Nederlands elftal

Bondscoach Koeman relativeert, trapt op de rem én prijst zijn ploeg

Bondscoach Ronald Koeman en Donny van de Beek tijdens de training van het Nederlands elftal ter voorbereiding op het EK-kwalificatieduel tegen Noord-Ierland. Beeld ANP

Het EK is dichtbij voor Oranje, dat donderdagavond in Rotterdam Noord-Ierland treft. Bondscoach Koeman relativeert, trapt op de rem én prijst zijn ploeg.

De vaste groep

Bondscoach Ronald Koeman koos als reservespits opnieuw voor Luuk de Jong, die bij zijn nieuwe club Sevilla vooralsnog niet scoort, en niet voor Weghorst, die dat bij Wolfsburg wel regelmatig doet. Ook Strootman behoort nog steeds tot de selectie, de middenvelder voor wie met vooral Frenkie de Jong vóór zich een basisplaats ver weg is en wiens carrière in het clubvoetbal al langer weinig florissant verloopt.

Koeman hecht aan een in grote lijnen vaste groep. Zijn aanpak daarin is consistent. Bij zijn aantreden, begin 2018, zette hij zijn plannen helder uiteen. Zijn eerste maanden, tot de zomer, wilde hij benutten om zoveel mogelijk spelers te zien die redelijkerwijs in aanmerking zouden kunnen komen. Bij het begin van de Nations League, in het najaar, wilde hij een vastomlijnde groep hebben. Dat lukte, mede doordat talent ontbolsterde, de (toen nog) Ajacieden De Ligt en Frenkie de Jong voorop.

“Je hebt bij een nationale ploeg weinig tijd”, zei Koeman deze week. “Dan is het prettig als de groep grotendeels hetzelfde is. Het is duidelijk wat je wil.”

Ja, de sfeer is goed, die werd steeds beter. “Dat is bij een nationale ploeg misschien makkelijker”, zei Koeman. “Je zit niet elke dag op elkaars lip.” Hij grinnikte. “Het is met resultaten ook niet zo moeilijk. Uiteindelijk is gezelligheid niet het belangrijkste.”

Dat, zo’n relativering, is óók Koeman. Hij heeft het allemaal al een keer meegemaakt. Het is mooi dat de jongens het goed met elkaar kunnen vinden. Maar hij waarschuwt al impliciet: denk, nu een toernooi gloort met op dat EK ook andere ploegen die een eenheid smeden, niet te snel dat dit een onderscheidende extra kracht kan zijn.

Toch meer variaties?

Koeman lichtte zijn keuze voor de reservespits toe. Luuk de Jong is beter, vindt hij, als iets moet worden geforceerd – als stormram of, in jargon, pinchhitter. Het zal hoofdzakelijk een gevoel zijn. Er is bij Oranje in zijn tijd nauwelijks tot geen bewijs voor. Eén keer, in november vorig jaar, dwong Oranje met de spits als invaller nog iets af: de 2-2 tegen Duitsland. De Jong had met de late gelijkmaker niets van doen.

Het kan natuurlijk veranderen. Als Weghorst blijft scoren bijvoorbeeld, of als De Jong droog blijft staan en bij zijn club op de bank belandt. Uit de vaste groep verdween dit keer middenvelder Vilhena, de Oranje-reserve die bij het Russische Krasnodar uit beeld raakt. Koeman selecteerde een middenvelder minder en een aanvaller meer, met het oog op de komende tegenstanders (Noord-Ierland en Wit-Rusland, niet de sterkste) én op het aanbod.

Na de verloren Nations League-finale tegen Portugal, begin juni, was Koeman chagrijnig geweest. Dat leek mede toe te schrijven aan het perspectief: in de magere aanval leek op kortere termijn geen aanwas te verwachten. Met de PSV-talenten Bergwijn en vooral Malen ziet het er nu anders uit.

Zozeer zelfs dat Koeman ook hier op de rem kan trappen. AZ’s talent Stengs, in Jong Oranje voorlopig, selecteert hij nog niet. In tal van vragen werd erop aangestuurd dat Koeman zou zeggen dat hier het belang van Jong Oranje prevaleerde. Maar dat deed hij niet. Als een speler er werkelijk klaar voor is, komt hij erbij en kunnen dergelijke overwegingen niet meer tellen, sprak hij vrij vertaald. Stengs is zo ver nog niet, oordeelt Koeman. Daar is – het is een talent bij een leuke subtopper – veel voor te zeggen.

Het EK komt eraan

Al die vragen over spelers die er (nog) niet bij zijn, of over hoe het anders zou kunnen. “De weg naar het EK is lang”, zei Koeman met een glimlach. Tijd genoeg nog, bedoelt hij, om dingen te veranderen als dat noodzakelijk of gepast zou blijken.

Hij zou nu, of vanavond tegen Noord-Ierland al of zondag tegen Wit-Rusland, kunnen kiezen voor Ajacied Van de Beek op het middenveld. Of hij met zijn diepgang of de meer controlerende De Roon, dat is een vraag. In de vaste groep liggen spelers her en der zo dicht bij elkaar dat Koeman ook meer per wedstrijd zou kunnen gaan veranderen, zei hij: kleine variaties in de selectie én in de opstelling.

Hij zal zich niet vastleggen. Waarom zou hij ook? De weg is nog lang naar het EK, het toernooi dat hij al wel zonder reserve kan noemen. Winst vanavond zou een grote stap zijn. Bij winst dan ook op Wit-Rusland zou volgende maand een gelijkspel bij Noord-Ierland al kunnen volstaan. “We zijn nu gelijkwaardig, en dan bedoel ik aan de betere landen”, zei Koeman.

Hij relativeert, de bondscoach, hij trapt waar nodig op de rem én hij prijst Oranje – in alles even helder.

Lees ook:

Oranje is zo onverschrokken als Koeman zelf

Natuurlijk kan niet alles bij Oranje onder bondscoach Koeman goed gaan, al lijkt het er soms op. Maar coach en spelers vormen een verbond van het soort waarin de charme van landenvoetbal schuilt.

Oranje en Koeman blijven lachen na eenvoudige zege op Estland

In Tallinn won Oranje met 4-0 tegen zwakke broeder Estland een wedstrijd die gewonnen moest worden. De weg naar het EK 2020 ligt open, ook voor Duitsland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden