor het huis van Peter en Loes Lavreysen, de ouders van gouden Harrie, staat wel een metershoge opblaaspop in de vorm van een winnende wielrenner. Een lokaal partyverhuurbedrijf bood die gratis aan. “Het leeft hier in het dorp hoor. Ik kan niet meer even snel een boodschap doen”, zegt moeder Loes.

Bij de ‘koninklijke’ bakker Van Heeswijk verkopen de ‘Harrie Lavreysen-tompoucen’ goed. Graag hadden veel van de 2800 inwoners zondagmorgen samen naar het slotstuk van Harrie's medaillejacht gekeken. Maar de gemeente gaf geen toestemming voor grote schermen in de sporthal of bij café De Drie Linden. Corona. Voor vrijdag wordt wel een grootse huldiging voorbereid. Op het voetbalveld van RKVV De Raven komen coronaproof 1600 stoelen te staan. De vijf harmonies uit de gemeente Bergeijk zullen gezamenlijk een aubade brengen.

Dit grensdorp is een fietsdorp

Gefluisterd wordt dat Guus Meeuwis komt zingen. Lavreysen zal dit keer niet, zoals na een vorig WK, door het dorp worden vervoerd op de prinsenwagen van de carnavalsvereniging. “Het zal vanwege corona een cabrio worden”, zegt mede-organisator Wil Bellemakers van stichting wielerevenementen Luyksgestel, vader van oud-wielerprof Dirk.

Dat het grensdorp een fietsdorp is, is een understatement. Schuin tegenover de familie Lavreysen woont BMX’er Joris Harmsen, in Tokio óók deelnemer. In het verleden was Rudi van Houts drie keer deelnemer aan de Spelen.

Heeft dat fietstalent te maken met het roemruchte smokkelverleden van Luyksgestel? Veel jongens werden vroeger met hun fietsen ingezet om te checken of er geen controles waren op illegaal gesmokkelde suiker of boter. Sprintend moesten ze vaak terug naar huis. Een uitvergrote kraaienpoot op een sokkel in het dorp herinnert aan dat verleden. Smokkelaars gooiden kraaienpoten op de weg om de achtervolgende politie lekke banden te bezorgen. “Mijn vader, dus de opa van Harrie, werkte nog voor de smokkelaars”, vertelt Peter Lavreysen. “En daar is Harrie naar vernoemd.”

'De Kraaienpoot' herinnert in Luyksgestel aan het roemruchte smokkelverleden.  Beeld John Graat
'De Kraaienpoot' herinnert in Luyksgestel aan het roemruchte smokkelverleden.Beeld John Graat

Dat gefiets leidde ook een jaarlijkse ‘wilde koers’ in het dorp die later uitgroeide tot een officiële wielerronde. “Daar doet alle schooljeugd aan mee”, zegt Bellemakers. “En, de cultuur is hier ook nogal Belgisch. Ook met dat fietsen.”

Vooral de lokale BMX-club De Durtrappers bleek het echt vliegwiel naar olympische roem. Van Houts, Harmsen én Lavreysen begonnen daar. Moeder Loes draait er naast haar baan in een verpleeghuis nog altijd kantinediensten. Vader Peter was zelf vijftien jaar bestuurslid en zeer verdientelijk BMX’er. Vier keer reed hij bij de masterscategorie de finale van het EK, in 2010 werd hij tweede van Europa. Door schouderblessures maakte zoon Harrie de overstap naar de baan. “BMX is de ideale basis", meent Peter.

‘Vrijdag gaat het hier los’

Het leverde in Japan twee gouden medailles en zondagnacht nog een bronzen op voor zoon Harrie. Alleen Pieter van den Hoogenband presteerde als Nederlandse man op de Zomerspelen ooit beter. Dat het leven van hun zoon zal veranderen? Moeder Loes: “Ik besef dat het bijzonder is. Maar hij blijft wel zijn eigen plan trekken. Het is en blijft gewoon onze Harrie.”

Nuchter dus, zoals de mensen in de Brabantse Kempen. Nuchter, maar niet áltijd, zegt Bellemakers. “Met de kermis en carnaval gaat het hier los. En ik denk komende vrijdag.” En nuchter blijft Harrie Lavreysen dan zelf ook niet, denkt Mischa Kunnen (24), al vanaf de middelbare school een goede vriend. “Harrie leefde altijd extreem voor de sport en had al heel jong die droom van de Spelen. Maar als hij een keer op stap kan met ons, dan drinkt en feest hij gewoon mee. In september gaan we met twintig man op vriendenweekend. Hij kan nu eindelijk weer mee.”

Lees ook:

Veel medailles voor Nederland, maar Japan blijft achter met een oplopend aantal besmettingen

Wat vooraf de ‘Spelen van de bijzaken’ dreigden te worden, werden de Spelen van de medailles. Voor Nederland dan. Japan blijft vertwijfeld achter. Dat land likt zijn wonden, en ziet het aantal besmettingen oplopen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden