InterviewAnne Terpstra

Corona gehad, angst voorbij. Een wereldtitel voor Anne Terpstra?

Anne Terpstra, hier in Japan vorig jaar, tijdens het testevent voor de Olympische Spelen.Beeld ANP

Anne Terpstra (29) is dit weekend in het Oostenrijkse Leogang kandidaat-wereldkampioen op de mountainbike, helemaal na haar tweede plaats vorige week in Tsjechië. En dat nadat ze acht weken niet kon trainen nadat ze besmet raakte met Covid-19.

Alle sporten werken met ‘bubbels’, waar mensen van buitenaf niet welkom zijn. Hoe is dat op de WK mountainbike?

“Hier zijn we ook een bubbel, zeker. Zaterdag is iedereen in Tsjechië getest, en daar zijn op zo’n zeshonderd tests vijf positieve gevallen uitgekomen. Daarom hadden we hier in Oostenrijk ook een test. Gelukkig is niemand bij mij in de buurt positief. En ik ook niet.

In maart raakte je zelf wel besmet.

“Ik was in Zuid-Afrika voor de beroemde race Cape Epic, toen de race werd afgezegd. We zijn daar een week gebleven en de avond dat we terugkwamen werd ik ziek. Ik heb het dus daar waarschijnlijk opgelopen. Wanneer precies, dat weet ik nog steeds niet. Corona betekende toen nog óf tien dagen verkouden, óf de IC. Uiteindelijk kreeg ik te horen dat het na vier weken beter zou gaan. Maar in week vijf, zes, zeven en acht voelde ik me nog steeds slecht en wat ik ook deed, het ging niet. Acht weken lang heb ik niet kunnen trainen. De longen voelden alsof ik dagelijks een wedstrijd reed bij -3 graden Celsius. Mijn zuurstofwaarden waren laag en ik kon de trap bijna niet eens op. Ik heb me zorgen gemaakt over of ik überhaupt nog wel kon topsporten. Ik ben niet doorgedraaid ofzo, maar het was lastig.”

Wanneer kwam het omslagpunt?

“Mijn trainer, Guido Vroemen, heeft toen een week lang alleen maar duurtrainingen gegeven. Vier uur, 4,5 uur, 5,5 uur. Veel langer dan de drie uur die ik normaal doe. Op de derde dag werd een soort geheugensysteem geactiveerd. Het lichaam dacht: o ja, dit zijn we aan het doen. Vanaf dat moment is het beter gegaan.”

Met een tweede plaats in Tsjechië vorige week tot gevolg.

“Ik dacht echt: volgens mij kunnen we oktober niet halen. Maar mijn trainer zei dat er geen reden was waarom ik niet competitief zou zijn. En als je weer normaal belastbaar bent, slaan de trainingen snel aan.

Opvallend is ook dat de grootste winst was dat je tijd terugpakte in de afdalingen. Iets waar je lange tijd angst voor had.

“Ja, ik ben ook wel heel bang geweest. Zeker toen mijn vriend in 2017 zijn rug brak bij een ongeluk, waar ik bij was. Daarna durfde ik zelfs niet met een racefiets omhoog te rijden. Zelf brak ik tijdens zijn revalidatie mijn enkel, mijn eerste grote blessure. Ik kon niet meer uit mijn pedaal klikken, waardoor ik elke passage in een keer door moest en ik geen reddingsmanoeuvre kon maken. Mentaal was ik echt een wrak. Pas vorig jaar april raakte ik dat kwijt en vorige week hebben we gezien dat ik nog een stap heb gemaakt. Want ik ga sneller naar beneden dan de rest, in plaats van even snel.”

Dat was het wapen afgelopen weekend, dat jij sneller daalde dan de anderen?

“Zeker in de eerste race, op donderdag, heb ik daar veel tijd teruggepakt. Ik kwam altijd goed beneden, safe, maar ik was zeker niet de beste. En dat was ik vorige week denk ik wel. En het is gek: voor mij voelt het hetzelfde. Ik blijf in mijn comfort zone, maar ik ga heel veel harder. Ik zie denk ik niet de noodzaak meer om zoveel te remmen, haha. Na de race ben ik gaan terugkijken en toen bleek inderdaad dat ik de snelste was. Dat was het mooiste wat je kan zien. Uiteindelijk gaat in deze sport de helft van het parcours omhoog en de helft omlaag. Dus als je dan op 50 procent goed scoort, ben je al een heel eind.”

Dit weekend is het WK. Wat moet er gebeuren om nummer één te worden?

“Er zijn in onze sport tien vrouwen die kunnen winnen. De vorm van de dag, de weersomstandigheden, zulke details spelen de hele tijd mee. Dat maakt de sport zo spannend. Ik snap niet dat niet meer mensen in Nederland het kennen en zien.”

Anne Terpstra

Anne Terpstra, geboren op 5 januari 1991, werd afgelopen jaar op zowel het EK- als het WK- mountainbike vierde. Ze was de eerste Nederlandse vrouw die een wereldbekerwedstrijd won, vorig jaar in Andorra. De zesvoudig Nederlands kampioene werd vijftiende op de Spelen van Rio de Janeiro, en mag komend jaar ook naar Tokio. Ze woont in Duitsland met haar vriend, die teammanager is van haar team Ghost.

Lees ook: 

Mountainbikers walsen zeldzame reptielen plat. ‘Ik lig hier echt wakker van’

Afgelopen week lagen er weer een paar. Platgereden zandhagedissen op een mountainbike-pad in het natuurgebied Sallandse Heuvelrug. Anton van Beek, reptielenbeschermer, ziet ze haast dagelijks liggen op de smalle, zandige paadjes. Er moet wat gebeuren, vindt hij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden