Daniëlle van de Donk, donderdag in Zeist. Ze moest het afgelopen halfjaar revalideren na een zware blessure en operatie. 'De eerste keer dat ik niet bij Oranje was, kon ik niet kijken. Ik wist dat ik dan zou gaan janken.'

InterviewVrouwenvoetbal

Daniëlle van de Donk legt revalidatie na zware blessure op film vast. ‘Soms voelde ik me geen voetballer meer.’

Daniëlle van de Donk, donderdag in Zeist. Ze moest het afgelopen halfjaar revalideren na een zware blessure en operatie. 'De eerste keer dat ik niet bij Oranje was, kon ik niet kijken. Ik wist dat ik dan zou gaan janken.'Beeld Pro Shots / Remko Kool

Daniëlle van de Donk is terug bij Oranje nadat ze in november een zware blessure opliep. ‘Ik ben nu zo trots dat ik hier sta en dat ik het heb gehaald.’

Fred Buddenberg

Met een brede glimlach op het gezicht meldt Daniëlle van de Donk zich aan de rand van het trainingsveld in Zeist. Zichtbaar blij dat ze terug is bij Oranje, nadat ze eind november een zware blessure opliep. De ervaren middenvelder van de Oranje-voetbalsters scheurde een pees van het scheenbeen naar de enkel af. Het was zeer de vraag of ze het zou halen, maar ze is op tijd hersteld voor het EK van volgende maand in Engeland. Direct na de operatie begin december besloot de 30-jarige Brabantse de revalidatie op film vast te leggen. Deel 1 en 2 zijn op YouTube te zien.

Waarom heb je het hele proces gefilmd?

“Toen het gebeurde wilde ik deze kant van topsport en de voetballerij laten zien die je niet vaak ziet. Zelf ben ik eigenlijk ook niet iemand die veel van zichzelf laat zien. Het is zo bijzonder wat ik heb, het is nog nooit gebeurd. En ik wilde ook laten zien dat je met hard werken ver kan komen. Als je er alles aan doet. Ik nu zo trots dat ik hier sta en dat ik het heb gehaald. Het heeft mij sterker gemaakt.”

Je stelt je wel kwetsbaar op.

“Dat vond ik heel moeilijk. Toen ik bij de KNVB met dit plan kwam, heb ik gezegd dat iedereen alles van me mocht zien. Ook de emoties, en alle ups en downs. Omdat de cameraman er niet altijd bij was, moest ik soms zelf de camera aanzetten als ik zo’n slecht moment had. Dat was moeilijk, maar wel realistisch.”

Er zitten emotionele momenten in.

“Ik vond het moeilijk aan mezelf toe te geven dat ik het moeilijk had. Ik heb eerlijk gezegd niet alle downmomenten gefilmd. Ik had één moment na weer een tegenvaller in mijn kuit. Ik facetimede met mijn familie en toen brak ik. Toen zat ik echt te snikken voor de camera en dat ben ik van mijzelf ook niet gewend. Maar het moest er even uit.”

Heeft het vaak door je hoofd gespeeld dat je het EK niet zou halen?

“Eigenlijk heb ik daar niet aan gedacht. Het ging best wel goed en ik voelde dat ik fitter en sterker werd. Tegen het einde kreeg ik wat meer blessures en moest ik stapjes terugdoen. Een bobbel op mijn pees en dat soort kleine dingen. Toen dacht ik wel: ik heb de tijd niet. Ik kan niet nog zomaar een week rustig aan doen. Er zit een tijdslimiet op, zeg maar. Dat waren moeilijke momenten.”

Van de Donk op 30 juli 2021 in actie tijdens de wedstrijd van Oranje tegen de Verenigde Staten op dag zeven van de uitgestelde Olympische Spelen van Tokyo, in Yokohama, Japan. Beeld FIFA via Getty Images
Van de Donk op 30 juli 2021 in actie tijdens de wedstrijd van Oranje tegen de Verenigde Staten op dag zeven van de uitgestelde Olympische Spelen van Tokyo, in Yokohama, Japan.Beeld FIFA via Getty Images

103 dagen voor het EK had je het echt zwaar.

“Ik kreeg bij Lyon mijn eigen trainer en mijn eigen fysio. Ik maakte zulke lange dagen, ik was helemaal kapot. Als je dan ook nog een tegenvaller hebt, dan is het mentaal heel zwaar. Je werkt zo hard en dan moet je weer een paar stapjes terug doen. Dat wil je niet, maar je wordt ingeseind door je lichaam dat het moet.”

Terwijl je teamgenoten bij Lyon en Oranje gewoon voetbalden. Hoe was dat?

“Ik miste gewoon heel veel. Soms voelde ik me geen voetballer meer. Ik zat dag en nacht in de gym. Vanuit de fysioruimte zag ik door het raam mijn teamgenoten trainen. Ik kon daar niet goed naar kijken. Ik wilde heel graag tegen die bal aantrappen, maar ja... De eerste keer dat ik niet bij Oranje was, kon ik niet kijken. Ik wist dat ik dan zou gaan janken. Daar ben ik later overheen gestapt.”

Heb je zelf al naar je filmpjes gekeken?

“Nee, ik heb het opgenomen en opgestuurd. Maar ik ga de afleveringen wel terugkijken. Ik vind het moeilijk om naar mezelf te kijken. Vooral als ik moet huilen.”

Hoe ziet deel drie eruit?

“Ga zaterdag maar kijken.”

Lees ook:

Succesvolle omwenteling met een Nederlands tintje bij de vrouwen van VfL Wolfsburg

Vijf Oranje-internationals staan onder contract bij de Duitse topclub VfL Wolfsburg. ‘Iedereen is op zijn eigen manier onderdeel van het team.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden