null Beeld
Beeld

ColumnHenk Hoijtink

De boodschap van Roger Schmidt zal eens doordringen

Roger Schmidt wordt geen kampioen met PSV en hij is uitgeschakeld in de beker en in Europa. In de eendimensionale afrekencultuur van het voetbal en zijn entourage is hij her en der al afgeschreven. Dit, deze Duitse trainer met wat ze achter onze oostgrens de afgelopen jaren allemaal hebben uitgedacht, hebben we dus niet nodig.

Ik ga niet zeggen dat we dat wat daar in de afgelopen jaren werd uitgedacht, wel nodig hebben. Ja, Schmidt had Ajax in 2014 twee keer met Salzburg van het veld geblazen, maar dat bleek al gauw vooral aan de argeloosheid van het in de Nederlandse groeven van toen onbewapende Ajax te hebben gelegen. Dat ‘volgasvoetbal’ raakte snel en onvermijdelijk weer uit de mode, eenvoudigweg omdat het niet kan, alleen maar rennen en jagen op bal en tegenstander.

Het is ook niet dat Schmidt bij PSV ‘volgasvoetbal’ in Nederland heeft gebracht. Als ze het al eens een minuut of twintig probeerden te spelen, stortten ze daarna volledig in – verschillende keren gebeurd. PSV speelt nu naar wat er kan, of het probeert dat, zoals elke ploeg en elke trainer op elk niveau hoe dan ook uiteindelijk meer dan dat niet kunnen: nu eens wat meer naar voren, dan weer wat naar achteren.

Zij die bepalen hoe de lijnen lopen

Toch is de trainer Schmidt onverminderd interessant, misschien wel te meer nu alle gewichtigheid over voetballijnen die naar believen te trekken zouden zijn, is doorgeprikt. Zonder die ballast kan de aandacht zich richten op de kern, de omgang met en de lessen naar spelers, zij die hoe dan ook uiteindelijk bepalen hoe de lijnen lopen.

Schmidt sprak de tiener Mohamed Ihattaren in het begin van dit seizoen aan op onprofessioneel gedrag. Na een vederlicht vertoon van beterschap is er opnieuw iets misgegaan. Is hier een Duitse trainer, een man van buiten, misschien wel ons grootste talent aan het vernielen?

Aanvankelijk heette het dat de stilist Ihattaren niet zou passen in het jaagvoetbal van Schmidt. Maar Schmidt speelt dus helemaal geen jaagvoetbal. Kan het niet zo zijn dat Ihattaren niet of moeilijk past in, breder, het moderne voetbal? Wat ik al vroeg bij Rafael van der Vaart voelde, een spelmaker uit vervlogen jaren, denk ik te voelen bij Ihattaren – en dan is sinds Van der Vaart het voetbal alleen nog maar veeleisender geworden.

De jaren van argeloosheid

Het samenspel van de PSV-spitsen Donyell Malen en Eran Zahavi, of het gebrek daaraan, wordt op een curieuze wijze geanalyseerd. De grondgedachte: ons talent, Malen, lijdt onder de Israëlische spits die PSV zo nodig moest kopen en die Schmidt vaak opstelt, vaker dan anderen.

Ik zie bij PSV een nog altijd soms ongecoördineerde aanvaller, Malen, die uiteraard raak kan schieten, maar die ook het overzicht kan missen. Met één doelpunt was PSV laatst in Europa tegen Olympiakos van alles af geweest, en hij blokkeerde in alle ruimte de weg ernaar.

Ik zie ook een buitenlander die genoeg goeie doelpunten maakt – aan hem lag de uitschakeling in Europa zacht gezegd niet – en bij wie het me nu al vaker is opgevallen hoe hij onmiddellijk ook voor anderen achter de tegenstander aangaat, als PSV de bal is kwijtgeraakt.

Hoorden we dat in de jaren van argeloosheid in Nederland al niet van de trainers die nu internationaal de dienst uitmaken, en hier van een enkele roepende in de woestijn: dat we eens moesten kijken hoeveel werk spitsen van deze tijd willen en móeten verrichten? Nee, de bereidheid om de boodschap van Roger Schmidt voor ons voetbal en onze talenten te zien, is niet groot, maar eens zal die doordringen – en het is voor de talenten te hopen dat het dan niet te laat is.

Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden