Tour de France

De gele trui is in de eerste week een hete aardappel

Adam Yates, hier in de leiderstrui, terwijl achter hem de treintjes van Team Ineos (zwart) en Jumbo-Visma (geel) zichtbaar zijn.Beeld Reuters

De gele leiderstrui is voor de meeste ploegen in het peloton momenteel meer een last dan een geschenk. En dat zorgt vooralsnog niet voor een spectaculair koersbeeld.

Het is de belangrijkste trui in het wielrennen, maar niemand lijkt hem te willen. De gele trui in de Tour zorgt momenteel vooral voor ballast, aldus het gezonde verstand binnen de ploegen van de favorieten. En daarom reden alle kandidaten voor eindwinst donderdag gezamenlijk over de finish op Mont Aigoual, in Nederland vooral bekend door de roman ‘De renner’ van Tim Krabbé.

Alexei Lutsenko won, de 24-jarige Kazach van Astana. Hij reed uit de kopgroep weg van Jesús Herrada en Greg van Avermaet. Achter hem ging alleen Alaphilippe in de laatste honderden meters nog op zoek naar een paar seconden. Bauke Mollema ging nog achter hem aan. Maar het was een gevecht voor seconden, niet voor de gele trui. 

Het was voor geen ploeg echt nodig geweest nu al een gaatje te slaan met andere concurrenten. “Aan de leiding staan is nu geen geschenk”, zei Robert Gesink, terwijl hij toch even een slokje drinken nam. Hoewel het niet al te warm was, stonden bij veel renners de zweetvlekken in de shirts. “Het klinkt supermooi natuurlijk, de trui dragen, maar dat doen we liever aan het einde van het rondje.”

Gewoon op het buitenblad

De eerste aankomst op Mont Aigoual ooit kreeg zo niet de allure die wel was verwacht aan de finish naast het observatorium op de top, vanwaaruit je volgens de legende op een mooie dag een derde van Frankrijk kan zien. De hoop was dat op de voorlaatste klim, de Col de la Lusette, er nog iemand van de klassementsrenners zou proberen weg te rijden. De smalle weg, waarin stroken zaten die opliepen tot 15 procent stijgingspercentage, leek er geschikt voor. 

Maar het leidde niet tot enige aanzet vanuit het peloton, vooral ook omdat op de top nog 13 kilometer moest worden gereden. Dat was te ver voor iedereen en het hoefde toch niet vandaag.

Mollema, die uiteindelijk zesde zou worden, had zelf ervaren dat de slotklim niet moeilijk genoeg was. Dat kon gewoon ‘op het buitenblad’. Maar hij had op een sneller eerste stuk gerekend. Met nog wat slijm op zijn onderkin: “Ik had gedacht dat ze wel harder die voorlaatste klim op zouden rijden”.

Een windstille bergtop

Ze, dat was in dit geval Team Ineos-Grenadiers, het team van Egan Bernal. Zij namen het initiatief op die laatste klim. Dylan van Baarle als eerst. Niet te hard, zo leek het. “Ging het niet snel? Nou, dank je wel zeg, haha”, grapte hij na de finish. “Ik reed gewoon wel op mijn omslagpunt, denk ik hoor.”

Toch gaf Van Baarle toe dat Ineos geen tempo zette om de leiderstrui te pakken. Het was vooral het doel geweest om veilig aan de afdaling vóór die klim te beginnen. “De Tour is superlang. Elk beetje dat Egan en Richard nu kunnen sparen (Bernal en Carapaz, red.), is mooi meegenomen.”

Ook vanuit Jumbo-Visma kwam donderdag geen initiatief. Na twee overwinningen op rij posteerde de ploeg zich in het peloton, en had daar geen enkele moeite mee. Tom Dumoulin had zich vooral verbaasd over de hoeveelheid toeschouwers die zonder mondkapje langs het parcours stonden. Verder was het alleen maar zaak ‘attent te blijven’.

“Wij zijn nu heel blij met de situatie”, aldus Dumoulin na de finish op een windstille bergtop. “Het enige wat wij moeten doen, is van voren zitten en geen tijd verliezen. Het mag straks best wel spectaculair uitpakken als wij een kans zien, maar voor nu is het prima.”

Gesink sloot zich daarbij aan. “Kijk maar naar zo’n dag als vandaag. Mitchelton-Scott heeft keihard moeten rijden om de kopgroep op beheersbare afstand te houden. Dat houden Tony Martin en Amund Jansen bij ons geen twee weken vol. En als je de trui hebt, moet je elke dag naar de ceremonie. Dat kost tijd, energie. Dus is het prima zo.”

Toen iedereen de geletruidrager wilde zijn

Toch moet iemand de trui dragen. Wat vond Adam Yates eigenlijk na afloop, die woensdag nog verrast de leiderstrui in ontvangst nam nadat Julian Alaphilippe een tijdstraf kreeg? Hij had genoten, vertelde de Brit. Het was iets wat hem al aansprak vanuit zijn jeugd. “Toen ik klein was, keek ik naar wielrennen op televisie, en iedereen wilde graag de geletruidrager zijn.”

Kinderen wel, maar de renners in de Tour voorlopig nog even niet. Op eentje na. Yates zelf, die donderdag geen moment in de problemen kwam: “Ik wil de trui nog wel een paar dagen aan”.

Lees ook: 

Het is stil op de bergen rond de Tour zonder de massa’s toeristen

Op de flanken van de slotklim is het stil, deze dagen. Dat komt door corona, maar ook door september. ‘De vakantie is voorbij, dus hier komen alleen gepensioneerden en studenten.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden