EK roeien

De Holland Acht wacht nog veel werk, 102 dagen voor Tokio

De Holland Acht tijdens de finale op de EK roeien in Varese.  Beeld Merijn Soeters
De Holland Acht tijdens de finale op de EK roeien in Varese.Beeld Merijn Soeters

Op de Europese titelstrijd in Varese slaagde de Holland Acht er eindelijk in om Duitsland achter zich te houden. Die primeur leidde niet tot veel vreugde, want Nederland moest genoegen nemen met de derde plaats, achter Groot-Brittannië en Roemenië

Al jaren maakt de Holland Acht verbeten jacht op de onoverwinnelijke boot van Duitsland. Om straks in Tokio aanspraak te kunnen maken op olympisch goud, moet in ieder geval de kloof worden gedicht met de Duitsers, zo is de heersende gedachte ­binnen het Nederlandse roeien. Duitsland is immers al jaren superieur op het koningsnummer.

Op de Europese titelstrijd in Varese was het zondag eindelijk zover. In de eindstrijd wist Nederland de Duitsers achter zich te houden, maar dat leidde niet tot blijdschap bij de acht Nederlandse roeiers. Na een merkwaardige race op het Lago di Varese moest de oranje boot weer genoegen nemen met brons, nu achter Groot-Brittannië en Roemenië.

Duidelijke boodschap

Bij de prijsuitreiking wierp Björn van den Ende een korte blik op het rechthoekige bronzen plaatje. Het mondkapje verborg zijn gezichtsuitdrukking, maar zijn lichaamshouding op het podium verkondigde de teleurstellende boodschap. Er is nog veel werk aan de winkel, 102 dagen voor het begin van de Spelen in Tokio.

“We hadden er iets meer van ­gehoopt, want we waren hier niet ­gekomen voor brons”, zegt Van den Ende (35) via de telefoon vanuit ­Varese. “Daar hebben we er al genoeg van gehaald. We hebben het gevoel dat er meer inzit, maar dat moeten we niet de hele tijd zeggen, we moeten het ook een keer laten zien.”

Twee projecten

In de aanloop naar de Europese titelstrijd in Varese paste de Holland Acht een aantal nieuwe alternatieve trainingen in. Zo kregen de roeiers een tweedaagse cursus freediven, met als voornaamste doel hun grenzen te verleggen. Diep onder water moesten zij zich ondanks een zuurstofschuld blijven concentreren op wat ze moesten doen. Om zo fysiek en mentaal het ­uiterste uit zichzelf te halen – vergelijkbaar met de laatste 500 meter van een race.

Naast dit ‘project Diep’ was er ook het ‘project Speed’. Om de wedstrijdsnelheid tijdens trainingen te evenaren of zelfs te verhogen, werden twee elektromotoren aan de voorkant van de boot gemonteerd. Zonder zich ­extra te hoeven inspannen konden de roeiers in die ‘motorboot’ bij hoge snelheden voor langere tijd op techniek trainen om zo meer controle over de boot te krijgen.

Andere opstelling

Na de voorwedstrijd op vrijdag in ­Varese besloot bondscoach Mark ­Emke een aantal wissels toe te passen in de boot. Hij koos voor de opstelling, waarmee de Holland Acht op de WK van 2019 in Linz zilver veroverde achter Duitsland. Dat voelde beter, vond ook Van den Ende, maar toch verliep de finale van zondag niet vlekkeloos. “Na de start waren we te rommelig, te gehaast, waardoor we wat snelheid lieten liggen. Daarom misten we de aansluiting voorin.”

En dus moest de boot met Van den Ende, Bram Schwarz, Jasper Tissen, Maarten Hurkmans, Mechiel Versluis, Robert Lücken, Ruben Knab, Simon van Dorp en stuurvrouw Eline Berger in de achtervolging. Op de helft van de race lag Nederland op de vierde plaats met een achterstand van ruim drie seconden op de toen nog leidende Duitse boot.

Geen vreugde-explosie

In de laatste kilometer schoof het veld ineen. De Britten en de Roemenen passeerden de Duitsers, die in de buitenste baan met een zeldzame ­inzinking te maken kregen. Ook ­Nederland schoof een plaatsje op en finishte met bijna een seconde voorsprong op Duitsland. Normaal had dat tot een vreugde-explosie geleid, maar nu overheerste vooral de deceptie over de achterstand op Groot-Brittannië en Roemenië.

Op de route naar Tokio moet er nog veel gebeuren, weet Van den Ende. De ploeg gaat twee keer op hoogtestage in Oostenrijk en eind mei zijn er de wereldbekerwedstrijden in Luzern. “Deze wedstrijden gaan we gebruiken om in Tokio helemaal scherp aan de start te liggen”, zegt hij. De roeier van het Amsterdamse Skøll verwacht dat ook de Duitsers straks weer zullen meedoen om de prijzen. “We zijn echt nog niet van ze af.”

Het was wel vreemd dat zondag niet het Duitse, maar het Engelse volkslied werd ­gespeeld. Van den Ende: “Ik hoor toch liever het Wilhelmus.”

Alleen goud voor vrouwen vier-zonder en dubbelvier

Na de succesvolle Europese titelstrijd van vorig jaar in Poznan, met onder meer zeven gouden medailles, viel de oogst in Varese tegen. Alleen de vrouwen vier-zonder en de vrouwen dubbelvier klommen in de Noord-Italiaanse stad op het hoogste podium. Naast die twee gouden plakken, was er drie maal zilver en drie maal brons. Teleurstellend was vooral het optreden van de mannen dubbelvier. De regerend wereldkampioen en Europees kampioenen, favoriet voor het olympisch goud op de Spelen van Tokio, moesten in de finale verrassend de Italianen laten voorgaan.

Lees ook: Werken als verloskundige én op topniveau roeien: zo houdt Sophie Souwer haar Olympische droom levend

Topsport bedrijven naast een fulltime baan is niet zonder risico’s. Hersteld van rugklachten roeit Sophie Souwer komend weekeinde op de EK.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden